Schweigen ist Gold

Ja, ich bin hier! Sozusagen, war ich hier meinen ganzen Leben. Ich versuche mich an meine neue Gesellschaft anzupassen. Diese Verfahren braucht, anderers ausgedrückt, verlangt von mir Schweigen. Ich gucke und sag nichts. Muss das allein schaffen. Der Erfolg ist nicht garantiert.
Geduldig und atemlos umlaufe ich wie ein tauber Beobachter, obwohl habe ich viel zu sagen. Es kommt nichts. Augen auf, Mund geschlossen.

Jetzt Licht aus.



Τη νύχτα που έχω μέσα μου, τη λέω με τ'όνομά μου (Μάνος Ελευθερίου)

Προσεχώς καλύτερα

Ειμ' ένα κορμί χαμένο ένας άσωτος υιός

απ' το σπίτι μου φευγάτος κι απ' τον τόπο μου μακριά

στο γκρεμό κατρακυλάω κάθε μέρα πιο βαθιά

Σαν τα μαύρα νυχτοπούλια μέσα στα σκοτάδια ζω

δεν υπάρχει πια για μένα σωτηρία στη ζωή

το φινάλε μου θα είναι πόνος και καταστροφή

Της ζωής τ' αστροπελέκια δίχως λύπη με χτυπούν

μα εγώ δεν το λυπάμαι το χαμένο μου κορμί

μοναχά μια μάνα κλαίω που την πίκρανα πολύ

Για σένα άπονη αργοπεθαίνω 

για σένα έγινα κορμί χαμένο

Wieder bei null anfangen

Θα 'βαζα κανα τραγούδι, ίσως το Kardesin Duymaz, αλλά τι νόημα θα είχε; Εγώ το κουβαλάω μέσα μου.
Η αρχή είναι κάποιας γραμμής το τέλος, που βαρέθηκε κι έκλεισε τα βιβλία της. Μια αρχή δύσκολα φαντάζεται τι μπορεί να προηγήθηκε, πόσο εύκολα ή δύσκολα ήρθε ως εκεί. Απλά δεν έχει τον καιρό να κοιτάει πίσω, πρέπει να δώσει βάση στα επόμενα.
Δυστυχώς όμως, das Werden ist nicht denkbar ohne das Vergehen.

Τα χρόνια δεν έφυγαν, ούτε κι οι στιγμές. Νομίζεις ότι έρχονται άλλα, καινούρια, νέες αρχές, αλλά είναι όλα εκείνα που έμεναν και δε μιλούσαν, απλά περίμεναν να πουν τη γνώμη τους. Αυτά ξαναρχίζουν να μιλούν, τα παλιά, τα ξεχασμένα, που δεν ήθελαν αλλά μπόρεσαν.

......και σ'ακούν οι ξένοι, κι ο αδερφός σωπαίνει.....

Στην πρώτη μέρα μιας παλιάς αρχής

Αφιερωμένο στη μητέρα μου

http://youtu.be/SjjKtIo4dyM

Αφιερωμένο στα "φαβορί" του Euro 2012

Es ist nicht genug ein guter Spieler zu sein. Man muss auch gut spielen
(s. Tarrasch, Schachgroßmeister 1862-1934)

Rette sich, wer kann! (το 'παμε κι εμείς...)

http://www.zeit.de/2012/24/Griechenland

Τα είχαμε σκεφτεί και παλιότερα, τα είχαμε πει, αλλά όχι φυσικά με το σκεπτικό να βγάλουμε τις καταθέσεις μας και τα ασπρόμαυρα λεφτουδάκια μας και ποιος το χέ.... το Κράτος. Εμείς κυρία μου, ούτε σεντ δεν αποθηκεύσαμε, ούτε μπλοκάκι δεν κλέψαμε απ΄το Δημόσιο. Μόνη περιουσία τα παιδιά μας, το μυαλό μας (λίγο βέβαια, γιατί κορόϊδα μας ανεβάζουν, μαλ....ς μας κατεβάζουν οι "έξυπνοι", που σου λεν "ήσουν μες στο μέλι και δεν έκανες τίποτα;;;;") και πάνω απ' όλα τα χέρια μας. Με αυτή τη συνείδηση την κοπανάμε, όχι με του εφοπλιστή τις χίλιες επιλογές ή του μεγαλο-μικροκαταθέτη, ιδιοκτήτη, "απόκτησα-τζάμπα-και-τώρα-δεν-έχω-να-χάσω". Εμείς ότι ήταν να χάσουμε, το χάσαμε.Τιμή, περηφάνεια για τη χώρα, ντροπή, ήθος και συνείδηση, αξία στα μάτια των άλλων. Μας έμεινε μόνο ο καθρέφτης. Όσο ακόμα θα μπορούμε να τον κοιτάμε (και να μην το φτύνουμε), θα υπάρχει μέρος στον πλανήτη και για μας.
Αλλιώς η ιστορία μας, μια νερόβραστη φακή και μια "ανοησία, κι η μοναδική μας η περιουσία. Α.Πάνου"

Πού πήγαν τα λεφτά, έλεγε κάποτε ο ΓΑΠ (ποιος;)

Διάβαζα ένα άρθρο της Die Zeit, που περιγράφει πώς οι Έλληνες δεν δηλώνουν τίποτα, φοροδιαφεύγουν εδώ και χρόνια, μικροί-μεγάλοι, μικροφοροφυγάδες-μεγαλοφοροφυγάδες, αναφέρει μέσα από τις περιγραφές ενός Κασιμάτη Ι, που χρωστάει περίπου 952 εκατομ.ευρώ και βρίσκεται στις φυλακές Διαβατών, το γνωστό σύστημα 40-40-20. Χρωστούσες σαν επιχείρηση 100.000 ευρώ, πλήρωνες μια σαραντάρα στον εφοριακό, 20 έπαιρνε το κράτος και εσύ γλύτωνες 40. Ωραία πράγματα, βγαίνουν στη φόρα, τα ακούν και άλλοι, παίρνουν ιδέες (όχι που δεν τα 'ξεραν!), έτσι άντε να εξηγήσεις τα ανεξήγητα, το πιο εύκολο είναι να παίρνουμε την σωστή αμυντική στάση του "αυτοί μας διέφθειραν πρώτοι!!!!"
 Διάβαζα και ολόκληρη την επιστολή του Τζήμερου, είτε μεταφρασμένη είτε με αποσπάσματα από την Bild. Έλεγα μήπως όλοι εμείς που γράφουμε και αυτομαστιγωνόμαστε και αυτοκρινόμαστε παρουσία όλων, που εκθέτουμε τους εαυτούς μας, ξεγυμνωνόμαστε μπρος στους πιο κακοήθεις, αλλά και στους καλόπιστους, που λογικό είναι χάνουν κι αυτοί την εμπιστοσύνη τους, μήπως τελικά νομίζοντας ότι κάνουμε μια "κάθαρση" των ψυχών ημών, ουσιαστικά βυθιζόμαστε σε μια τραυματική φάση, που δεν μπορεί να επουλωθεί ποτέ; Αυτοί που έχουν κάνει τη μεγαλύτερη ζημιά κυκλοφορούν ελεύθεροι κι ωραίοι (κυριολεκτικά όμως) και δεν έχουν να δώσουν λογαριασμό σε κανένα, αφού υπάρχει η παραγραφή, η ομερτά, ό,τι άλλο θες πες, και αυτοί που έμειναν με την απορία "τι γίνεται τώρα" αυτοί που μένουν πίσω, θα πληρώσουν ολονών τα σπασμένα, όσο παρα παρα πολλοί συμπατριώτες μας απολαμβάνουν das Ergaunerte στα Λονδίνα, στις Λευκωσίες, στις Γενεύες, στα Παρίσια......
Κοιταζόμαστε και βριζόμαστε μεταξύ μας εμείς που απομείναμε και δείχνουμε ο ένας τον άλλον με το δάκτυλο (ή και την  κουκούλα), ενώ κάπου μακρυά, γελάνε μαζί μας όλοι αυτοί που τη γλύτωσαν και θα τη γλυτώνουν εσαεί. όλοι τα φάγαμε, ποιος πληρώνει είναι το ζήτημα.......

Άμα κάνεις αυτοκριτική και εκτίθεσαι, νομίζεις με ένα συγνώμη θα καθαρίσεις. Παλιά ο Αντρείκος έλεγε και μαγκιόρικα Mea Culpa.Λες "τι να κάνουμε, τα έχει αυτά η ζωή, πάμε για άλλα" και όλα καλά. Ξαναγράφεις ιστορία κυρ-Βενιζέλε και κυρ-Σαμαρά. Εμ όχι βέβαια. Άμα βέβαια στα λένε οι άλλοι (Λαγκάρντ και σία και CIA μη σου πω) τότε εξεγείρεσαι, αισθάνεσαι προσβεβλημένος, "μας υποτιμούν, μας εξευτελίζουν" ωρύεσαι, παλιοψεύτη και παλιουποκριτή και λουμπίνα. Δε θες να τα ακούς, ούτε κρυφά να τα λέμε, ούτε πολύ φανερά. Η άμυνα θα είχε νόημα, εάν έπαιζε και λίγο επίθεση η ομάδα. Άμα έχεις μάθει στα yes man, προφανώς παίζεις τον καμπόσο μόνο για εσωτεική κατανάλωση. "Θα πατάξουμε το φασισμό, θα διώξουμε τους κακούς, να μείνουν οι καλοί" και κολοκύθια. Ούτε κράτος θα γίνουμε ποτέ, ούτε αξιοπρεπείς Έλληνες θα ξανανιώσουμε, κάτι μεταξύ σκλαβοπάζαρου και πρώτης περιόδου του Όθωνα με την τριανδρία θα μείνουμε για πάντα (μεγάλη κουβέντα το πάντα, ας πούμε για όσο ζούμε εμείς και τα δισέγγονά μας. Μετά who knows?)

Bis zum Beweis des Gegenteils λοιπόν, ας τα λέμε για να συνειδητοποιούμε τι είχαμε και τι ακόμα θα χάσουμε, χάρις στην αρχοντοχωριατιά μας.
Άμα τρώμε τις δυάρες στα πρώτα έξι λεπτά, άντε μετά τρέξε να ανατρέψεις σκορ. Τις κάναμε τις Μ*%$#&κίες μας και τώρα πρέπει να πληρώσουμε, όσα κορόϊδα θα μείνουν να παραδεχτούν ότι ναι κύριε, τελικά έφαγα κι εγώ..................