Καλή χρονιά. Πολλή αγάπη σε όσους δεν την έχουν.
Με υγεία και αξιοπρέπεια, ή με αξιοπρέπεια σκέτο όταν δεν υπάρχει και φουλ υγεία.
Μακάρι η μοιρασιά στο καινούριο χρόνο να φέρει άσσους, βαλέδες και εννιάρια, αν παίζεις μπουρλότ.
Τώρα αν παίζεις μπιρίμπα, ας πρόσεχες.
Στα ζάρια, προσοχή, υπάρχουν και στημένα.
Κατά τα άλλα, ζωή σε μας, οι τεθνεώτες ας πουν και καμμιά καλή κουβέντα και τα λοιπά και τα λοιπά.......
Χρόνια καλά και χρόνια εύκολα (ψέμμαααααα!!!!!) σε όλον τον κόσμο όλων των διαστάσεων και των αισθήσεων.
Κι αν σας φάνηκαν όχι και πολύ συμβατικές οι ευχές μου, τα παράπονα στον Admin........
Τα λέμε του χρόνου
Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2009
Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου 2009
Έχω Deja vue. Δεν εξηγείται αλλιώς.....
Καλά ρε πλάκα κάνουμε; Προχθές δεν έγραψα ότι η Siemens κι αν επέρασε, θα ανθίσει και θα φέρει κι άλλα σκάνδαλα με παρόμοιες μίζες;;;;;;(http://oudenoida.blogspot.com/2009/12/siemens.html)
Άκου ρε μεγάλε σημερινή είδηση!!!
Με την ελληνική Δικαιοσύνη να καθυστερεί την επεξεργασία των σχετικών στοιχείων που τέθηκαν στη διάθεσή της, οι δικαστικές αρχές στη Βρετανία διερευνούν σκάνδαλο εκατομμυρίων ευρώ στο οποίο εμπλέκονται Έλληνες γιατροί και μέλη διοικητικών συμβουλίων μεγάλων ελληνικών νοσοκομείων.
Ακολουθεί απόσπασμα από το ρεπορτάζ του Στέλιου Βραδέλη, στην εφημερίδα Τα Νέα:
Στις 3 Φεβρουαρίου 2010 στην αίθουσα του Δικαστηρίου του Στέμματος στο Shathwark θα αρχίσει η δίκη του πρώην αναπληρωτή προέδρου της εταιρείας ορθοπεδικών ειδών DeΡuy Ιnternational, Ρόμπερτ Ντουγκάλ. Ο 44χρονος Ντουγκάλ κατηγορείται από τις βρετανικές αρχές πως μέσω της εταιρείας του διακινήθηκε από τον Φεβρουάριο του 2002 μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2005 μαύρο χρήμα με αποδέκτες, κυρίως, Έλληνες χειρουργούς ορθοπεδικούς. Με την υπόθεση DeΡuy ασχολήθηκε το Βρετανικό Γραφείο Σοβαρών Απατών (SFΟ), το αντίστοιχο της Αρχής για την Καταπολέμηση του Ξεπλύματος Βρώμικου Χρήματος στην Ελλάδα. «Πρόκειται για ιδιαίτερα σοβαρή περίπτωση απάτης. Με βάση, μάλιστα, τα στοιχεία που παρουσιάσαμε στις αρχές αποφασίστηκε η περαιτέρω δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης», λέει στα ΝΕΑ η εκπρόσωπος του SFΟ Ρόε Ρετζίνα.
Στις βρετανικές αρχές οι πληροφορίες για τα μαύρα ταμεία της DeΡuy στην Ελλάδα έφτασε από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Η DeΡuy είναι θυγατρική της αμερικανικής εταιρείας Johnson & Johnson. Η τελευταία το 2006 άρχισε την επιχείρηση «καθαρά ταμεία». Όταν η έρευνα έφτασε στα ταμεία της θυγατρικής της οι Αμερικανοί διαπίστωσαν περίεργες εκροές μεγάλων χρηματικών ποσών από τα ταμεία της εταιρείας, οι οποίες κατέληξαν στην Ελλάδα. Ο Ντουγκάλ ήταν την περίοδο εκείνη ο υπεύθυνος πωλήσεων για την Ευρώπη και ο άνθρωπος που θα έπρεπε βάσει της θέσης του να γνωρίζει σε ποιους κατέληξαν τα χρήματα. «Ο πελάτης μου δεν θα ήθελε να σχολιάσει τίποτα για την υπόθεση όσο βρίσκεται στη δικαστική της διερεύνηση», απάντησε στα «ΝΕΑ» ο δικηγόρος του Ρόμπερτ Ντουγκάλ, Σολ Μπραζίλ.
Τα στοιχεία ωστόσο από τις αμερικανικές αρχές αλλά και τον εσωτερικό έλεγχο που πραγματοποίησε η Johnson & Johnson ήταν ιδιαίτερα επιβαρυντικά για το εγχώριο κύκλωμα αλλά και τις πρακτικές που ακολουθούσε η DeΡuy. Στις 27 Σεπτεμβρίου 2007 η αμερικανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς επέβαλε στην εταιρεία πρόστιμο 85 εκατ. δολαρίων για τις πρακτικές της, με το πόρισμα να αναφέρει πως: «Η DeΡuy χρησιμοποίησε ή σχεδίαζε να χρησιμοποιήσει διάφορες μορφές οικονομικών συμφωνιών με χειρουργούς για να μεγαλώσει το μερίδιό της στην αγορά, προωθώντας προϊόντα για μηρούς και γόνατα με τη μορφή των μετρητών έναντι της χρησιμοποίησής τους».
Ελλάδα και Πολωνία
«Από την έρευνά μας εντοπίστηκε η ύπαρξη μαύρων ταμείων μόνο σε δύο χώρες στον κόσμο. Η μία ήταν η Ελλάδα και η δεύτερη η Πολωνία», αποκαλύπτει στέλεχος της Johnson & Johnson. Σύμφωνα με δικαστικές πηγές το κουβάρι των αποκαλύψεων άρχισε να ξετυλίγεται όταν από τον εσωτερικό έλεγχο στην DeΡuy βρέθηκε εσωτερικό έγγραφο προερχόμενο από την Ελλάδα, με το οποίο ζητούνταν υπέρογκα ποσά για το λάδωμα των Ελλήνων ιατρών από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της χώρας που προωθούσαν τα προϊόντα της. Όπως αποκάλυψε ο εσωτερικός έλεγχος της εταιρείας ενώ με τις θυγατρικές της στην Ευρώπη είχαν υπογραφεί συμβόλαια που προέβλεπαν πως δεν θα επιχειρούνταν το λάδωμα γιατρών σε δημόσια ή κρατικά νοσοκομεία, στην Ελλάδα οι αντίστοιχες συμφωνίες μέχρι και το 2004 δεν περιελάμβαναν αυτή τη ρήτρα.
Στη Βρετανία η αποκάλυψη εμπλοκής ενός κορυφαίου μάνατζερ σε υπόθεση διακίνησης μαύρου χρήματος σε άλλες χώρες θεωρήθηκε ως ιδιαίτερα κρίσιμη, ακόμη και για την αξιοπιστία της χώρας, όπως επισημαίνουν στα «ΝΕΑ» στελέχη της SFΟ.
30% η «ταρίφα»
Σύμφωνα με πληροφορίες ο ανακριτής Μάθιου Κάουι, που ανέλαβε για λογαριασμό της SFΟ τη διερεύνηση της υπόθεσης, αποκάλυψε τη λειτουργία ενός μεγάλου δικτύου Ελλήνων γιατρών, στην πλειονότητα τους χειρουργοί ορθοπεδικοί, αλλά και μελών διοικήσεων νοσοκομείων που δέχονταν τεράστια χρηματικά ποσά προκειμένου να χρησιμοποιούν το ορθοπεδικό υλικό της εταιρείας, με αντάλλαγμα 23%- 30% επί της τιμής του προϊόντος.
«Στα ελληνικά νοσοκομεία χρησιμοποιούνται μοσχεύματα ακόμη και 70.000 ευρώ, αν αφορά επέμβαση στη σπονδυλική στήλη. Για μία επέμβαση στο πόδι ή το χέρι που θα χρησιμοποιηθεί μόσχευμα ή μέταλλο η τιμή μπορεί να φτάσει τα 15.000 ή 20.000 ευρώ. Συνήθως το 30% του ποσού καταλήγει στην τσέπη του ορθοπεδικού», αποκαλύπτει στα «ΝΕΑ» πρώην μέλος διοίκησης μεγάλου νοσοκομείου, που κλήθηκε από τις ελληνικές αρχές να καταθέσει στοιχεία για την υπόθεση.
ΜΕΣΩ... ΤΡΙΤΩΝ
Αμερικανική πολυεθνική έδινε χρήματα σε ορθοπεδικούς για να χρησιμοποιούν δικά της μοσχεύματα
Άνοιξαν οι λογαριασμοί 35 υπόπτων
ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ δικαστικές αρχές ταυτόχρονα με τις βρετανικές ενημέρωσαν και την Αθήνα. Η έρευνα με εντολή του τότε αντεισαγγελέα Εφετών Αθηνών Κυριάκου Καρούτσου άρχισε τον Ιανουάριο του 2009. Στις 10 Μαρτίου η Υπηρεσία Ειδικών Ελέγχων (ΥΠΕΕ) πραγματοποίησε έφοδο στο σπίτι της Δ.Φ., η οποία θεωρείται σημαντικό πρόσωπο της εταιρείας στην Ελλάδα. Παράλληλα διατάχθηκε το άνοιγμα των τραπεζικών λογαριασμών 35 προσώπων, γιατρών και αντιπροσώπων εταιρειών ιατροτεχνικού υλικού. Επίσης αποκαλύφθηκε πως από την DeΡuy τα χρήματα κατέληγαν στους γιατρούς μέσω δύο άλλων εταιρειών εμπορίας ιατρικού υλικού με έδρα τα βόρεια προάστια της Αθήνας.
Ενώ όμως η βρετανική έρευνα προχωρούσε, η ελληνική παρέμενε σε ρηχά νερά. Αν και οι Αμερικανοί έδωσαν μεγάλο όγκο στοιχείων, κατηγορίες για την υπόθεση δεν προσωποποιήθηκαν ακόμη.
Και ο αντιπρόσωπος στο χειρουργείο!
Η DΕΡUΥ ήρθε στην Ελλάδα το 2001 όταν αγόρασε έναντι τιμήματος που μετρήθηκε σε δισεκατομμύρια δραχμές την εταιρεία εμπορίας ιατροτεχνολογικών- ορθοπεδικών προϊόντων ΜΕDΕC. Τα «δώρα» των εταιρειών στους γιατρούς προκειμένου να επιλέξουν το προϊόν τους όχι με βάση την ποιότητά του αλλά με το αντάλλαγμα που μπαίνει στην τσέπη τους την περίοδο εκείνη κυμαίνονται από 20% μέχρι και 30%. Οι «καλές» εταιρείες προπληρώνουν μάλιστα τους γιατρούς στην αρχή του χρόνου για τις επεμβάσεις που θα κάνουν. «Γίνονται χειρουργεία όπου ο αντιπρόσωπος βρίσκεται και αυτός μέσα στην αίθουσα και δίνει στον γιατρό με μετρητά την αμοιβή του για να είναι σίγουρος πως θα χρησιμοποιηθεί το εμπόρευμά του», καταγγέλλει στα «ΝΕΑ» γιατρός, με διοικητική εμπειρία σε μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας.
Η μητρική εταιρεία, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, αρχίζει από το 2005 να πιέζει τους εν Ελλάδι συνεργάτες της να μειώσουν τα λαδώματα των γιατρών. Το ταμείο της εταιρείας στην Ελλάδα χειριζόταν η Δ.Φ., η οποία γνωρίζει καλά τον χώρο των προμηθειών και που απομακρύνθηκε από την εταιρεία το 2007. Το σπίτι της όμως και το γραφείο της έγινε φύλλο και φτερό από πέντε εισαγγελείς οι οποίοι βρήκαν πολλά στοιχεία για την «πιο διεφθαρμένη αγορά νοσοκομειακού υλικού στην Ευρώπη», όπως χαρακτηρίστηκε από εκπροσώπους άλλης αμερικανικής εταιρείας που εγκατέλειψε πρόσφατα την Ελλάδα.
'Οσοι δεν έχουν ιδέα από αυτά, δε θα καταλάβουν τίποτα και θα πέσουν από τα σύννεφα."Μα γίνονται τέτοια πράγματα στα νοσοκομεία;;;;"
Όσοι εμπλέκονται όμως, απαντούν:"Χέζουν οι αρκούδες στο δάσος;;".
Ποιά είναι η DePuy και Johnson&Johnson το ξέρουν παρα πολλοί. Τις πρακτικές των λαδωμάτων στους χειρουργούς, που αντί να παίρνουν φακελάκι (φυσικά το ένα δεν αντικρούει το άλλο), τα εισπράττουν από τις Εταιρείες, κι αυτά τα ξέρουν πολλοί. Τα βλέπουν καθημερινά. Δε μιλάει όμως κανείς. Ποιός κερδίζει από αυτήν την ομερτά και γιατί επιμένουν σ'αυτήν;; Άγνωστο!
Το ότι μπαίνουν αντιπρόσωποι μέσα στα χειρουργεία μέχρι ένα σημείο είναι θεμιτό. Το ότι μπαίνουν όμως για να διαπιστώσουν ότι μπαίνει το υλικό τους και άμεσα να πληρώσουν το γιατρό, δεν το βλέπουν τόόόόσοι παρατρεχάμενοι;; Τόσο πια τα στραβά μάτια;; Για ψάξτε κύριοι των Ελληνικών αρχών και λίγο τα επαρχιακά Νοσοκομεία, μαζί με των μεγάλων αστικών κέντρων. Και μετά ελάτε μιλήστε για κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος, για τεράστιες τρύπες στα ελληνικά νοσοκομεία, για απώλειες εσόδων, για υπέρογκες δαπάνες σε άτομα ανασφάλιστα, κτλ, κτλ.....
Αλλά φυσικά Δεν υπάρχει καμμία πίστη στην ελληνική δικαιοσύνη, ούτε από πλευράς διάθεσης για ξεκαθάρισμα, αλλά κυρίως ούτε από πλευράς νοημοσύνης και ευφυϊας. Η Βρεττανία από την άλλη θα λειτουργήσει σαν Γερμανία με τη Siemens. Μέχρι ένα σημείο θα κατηγορήσει και θα τιμωρήσει κάποιους, ως υπαίτιους για καταστρατήγηση των νόμιμων επιχειρηματικών τακτικών και χρησιμοποίηση αθέμιτων μέσων στον ανταγωνισμό. Αλλά στο τέλος, θα υπερασπιστεί την Εταιρεία, καθότι κολοσσός, με πολλούς εργαζόμενους και εργοστάσια στη χώρα, και θα υποστηρίξει ότι ήταν αναγκασμένη να κινηθεί κατά αυτόν τον τρόπο, λόγω της μεγάλης διαφθοράς των χωρών αυτών. Case closed!!!!!
Εδώ θα βγει κάποιος πανέξυπνος ανακριτής στυλ Παπανδρέου: "Μα πού πήγαν τα λεφτά;;;", δε θα βρουν περιέργως κανένα γιατρό, που να πήρε λεφτά για να τοποθετήσει υλικά οστεοσύνθεσης( Δεν το 'καναν για αυτούς, για την κακομοίρα τη 95χρονη γριούλα που 'σπασε το πόδι της, ψυχικό κάναν οι άνθρωποι) και οι αντιπρόσωποι τι φταίνε; Τη δουλειά τους κάναν οι άνθρωποι. Οι ορθοπεδικοί ως γνωστό δηλώνουν 20-30000 ευρώ το χρόνο και τα κέρδη τους αγγίζουν συχνά και τα 2-3 εκατομμύρια το χρόνο από Εταιρείες. Ειδικά σε μέρη που δεν υπάρχουν ιδιωτικές κλινικές, που το νοσοκομείο δέχεται πολλά τροχαία ή άλλα ατυχήματα (κακώσεις σε ηλικιωμένους) και υπάρχουν 2-3 ορθοπεδικοί. Αυτοί έκαναν την τύχη τους! Στις πλάτες όλων των υπολοίπων! Και τι κάνουν αυτοί οι υπόλοιποι;; Τους χαϊδεύουν τα αυτιά! Τους λεν και μπράβο, περιμένοντας κανα ξεροκόμματο.
ΟΚ. Ωραία κοινωνία, με μπόλικη αλληλεγγύη και συναδελφικότητα. Ναι μωρέ εργαζόμενοι είμαστε όλοι, λειτούργημα κάνουμε.....
Αυτά τα λίγα, για όλους όσους ασχολούνται -μαστε με παρόμοια θέματα. Εί (μα) στε όλοι φταίχτες και υπεύθυνοι για την κακοδαιμονία. Η χώρα χρειάζεται ρουφ-, ρουφ-, ρουφιάνους, εισπράκτορες της Στάζι. Ρουφιάνο με φωνάζουνε, μα εμένα δε με νοιάζει!
Πώς αλλιώς;; Με τα λαγωνικά της ΣΔΟΕ;; Δε νομίζω!
Αν έχεις καμμιά άλλη λύση, πες την ελεύθερα, μην ντρέπεσαι....................................
Άκου ρε μεγάλε σημερινή είδηση!!!
Με την ελληνική Δικαιοσύνη να καθυστερεί την επεξεργασία των σχετικών στοιχείων που τέθηκαν στη διάθεσή της, οι δικαστικές αρχές στη Βρετανία διερευνούν σκάνδαλο εκατομμυρίων ευρώ στο οποίο εμπλέκονται Έλληνες γιατροί και μέλη διοικητικών συμβουλίων μεγάλων ελληνικών νοσοκομείων.
Ακολουθεί απόσπασμα από το ρεπορτάζ του Στέλιου Βραδέλη, στην εφημερίδα Τα Νέα:
Στις 3 Φεβρουαρίου 2010 στην αίθουσα του Δικαστηρίου του Στέμματος στο Shathwark θα αρχίσει η δίκη του πρώην αναπληρωτή προέδρου της εταιρείας ορθοπεδικών ειδών DeΡuy Ιnternational, Ρόμπερτ Ντουγκάλ. Ο 44χρονος Ντουγκάλ κατηγορείται από τις βρετανικές αρχές πως μέσω της εταιρείας του διακινήθηκε από τον Φεβρουάριο του 2002 μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2005 μαύρο χρήμα με αποδέκτες, κυρίως, Έλληνες χειρουργούς ορθοπεδικούς. Με την υπόθεση DeΡuy ασχολήθηκε το Βρετανικό Γραφείο Σοβαρών Απατών (SFΟ), το αντίστοιχο της Αρχής για την Καταπολέμηση του Ξεπλύματος Βρώμικου Χρήματος στην Ελλάδα. «Πρόκειται για ιδιαίτερα σοβαρή περίπτωση απάτης. Με βάση, μάλιστα, τα στοιχεία που παρουσιάσαμε στις αρχές αποφασίστηκε η περαιτέρω δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης», λέει στα ΝΕΑ η εκπρόσωπος του SFΟ Ρόε Ρετζίνα.
Στις βρετανικές αρχές οι πληροφορίες για τα μαύρα ταμεία της DeΡuy στην Ελλάδα έφτασε από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Η DeΡuy είναι θυγατρική της αμερικανικής εταιρείας Johnson & Johnson. Η τελευταία το 2006 άρχισε την επιχείρηση «καθαρά ταμεία». Όταν η έρευνα έφτασε στα ταμεία της θυγατρικής της οι Αμερικανοί διαπίστωσαν περίεργες εκροές μεγάλων χρηματικών ποσών από τα ταμεία της εταιρείας, οι οποίες κατέληξαν στην Ελλάδα. Ο Ντουγκάλ ήταν την περίοδο εκείνη ο υπεύθυνος πωλήσεων για την Ευρώπη και ο άνθρωπος που θα έπρεπε βάσει της θέσης του να γνωρίζει σε ποιους κατέληξαν τα χρήματα. «Ο πελάτης μου δεν θα ήθελε να σχολιάσει τίποτα για την υπόθεση όσο βρίσκεται στη δικαστική της διερεύνηση», απάντησε στα «ΝΕΑ» ο δικηγόρος του Ρόμπερτ Ντουγκάλ, Σολ Μπραζίλ.
Τα στοιχεία ωστόσο από τις αμερικανικές αρχές αλλά και τον εσωτερικό έλεγχο που πραγματοποίησε η Johnson & Johnson ήταν ιδιαίτερα επιβαρυντικά για το εγχώριο κύκλωμα αλλά και τις πρακτικές που ακολουθούσε η DeΡuy. Στις 27 Σεπτεμβρίου 2007 η αμερικανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς επέβαλε στην εταιρεία πρόστιμο 85 εκατ. δολαρίων για τις πρακτικές της, με το πόρισμα να αναφέρει πως: «Η DeΡuy χρησιμοποίησε ή σχεδίαζε να χρησιμοποιήσει διάφορες μορφές οικονομικών συμφωνιών με χειρουργούς για να μεγαλώσει το μερίδιό της στην αγορά, προωθώντας προϊόντα για μηρούς και γόνατα με τη μορφή των μετρητών έναντι της χρησιμοποίησής τους».
Ελλάδα και Πολωνία
«Από την έρευνά μας εντοπίστηκε η ύπαρξη μαύρων ταμείων μόνο σε δύο χώρες στον κόσμο. Η μία ήταν η Ελλάδα και η δεύτερη η Πολωνία», αποκαλύπτει στέλεχος της Johnson & Johnson. Σύμφωνα με δικαστικές πηγές το κουβάρι των αποκαλύψεων άρχισε να ξετυλίγεται όταν από τον εσωτερικό έλεγχο στην DeΡuy βρέθηκε εσωτερικό έγγραφο προερχόμενο από την Ελλάδα, με το οποίο ζητούνταν υπέρογκα ποσά για το λάδωμα των Ελλήνων ιατρών από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της χώρας που προωθούσαν τα προϊόντα της. Όπως αποκάλυψε ο εσωτερικός έλεγχος της εταιρείας ενώ με τις θυγατρικές της στην Ευρώπη είχαν υπογραφεί συμβόλαια που προέβλεπαν πως δεν θα επιχειρούνταν το λάδωμα γιατρών σε δημόσια ή κρατικά νοσοκομεία, στην Ελλάδα οι αντίστοιχες συμφωνίες μέχρι και το 2004 δεν περιελάμβαναν αυτή τη ρήτρα.
Στη Βρετανία η αποκάλυψη εμπλοκής ενός κορυφαίου μάνατζερ σε υπόθεση διακίνησης μαύρου χρήματος σε άλλες χώρες θεωρήθηκε ως ιδιαίτερα κρίσιμη, ακόμη και για την αξιοπιστία της χώρας, όπως επισημαίνουν στα «ΝΕΑ» στελέχη της SFΟ.
30% η «ταρίφα»
Σύμφωνα με πληροφορίες ο ανακριτής Μάθιου Κάουι, που ανέλαβε για λογαριασμό της SFΟ τη διερεύνηση της υπόθεσης, αποκάλυψε τη λειτουργία ενός μεγάλου δικτύου Ελλήνων γιατρών, στην πλειονότητα τους χειρουργοί ορθοπεδικοί, αλλά και μελών διοικήσεων νοσοκομείων που δέχονταν τεράστια χρηματικά ποσά προκειμένου να χρησιμοποιούν το ορθοπεδικό υλικό της εταιρείας, με αντάλλαγμα 23%- 30% επί της τιμής του προϊόντος.
«Στα ελληνικά νοσοκομεία χρησιμοποιούνται μοσχεύματα ακόμη και 70.000 ευρώ, αν αφορά επέμβαση στη σπονδυλική στήλη. Για μία επέμβαση στο πόδι ή το χέρι που θα χρησιμοποιηθεί μόσχευμα ή μέταλλο η τιμή μπορεί να φτάσει τα 15.000 ή 20.000 ευρώ. Συνήθως το 30% του ποσού καταλήγει στην τσέπη του ορθοπεδικού», αποκαλύπτει στα «ΝΕΑ» πρώην μέλος διοίκησης μεγάλου νοσοκομείου, που κλήθηκε από τις ελληνικές αρχές να καταθέσει στοιχεία για την υπόθεση.
ΜΕΣΩ... ΤΡΙΤΩΝ
Αμερικανική πολυεθνική έδινε χρήματα σε ορθοπεδικούς για να χρησιμοποιούν δικά της μοσχεύματα
Άνοιξαν οι λογαριασμοί 35 υπόπτων
ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ δικαστικές αρχές ταυτόχρονα με τις βρετανικές ενημέρωσαν και την Αθήνα. Η έρευνα με εντολή του τότε αντεισαγγελέα Εφετών Αθηνών Κυριάκου Καρούτσου άρχισε τον Ιανουάριο του 2009. Στις 10 Μαρτίου η Υπηρεσία Ειδικών Ελέγχων (ΥΠΕΕ) πραγματοποίησε έφοδο στο σπίτι της Δ.Φ., η οποία θεωρείται σημαντικό πρόσωπο της εταιρείας στην Ελλάδα. Παράλληλα διατάχθηκε το άνοιγμα των τραπεζικών λογαριασμών 35 προσώπων, γιατρών και αντιπροσώπων εταιρειών ιατροτεχνικού υλικού. Επίσης αποκαλύφθηκε πως από την DeΡuy τα χρήματα κατέληγαν στους γιατρούς μέσω δύο άλλων εταιρειών εμπορίας ιατρικού υλικού με έδρα τα βόρεια προάστια της Αθήνας.
Ενώ όμως η βρετανική έρευνα προχωρούσε, η ελληνική παρέμενε σε ρηχά νερά. Αν και οι Αμερικανοί έδωσαν μεγάλο όγκο στοιχείων, κατηγορίες για την υπόθεση δεν προσωποποιήθηκαν ακόμη.
Και ο αντιπρόσωπος στο χειρουργείο!
Η DΕΡUΥ ήρθε στην Ελλάδα το 2001 όταν αγόρασε έναντι τιμήματος που μετρήθηκε σε δισεκατομμύρια δραχμές την εταιρεία εμπορίας ιατροτεχνολογικών- ορθοπεδικών προϊόντων ΜΕDΕC. Τα «δώρα» των εταιρειών στους γιατρούς προκειμένου να επιλέξουν το προϊόν τους όχι με βάση την ποιότητά του αλλά με το αντάλλαγμα που μπαίνει στην τσέπη τους την περίοδο εκείνη κυμαίνονται από 20% μέχρι και 30%. Οι «καλές» εταιρείες προπληρώνουν μάλιστα τους γιατρούς στην αρχή του χρόνου για τις επεμβάσεις που θα κάνουν. «Γίνονται χειρουργεία όπου ο αντιπρόσωπος βρίσκεται και αυτός μέσα στην αίθουσα και δίνει στον γιατρό με μετρητά την αμοιβή του για να είναι σίγουρος πως θα χρησιμοποιηθεί το εμπόρευμά του», καταγγέλλει στα «ΝΕΑ» γιατρός, με διοικητική εμπειρία σε μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας.
Η μητρική εταιρεία, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, αρχίζει από το 2005 να πιέζει τους εν Ελλάδι συνεργάτες της να μειώσουν τα λαδώματα των γιατρών. Το ταμείο της εταιρείας στην Ελλάδα χειριζόταν η Δ.Φ., η οποία γνωρίζει καλά τον χώρο των προμηθειών και που απομακρύνθηκε από την εταιρεία το 2007. Το σπίτι της όμως και το γραφείο της έγινε φύλλο και φτερό από πέντε εισαγγελείς οι οποίοι βρήκαν πολλά στοιχεία για την «πιο διεφθαρμένη αγορά νοσοκομειακού υλικού στην Ευρώπη», όπως χαρακτηρίστηκε από εκπροσώπους άλλης αμερικανικής εταιρείας που εγκατέλειψε πρόσφατα την Ελλάδα.
'Οσοι δεν έχουν ιδέα από αυτά, δε θα καταλάβουν τίποτα και θα πέσουν από τα σύννεφα."Μα γίνονται τέτοια πράγματα στα νοσοκομεία;;;;"
Όσοι εμπλέκονται όμως, απαντούν:"Χέζουν οι αρκούδες στο δάσος;;".
Ποιά είναι η DePuy και Johnson&Johnson το ξέρουν παρα πολλοί. Τις πρακτικές των λαδωμάτων στους χειρουργούς, που αντί να παίρνουν φακελάκι (φυσικά το ένα δεν αντικρούει το άλλο), τα εισπράττουν από τις Εταιρείες, κι αυτά τα ξέρουν πολλοί. Τα βλέπουν καθημερινά. Δε μιλάει όμως κανείς. Ποιός κερδίζει από αυτήν την ομερτά και γιατί επιμένουν σ'αυτήν;; Άγνωστο!
Το ότι μπαίνουν αντιπρόσωποι μέσα στα χειρουργεία μέχρι ένα σημείο είναι θεμιτό. Το ότι μπαίνουν όμως για να διαπιστώσουν ότι μπαίνει το υλικό τους και άμεσα να πληρώσουν το γιατρό, δεν το βλέπουν τόόόόσοι παρατρεχάμενοι;; Τόσο πια τα στραβά μάτια;; Για ψάξτε κύριοι των Ελληνικών αρχών και λίγο τα επαρχιακά Νοσοκομεία, μαζί με των μεγάλων αστικών κέντρων. Και μετά ελάτε μιλήστε για κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος, για τεράστιες τρύπες στα ελληνικά νοσοκομεία, για απώλειες εσόδων, για υπέρογκες δαπάνες σε άτομα ανασφάλιστα, κτλ, κτλ.....
Αλλά φυσικά Δεν υπάρχει καμμία πίστη στην ελληνική δικαιοσύνη, ούτε από πλευράς διάθεσης για ξεκαθάρισμα, αλλά κυρίως ούτε από πλευράς νοημοσύνης και ευφυϊας. Η Βρεττανία από την άλλη θα λειτουργήσει σαν Γερμανία με τη Siemens. Μέχρι ένα σημείο θα κατηγορήσει και θα τιμωρήσει κάποιους, ως υπαίτιους για καταστρατήγηση των νόμιμων επιχειρηματικών τακτικών και χρησιμοποίηση αθέμιτων μέσων στον ανταγωνισμό. Αλλά στο τέλος, θα υπερασπιστεί την Εταιρεία, καθότι κολοσσός, με πολλούς εργαζόμενους και εργοστάσια στη χώρα, και θα υποστηρίξει ότι ήταν αναγκασμένη να κινηθεί κατά αυτόν τον τρόπο, λόγω της μεγάλης διαφθοράς των χωρών αυτών. Case closed!!!!!
Εδώ θα βγει κάποιος πανέξυπνος ανακριτής στυλ Παπανδρέου: "Μα πού πήγαν τα λεφτά;;;", δε θα βρουν περιέργως κανένα γιατρό, που να πήρε λεφτά για να τοποθετήσει υλικά οστεοσύνθεσης( Δεν το 'καναν για αυτούς, για την κακομοίρα τη 95χρονη γριούλα που 'σπασε το πόδι της, ψυχικό κάναν οι άνθρωποι) και οι αντιπρόσωποι τι φταίνε; Τη δουλειά τους κάναν οι άνθρωποι. Οι ορθοπεδικοί ως γνωστό δηλώνουν 20-30000 ευρώ το χρόνο και τα κέρδη τους αγγίζουν συχνά και τα 2-3 εκατομμύρια το χρόνο από Εταιρείες. Ειδικά σε μέρη που δεν υπάρχουν ιδιωτικές κλινικές, που το νοσοκομείο δέχεται πολλά τροχαία ή άλλα ατυχήματα (κακώσεις σε ηλικιωμένους) και υπάρχουν 2-3 ορθοπεδικοί. Αυτοί έκαναν την τύχη τους! Στις πλάτες όλων των υπολοίπων! Και τι κάνουν αυτοί οι υπόλοιποι;; Τους χαϊδεύουν τα αυτιά! Τους λεν και μπράβο, περιμένοντας κανα ξεροκόμματο.
ΟΚ. Ωραία κοινωνία, με μπόλικη αλληλεγγύη και συναδελφικότητα. Ναι μωρέ εργαζόμενοι είμαστε όλοι, λειτούργημα κάνουμε.....
Αυτά τα λίγα, για όλους όσους ασχολούνται -μαστε με παρόμοια θέματα. Εί (μα) στε όλοι φταίχτες και υπεύθυνοι για την κακοδαιμονία. Η χώρα χρειάζεται ρουφ-, ρουφ-, ρουφιάνους, εισπράκτορες της Στάζι. Ρουφιάνο με φωνάζουνε, μα εμένα δε με νοιάζει!
Πώς αλλιώς;; Με τα λαγωνικά της ΣΔΟΕ;; Δε νομίζω!
Αν έχεις καμμιά άλλη λύση, πες την ελεύθερα, μην ντρέπεσαι....................................
Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου 2009
Που να 'ξερα πως θα γινόμουν άλλος
Φαίνεται ότι η νοσταλγία είναι η κολλιτσίδα των γηρατειών. Αγία Νοσταλγία, πέλαγο ανοιχτό, που λέει κι ο φίλος μου ο Θανάσης. Είναι όμως ένα κόλλημα, μια πίεση στα μιλίγγια, που νομίζεις θα πάθεις εγκεφαλικό. Σε φέρνει πίσω, σε χρόνια που έβλεπες μπροστά και δεν έβλεπες τίποτα.
Πίσω στο σχολείο μου, που περπατούσα και νόμιζα ότι θα λειώναν τα πεζοδρόμια. Που μάζευα δίσκους και άκουγα τις εμπνεύσεις άλλων και τις περνούσα για δικές μου. Είχα και απωθημένα δημιουργίας, πριν καλά καλά νοιώσω τις απαιτούμενες εντάσεις. Ακούω τώρα τα ίδια τραγούδια, τις ίδιες μουσικές και για αυτά τα λίγα 3:28 λεπτά σφηνώνομαι ξανά στο θρανίο ή στο παγκάκι της παλιάς γειτονιάς μου. Τότε που κάναμε ηλίθιες ερωτήσεις ο ένας στον άλλον, αλλά τις κάναμε με στόμφο και πείσμα και αφέλεια και άγνοια και προσδοκία.
Εγώ είχα και το οικογενειακό μπακγκράουντ, που δεν το λες ακριβώς και ήρεμο ή γαλήνιο. Παρόλο που μου 'ρθαν όλα σχετικά εύκολα ή ευκολότερα από άλλους, που ακόμα τραβιούνται με το μυαλό ή το σώμα τους. Ας πούμε ότι έβρισκα γρήγορα τους μηχανισμούς άμυνας. Γιατί αυτό έπαιζα τα περισσότερα χρόνια. Άμυνα. Και δε μπορώ να πω ότι έχασα. Μάλλον ισοπαλία έφερνα.
Στη μουσική όμως βγήκα γρήγορα off. Με ξέχασε πίσω. Στον πάγκο.
Οι μνήμες που συνδέονται ανεπιστρεπτί με ήχους, δε γίνεται να οπτικοποιηθούν. Φτιάχνονται και μετά σταδιακά απλώς διαλύονται σαν αναβράζοντα δισκία. Είναι πάντα εκεί αλλά δεν τις βλέπεις. Πώς να ξεχάσεις όμως ένα τραγούδι που σου 'βγαινε όταν έκλαιγες, για λόγους που τώρα ξεκαρδίζεσαι στα γέλια; Αυτή πιθανόν να είναι και η εξέλιξη, η ωρίμανση, η γήρανση, το χάσμα της γενιάς. Όταν είσαι νέος, κλαις για αυτά που όταν γερνάς, γελάς.
Όλα φάνταζαν μεγάλα, σημαντικά, ατελείωτα, σίγουρα. Προπαντός σίγουρα. Έτσι εξηγείται και εκείνη η έπαρση που είπα προηγούμενα. Έβαζα στοίχημα ότι θα γίνω έτσι, αλλιώς, κάπως. Τότε το στοίχημα φαινόταν απλό. "Ο Χρόνος θα δείξει", έλεγα.
Και τι δείχνει ο χρόνος; Ποιές σκέψεις επιβίωσαν; Ποιοί σταθμοί απαντήθηκαν; Ποιές εμπειρίες κερδίθηκαν; Δείχνει πως γίνεσαι άλλος, ο Άλλος από αυτό που φαντάστηκες ή πίστεψες.
Συχνά ονειρεύομαι τα 20 χρόνια (και βάάλε) πίσω. Συνήθως σα σχολικό εφιάλτη, που δε θέλω να γυρίσει ή σαν χρόνια ανεκπλήρωτων (κυρίως) σεξουαλικών υποσχέσεων. Χρόνια που δεν ξέρεις πραγματικά αν νοσταλγείς ή απλώς τα άντεξες απλώς και μόνο για την ελπίδα των επόμενων.
Και είναι και το άλλο. Λατρείες παλιές που βγάλαν φαλάκρα, αγριάδες που άσπρισαν, μέσες που πιάνονται από την πολλή αναπόληση. Τι να τις κάνεις; Τσάι; Φασκόμηλο; Εντριβές με καμφορά; Δε βολεύουν ρε αδερφέ! Οπότε με το που βγαίνουν αυτές οι κωλοαναμνήσεις και οι κωλονοσταλγίες , αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να τις ξαναχώσεις από κει που 'ρθαν.
Μην πιστεύεις εκείνα τα παλιά. Είναι ήδη αλλαγμένα μες στο μυαλό σου. Κράτα ότι θες εσύ. Ποιός ήσουν, ποιός πίστευες ότι ήσουν, ποιός κατάφερες να γίνεις, ποιός κατάντησες....
Πίσω στο σχολείο μου, που περπατούσα και νόμιζα ότι θα λειώναν τα πεζοδρόμια. Που μάζευα δίσκους και άκουγα τις εμπνεύσεις άλλων και τις περνούσα για δικές μου. Είχα και απωθημένα δημιουργίας, πριν καλά καλά νοιώσω τις απαιτούμενες εντάσεις. Ακούω τώρα τα ίδια τραγούδια, τις ίδιες μουσικές και για αυτά τα λίγα 3:28 λεπτά σφηνώνομαι ξανά στο θρανίο ή στο παγκάκι της παλιάς γειτονιάς μου. Τότε που κάναμε ηλίθιες ερωτήσεις ο ένας στον άλλον, αλλά τις κάναμε με στόμφο και πείσμα και αφέλεια και άγνοια και προσδοκία.
Εγώ είχα και το οικογενειακό μπακγκράουντ, που δεν το λες ακριβώς και ήρεμο ή γαλήνιο. Παρόλο που μου 'ρθαν όλα σχετικά εύκολα ή ευκολότερα από άλλους, που ακόμα τραβιούνται με το μυαλό ή το σώμα τους. Ας πούμε ότι έβρισκα γρήγορα τους μηχανισμούς άμυνας. Γιατί αυτό έπαιζα τα περισσότερα χρόνια. Άμυνα. Και δε μπορώ να πω ότι έχασα. Μάλλον ισοπαλία έφερνα.
Στη μουσική όμως βγήκα γρήγορα off. Με ξέχασε πίσω. Στον πάγκο.
Οι μνήμες που συνδέονται ανεπιστρεπτί με ήχους, δε γίνεται να οπτικοποιηθούν. Φτιάχνονται και μετά σταδιακά απλώς διαλύονται σαν αναβράζοντα δισκία. Είναι πάντα εκεί αλλά δεν τις βλέπεις. Πώς να ξεχάσεις όμως ένα τραγούδι που σου 'βγαινε όταν έκλαιγες, για λόγους που τώρα ξεκαρδίζεσαι στα γέλια; Αυτή πιθανόν να είναι και η εξέλιξη, η ωρίμανση, η γήρανση, το χάσμα της γενιάς. Όταν είσαι νέος, κλαις για αυτά που όταν γερνάς, γελάς.
Όλα φάνταζαν μεγάλα, σημαντικά, ατελείωτα, σίγουρα. Προπαντός σίγουρα. Έτσι εξηγείται και εκείνη η έπαρση που είπα προηγούμενα. Έβαζα στοίχημα ότι θα γίνω έτσι, αλλιώς, κάπως. Τότε το στοίχημα φαινόταν απλό. "Ο Χρόνος θα δείξει", έλεγα.
Και τι δείχνει ο χρόνος; Ποιές σκέψεις επιβίωσαν; Ποιοί σταθμοί απαντήθηκαν; Ποιές εμπειρίες κερδίθηκαν; Δείχνει πως γίνεσαι άλλος, ο Άλλος από αυτό που φαντάστηκες ή πίστεψες.
Συχνά ονειρεύομαι τα 20 χρόνια (και βάάλε) πίσω. Συνήθως σα σχολικό εφιάλτη, που δε θέλω να γυρίσει ή σαν χρόνια ανεκπλήρωτων (κυρίως) σεξουαλικών υποσχέσεων. Χρόνια που δεν ξέρεις πραγματικά αν νοσταλγείς ή απλώς τα άντεξες απλώς και μόνο για την ελπίδα των επόμενων.
Και είναι και το άλλο. Λατρείες παλιές που βγάλαν φαλάκρα, αγριάδες που άσπρισαν, μέσες που πιάνονται από την πολλή αναπόληση. Τι να τις κάνεις; Τσάι; Φασκόμηλο; Εντριβές με καμφορά; Δε βολεύουν ρε αδερφέ! Οπότε με το που βγαίνουν αυτές οι κωλοαναμνήσεις και οι κωλονοσταλγίες , αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να τις ξαναχώσεις από κει που 'ρθαν.
Μην πιστεύεις εκείνα τα παλιά. Είναι ήδη αλλαγμένα μες στο μυαλό σου. Κράτα ότι θες εσύ. Ποιός ήσουν, ποιός πίστευες ότι ήσουν, ποιός κατάφερες να γίνεις, ποιός κατάντησες....
Κυριακή 27 Δεκεμβρίου 2009
Η Siemens κι αν επέρασε, ανθεί και φέρει κι άλλες μίζες
Έβλεπα χθες την εκπομπή του Τέλλογλου στο ΣΚΑΪ για το φάκελλο Siemens. Για άλλη μία φορά εντυπωσιάστηκα. Πολλή δουλειά, αλλά και φοβερά στοιχεία, που αποκαλύπτονται τόσους μήνες μετά. Στοιχεία που, από την επίσημη δικαιοσύνη, αγνοήθηκαν (σκόπιμα ή από απλή ηλιθιότητα;) και τελικά τι;;;; Τίποτα! Θάψιμο και κατηγορίες στον ειδικό ανακριτή για πλημμελή εργασία και παραβίαση καθηκόντων.
Τα φανερά άτομα που εμπλέκονταν ψιλοαθώωθηκαν είτε λόγω παραπομπής στη χώρα της Εταιρείας, που προφανώς θα δικαιολογήσει τις πρακτικές ενός τέτοιου οικονομικού κολοσσού είτε λόγω μικρής συμμετοχής στην αλυσίδα των συναλλαγών. Και πράγματι φαίνεται ότι μετά και από τις καταδικαστικές αποφάσεις ανώτερων στελεχών, το ξεσκαρτάρισμα στη Siemens έγινε, πείθοντας ότι "αναγκάστηκαν" να καταφύγουν σε πρακτικές δωροδοκίας, γιατί έτσι συνηθίζεται σε "τέτοιες" χώρες. Ακόμα και ο Χριστοφοράκος, εφόσον αποδείχτηκε ότι δεν τα 'βαλε όλα στην τσέπη του, αλλά λάδωσε και μπόλικο ελληνικό έντερο, έπεσε σχετικά στα μαλακά. Δηλαδή, αυτό που δεν έγινε τελικά γνωστό είναι ποιοί έφαγαν από τα δικά μας τα καμάρια, δίνοντας αφείδωλα κρατικό χρήμα.
Τι γίνεται όμως με τα κρυφά άτομα; Τα άτομα με τα μυστήρια ονόματα στους λογαριασμούς; Και πότε θα ανακοινωθούν όλα τα ποσά που πήγαν σε τσέπες, ιδιωτικές ή κομματικές;
Και ακόμα πιο περίεργο, που πράγματι αναρωτιέμαι; Μετά από τόσα χρόνια σκανδάλου, ούτε για μία στιγμή δεν ακούστηκε το όνομα "Κόκκαλης". ΟΤΕ, Ιντρακόμ, Siemens-Nixdorf, για όσους θυμούνται, αλλά και για όσους ούτε ποτέ έχουν ακούσει.......
Αρχές '90, εν μέσω σπαργάνων Ιδ.TV, υπήρξε μια διαμάχη Τεγόπουλου-Κόκκαλη και νομίζω για πρώτη φορά τέθηκε το θέμα του παρελθόντος του Σωκράτη. Ήταν ή δεν ήταν πράκτορας της Στάζι; Και αν ναι, μέχρι πότε; Εκείνη την περίοδο, γίνονταν οι διαπραγματεύσεις με τον ΟΤΕ και το θέμα "έκαιγε". Το τι προμήθειες έγιναν βέβαια επί Σημίτη (οπλικά συστήματα, Τζόγος, κτλ) ούτε ποτέ θα μάθουμε. Καπάκι το 2006, σκάει και το θέμα των υποκλοπών (Καϋμένε Τσαλικίδη, ποιος σε θυμάται...). Και τότε έμεινε στο απυρόβλητο ο Σωκράτης. Περίεργο;; Σιγά!!!! Η Siemens, λέει, έκανε τις επαφές της με τον Κόκκαλη προτού "πιάσει τα στενά" για το C4I, γιατί τον "εμπιστευόταν" και "πίστευε ότι ήξερε τις πολιτικές υποθέσεις πολύ καλά".
Είναι επομένως δυνατόν ο "άρχοντας των τηλεπικοινωνιών" να μην ακούγεται πουθενά στο συγκεκριμένο σκάνδαλο;; Ο Τέλλογλου πάντως δεν έβγαλε άχνα.
Εγώ πάντως ξαναθυμίζω λίγα μόνο από τα σχόλια που κυκλοφορούν στο δίκτυο για το Socrates. Ειδκά για τη σχέση του με τη Γερμανία και τις Εταιρείες Τηλεπικοινωνιών. τη σχέση του με τον Παπανδρέου, και γενικά τη διείσδυσή του σε ό,τι βρώμικο και ανεξερεύνητο.......
ΔΩΡΟΔΟΚΙΕΣ
Μεταξύ αυτών που κατέθεσαν στο γερμανικό κοινοβούλιο για την ΙΝΤΡΑΚΟΜ είναι και ο Dr. Βeil (Μπάιλ), πρώην υπουργός Εξωτερικού Εμπορίου της Αν. Γερμανίας την κρίσιμη εποχή διείσδυσης της ΙΝΤΡΑΚΟΜ στον ΟΤΕ (1981-1989), ο οποίος δήλωσε ότι διοχετεύτηκαν μεγάλα χρηματικά ποσά στο περιβάλλον του Ανδρέα Παπανδρέου.
Η κατάθεση του Μπάιλ συνδυάζεται με ένα πολύ σημαντικό έγγραφο της έρευνας για τα ψηφιακά, που αποκαλύπτει σήμερα το Αντί. Πρόκειται για ένα άκρως απόρρητο σήμα ενός πράκτορα, ονόματι Ρeter Schumann. Ο εν λόγω Ρeter Schumann ήταν ο ελεγκτής του Σ. Κόκκαλη και το σήμα απευθύνεται προς τον Dr. Wenzel (Βέντσελ) διευθυντή τομέα ΧVΙΙ/8, της Στάζι.
Το σήμα εστάλη στις 18 Δεκεμβρίου 1984 (Βλέπε Έγγραφο 7) και αφορά μεταξύ των άλλων, την οικονομική υποστήριξη του ελληνικού κόμματος ΠΑΣΟΚ για τη βελτίωση των συναλλαγών. Στο ίδιο έγγραφο γίνεται αναφορά για την κατάθεση σε εκείνη τη φάση 400.000 συνολικά γερμανικών μάρκων σε ελβετική τράπεζα. Το σημαντικό αυτό έγγραφο συνδυάζεται με την πληθώρα των άλλων στοιχείων που βρέθηκαν στα αρχεία της Στάζι για την άλωση του ΟΤΕ από την Ιντρακόμ και για πρώτη φορά επιβεβαιώνουν αυτό που τόσα χρόνια ήταν προφανές για όσους ασχολήθηκαν με τα σκάνδαλα των ψηφιακών.
Οι περισσότερες δωροδοκίες έγιναν μέσω του λογαριασμού 709 που, όπως αποκάλυψε ήδη στο παρελθόν η Καθημερινή, διατηρούσε ο Σωκράτης Κόκκαλης στην Deutsche Ηandelsbank ΗΒ.
Τα νέα στοιχεία που αποκωδικοποιήθηκαν στη Γερμανία διευκρινίζουν ότι στην πραγματικότητα επρόκειτο για δύο λογαριασμούς, τον 0709-60-011-205 σε γερμανικά μάρκα και τον 0709-85-011-025 σε αμερικανικά δολάρια. Οι αποστολές χρηματικών ποσών για δωροδοκίες μέσω των λογαριασμών αυτών αφορούν κυρίως τη χρονική περίοδο 1984-1990, την περίοδο δηλαδή άλωσης του ΟΤΕ από την ΙΝΤΡΑΚΟΜ. Το μεγάλο μυστικό του Κόκκαλη και πιθανώς όλη η αλήθεια για την οικονομική ενίσχυση του ΠΑΣΟΚ κρύβεται στα εμβάσματα του Κόκκαλη σε τρεις ελβετικές τράπεζες και αντίστοιχους λογαριασμούς:
Την United Οverseas Βank και αρ. λογαριασμού b 8785.
Την Chemical Βank και αριθμό λογαριασμού g 2209.
Την Credit Suisse και αριθμό λογαριασμού 0998512-1.
Στους τρεις αυτούς λογαριασμούς μεταβιβάστηκαν περισσότερα από 5.000.000 γερμανικά μάρκα σε μια περίοδο τεσσάρων ετών. Σε ποιους πήγαν τα ποσά αυτά; Είναι βέβαιο ότι την απάντηση όφειλε να δώσει από το 1998 η ελληνική δικαιοσύνη.
Η ιστορία των δωροδοκιών ρίχνει σήμερα φως στην μεθόδευση μέσω της οποίας το ΠΑΣΟΚ χάρισε στον Κόκκαλη τον ΟΤΕ και ακόμα περισσότερο πώς, οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και συγκεκριμένα στελέχη του, μετέτρεψαν με αριστοτεχνικές, είναι αλήθεια, κινήσεις την εταιρεία του κ. Κόκκαλη από μια μικρή αντιπροσωπεία ξένων οίκων ειδικά ανατολικογερμανικών στο σημερινό μεγαθήριο.
http://www.greeksoccer.com/forums/index.php?showtopic=9900
«Φροντίδα»
Ενα ζήτημα που είχε δευτερεύουσα σημασία για τη γερμανική εξεταστική επιτροπή και θα έπρεπε να έχει όμως πρώτιστη σημασία για την Ελλάδα, είναι το θέμα της δωροδοκίας.
Οπως αναφέρεται στο πόρισμα της κοινοβουλευτικής επιτροπής, η προμήθεια του Σωκράτη Κόκκαλη από τα προϊόντα της Ανατολικής Γερμανίας που πουλούσε στην Ελλάδα (π.χ. τηλεπικοινωνιακές συσκευές) κυμαινόταν μεταξύ 5 και 10% του συνολικού ποσού της παραγγελίας. Ως εδώ τίποτα το μεμπτό.
Πέραν αυτού όμως, ο Κόκκαλης λάμβανε ετησίως πάνω από 1 εκατ. δολάρια από τους Ανατολικογερμανούς εταίρους του. Αυτό το ποσόν το χρησιμοποιούσε ως «μέσον φροντίδας της ελληνικής αγοράς» για να επηρεάσει την προσκύρωση δημόσιων παραγγελιών.
Με άλλα λόγια, ο Σωκράτης Κόκκαλης πλήρωνε επειδή, όπως καταγράφεται στην έκθεση της επιτροπής, η πεπαλαιωμένη επικοινωνιακή τεχνική της Ανατολικής Γερμανίας δεν ήταν ανταγωνίσιμη.
Κατά τους γερμανικούς νόμους, μια τέτοια δωροδοκία ή, όπως αποκαλείται επίσημα, «φροντίδα της αγοράς», στο εξωτερικό όχι μόνο δεν απαγορεύεται αλλά και εκπίπτει το ποσόν από τη φορολογία.
Αξιόποινη
Στην Ελλάδα όμως αυτή η πληρωμή πρέπει να θεωρηθεί δωροδοκία αξιόποινη. Επίσης αξιόποινο είναι -εφ' όσον ευσταθεί βέβαια αυτό που αναφέρεται στην έκθεση της κοινοβουλευτικής επιτροπής- ότι η Στάζι είχε διερευνήσει το 1985 με ποιον τρόπο θα διοχετευόταν στα κομματικά ταμεία του ΠΑΣΟΚ το 2% των οικονομικών συναλλαγών της Ανατολικής Γερμανίας με την Ελλάδα. Αγνωστο παραμένει κατά πόσο εφαρμόστηκε αυτή η πρόταση.
Ο πρόεδρος της πρώην Εξεταστικής Επιτροπής για την Αναζήτηση των απολεσθέντων περιουσιακών στοιχείων της Ανατολικής Γερμανίας, σοσιαλδημοκράτης βουλευτής Φόλκερ Νόιμαν, μιλώντας με την Ντόιτσε Βέλε υπέδειξε την εξής δυνατότητα:
«Τα στοιχεία που συγκέντρωσε η επιτροπή μου θα μπορούσαν να τα αξιοποιήσουν και οι ελληνικές αρχές. Πέραν αυτού, μπορούν οι ελληνικές δικαστικές αρχές μέσω της δικαστικής συνδρομής να ανακρίνουν όλους εκείνους τους μάρτυρες που πιθανώς θα μπορούσαν να συμβάλουν στη διαφώτιση της υπόθεσης. Αυτή η δυνατότητα αφορά και τους μάρτυρες της Στάζι, εφ' όσον ζουν ακόμη».
http://archive.enet.gr/online/online_print?id=23699644,59394748
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 22/02/2002
Κάποια στιγμή θα πω κι άλλα, αλλά προς το παρόν επιφυλάσσομαι. Οψώμεθα !
Τα φανερά άτομα που εμπλέκονταν ψιλοαθώωθηκαν είτε λόγω παραπομπής στη χώρα της Εταιρείας, που προφανώς θα δικαιολογήσει τις πρακτικές ενός τέτοιου οικονομικού κολοσσού είτε λόγω μικρής συμμετοχής στην αλυσίδα των συναλλαγών. Και πράγματι φαίνεται ότι μετά και από τις καταδικαστικές αποφάσεις ανώτερων στελεχών, το ξεσκαρτάρισμα στη Siemens έγινε, πείθοντας ότι "αναγκάστηκαν" να καταφύγουν σε πρακτικές δωροδοκίας, γιατί έτσι συνηθίζεται σε "τέτοιες" χώρες. Ακόμα και ο Χριστοφοράκος, εφόσον αποδείχτηκε ότι δεν τα 'βαλε όλα στην τσέπη του, αλλά λάδωσε και μπόλικο ελληνικό έντερο, έπεσε σχετικά στα μαλακά. Δηλαδή, αυτό που δεν έγινε τελικά γνωστό είναι ποιοί έφαγαν από τα δικά μας τα καμάρια, δίνοντας αφείδωλα κρατικό χρήμα.
Τι γίνεται όμως με τα κρυφά άτομα; Τα άτομα με τα μυστήρια ονόματα στους λογαριασμούς; Και πότε θα ανακοινωθούν όλα τα ποσά που πήγαν σε τσέπες, ιδιωτικές ή κομματικές;
Και ακόμα πιο περίεργο, που πράγματι αναρωτιέμαι; Μετά από τόσα χρόνια σκανδάλου, ούτε για μία στιγμή δεν ακούστηκε το όνομα "Κόκκαλης". ΟΤΕ, Ιντρακόμ, Siemens-Nixdorf, για όσους θυμούνται, αλλά και για όσους ούτε ποτέ έχουν ακούσει.......
Αρχές '90, εν μέσω σπαργάνων Ιδ.TV, υπήρξε μια διαμάχη Τεγόπουλου-Κόκκαλη και νομίζω για πρώτη φορά τέθηκε το θέμα του παρελθόντος του Σωκράτη. Ήταν ή δεν ήταν πράκτορας της Στάζι; Και αν ναι, μέχρι πότε; Εκείνη την περίοδο, γίνονταν οι διαπραγματεύσεις με τον ΟΤΕ και το θέμα "έκαιγε". Το τι προμήθειες έγιναν βέβαια επί Σημίτη (οπλικά συστήματα, Τζόγος, κτλ) ούτε ποτέ θα μάθουμε. Καπάκι το 2006, σκάει και το θέμα των υποκλοπών (Καϋμένε Τσαλικίδη, ποιος σε θυμάται...). Και τότε έμεινε στο απυρόβλητο ο Σωκράτης. Περίεργο;; Σιγά!!!! Η Siemens, λέει, έκανε τις επαφές της με τον Κόκκαλη προτού "πιάσει τα στενά" για το C4I, γιατί τον "εμπιστευόταν" και "πίστευε ότι ήξερε τις πολιτικές υποθέσεις πολύ καλά".
Είναι επομένως δυνατόν ο "άρχοντας των τηλεπικοινωνιών" να μην ακούγεται πουθενά στο συγκεκριμένο σκάνδαλο;; Ο Τέλλογλου πάντως δεν έβγαλε άχνα.
Εγώ πάντως ξαναθυμίζω λίγα μόνο από τα σχόλια που κυκλοφορούν στο δίκτυο για το Socrates. Ειδκά για τη σχέση του με τη Γερμανία και τις Εταιρείες Τηλεπικοινωνιών. τη σχέση του με τον Παπανδρέου, και γενικά τη διείσδυσή του σε ό,τι βρώμικο και ανεξερεύνητο.......
ΔΩΡΟΔΟΚΙΕΣ
Μεταξύ αυτών που κατέθεσαν στο γερμανικό κοινοβούλιο για την ΙΝΤΡΑΚΟΜ είναι και ο Dr. Βeil (Μπάιλ), πρώην υπουργός Εξωτερικού Εμπορίου της Αν. Γερμανίας την κρίσιμη εποχή διείσδυσης της ΙΝΤΡΑΚΟΜ στον ΟΤΕ (1981-1989), ο οποίος δήλωσε ότι διοχετεύτηκαν μεγάλα χρηματικά ποσά στο περιβάλλον του Ανδρέα Παπανδρέου.
Η κατάθεση του Μπάιλ συνδυάζεται με ένα πολύ σημαντικό έγγραφο της έρευνας για τα ψηφιακά, που αποκαλύπτει σήμερα το Αντί. Πρόκειται για ένα άκρως απόρρητο σήμα ενός πράκτορα, ονόματι Ρeter Schumann. Ο εν λόγω Ρeter Schumann ήταν ο ελεγκτής του Σ. Κόκκαλη και το σήμα απευθύνεται προς τον Dr. Wenzel (Βέντσελ) διευθυντή τομέα ΧVΙΙ/8, της Στάζι.
Το σήμα εστάλη στις 18 Δεκεμβρίου 1984 (Βλέπε Έγγραφο 7) και αφορά μεταξύ των άλλων, την οικονομική υποστήριξη του ελληνικού κόμματος ΠΑΣΟΚ για τη βελτίωση των συναλλαγών. Στο ίδιο έγγραφο γίνεται αναφορά για την κατάθεση σε εκείνη τη φάση 400.000 συνολικά γερμανικών μάρκων σε ελβετική τράπεζα. Το σημαντικό αυτό έγγραφο συνδυάζεται με την πληθώρα των άλλων στοιχείων που βρέθηκαν στα αρχεία της Στάζι για την άλωση του ΟΤΕ από την Ιντρακόμ και για πρώτη φορά επιβεβαιώνουν αυτό που τόσα χρόνια ήταν προφανές για όσους ασχολήθηκαν με τα σκάνδαλα των ψηφιακών.
Οι περισσότερες δωροδοκίες έγιναν μέσω του λογαριασμού 709 που, όπως αποκάλυψε ήδη στο παρελθόν η Καθημερινή, διατηρούσε ο Σωκράτης Κόκκαλης στην Deutsche Ηandelsbank ΗΒ.
Τα νέα στοιχεία που αποκωδικοποιήθηκαν στη Γερμανία διευκρινίζουν ότι στην πραγματικότητα επρόκειτο για δύο λογαριασμούς, τον 0709-60-011-205 σε γερμανικά μάρκα και τον 0709-85-011-025 σε αμερικανικά δολάρια. Οι αποστολές χρηματικών ποσών για δωροδοκίες μέσω των λογαριασμών αυτών αφορούν κυρίως τη χρονική περίοδο 1984-1990, την περίοδο δηλαδή άλωσης του ΟΤΕ από την ΙΝΤΡΑΚΟΜ. Το μεγάλο μυστικό του Κόκκαλη και πιθανώς όλη η αλήθεια για την οικονομική ενίσχυση του ΠΑΣΟΚ κρύβεται στα εμβάσματα του Κόκκαλη σε τρεις ελβετικές τράπεζες και αντίστοιχους λογαριασμούς:
Την United Οverseas Βank και αρ. λογαριασμού b 8785.
Την Chemical Βank και αριθμό λογαριασμού g 2209.
Την Credit Suisse και αριθμό λογαριασμού 0998512-1.
Στους τρεις αυτούς λογαριασμούς μεταβιβάστηκαν περισσότερα από 5.000.000 γερμανικά μάρκα σε μια περίοδο τεσσάρων ετών. Σε ποιους πήγαν τα ποσά αυτά; Είναι βέβαιο ότι την απάντηση όφειλε να δώσει από το 1998 η ελληνική δικαιοσύνη.
Η ιστορία των δωροδοκιών ρίχνει σήμερα φως στην μεθόδευση μέσω της οποίας το ΠΑΣΟΚ χάρισε στον Κόκκαλη τον ΟΤΕ και ακόμα περισσότερο πώς, οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και συγκεκριμένα στελέχη του, μετέτρεψαν με αριστοτεχνικές, είναι αλήθεια, κινήσεις την εταιρεία του κ. Κόκκαλη από μια μικρή αντιπροσωπεία ξένων οίκων ειδικά ανατολικογερμανικών στο σημερινό μεγαθήριο.
http://www.greeksoccer.com/forums/index.php?showtopic=9900
«Φροντίδα»
Ενα ζήτημα που είχε δευτερεύουσα σημασία για τη γερμανική εξεταστική επιτροπή και θα έπρεπε να έχει όμως πρώτιστη σημασία για την Ελλάδα, είναι το θέμα της δωροδοκίας.
Οπως αναφέρεται στο πόρισμα της κοινοβουλευτικής επιτροπής, η προμήθεια του Σωκράτη Κόκκαλη από τα προϊόντα της Ανατολικής Γερμανίας που πουλούσε στην Ελλάδα (π.χ. τηλεπικοινωνιακές συσκευές) κυμαινόταν μεταξύ 5 και 10% του συνολικού ποσού της παραγγελίας. Ως εδώ τίποτα το μεμπτό.
Πέραν αυτού όμως, ο Κόκκαλης λάμβανε ετησίως πάνω από 1 εκατ. δολάρια από τους Ανατολικογερμανούς εταίρους του. Αυτό το ποσόν το χρησιμοποιούσε ως «μέσον φροντίδας της ελληνικής αγοράς» για να επηρεάσει την προσκύρωση δημόσιων παραγγελιών.
Με άλλα λόγια, ο Σωκράτης Κόκκαλης πλήρωνε επειδή, όπως καταγράφεται στην έκθεση της επιτροπής, η πεπαλαιωμένη επικοινωνιακή τεχνική της Ανατολικής Γερμανίας δεν ήταν ανταγωνίσιμη.
Κατά τους γερμανικούς νόμους, μια τέτοια δωροδοκία ή, όπως αποκαλείται επίσημα, «φροντίδα της αγοράς», στο εξωτερικό όχι μόνο δεν απαγορεύεται αλλά και εκπίπτει το ποσόν από τη φορολογία.
Αξιόποινη
Στην Ελλάδα όμως αυτή η πληρωμή πρέπει να θεωρηθεί δωροδοκία αξιόποινη. Επίσης αξιόποινο είναι -εφ' όσον ευσταθεί βέβαια αυτό που αναφέρεται στην έκθεση της κοινοβουλευτικής επιτροπής- ότι η Στάζι είχε διερευνήσει το 1985 με ποιον τρόπο θα διοχετευόταν στα κομματικά ταμεία του ΠΑΣΟΚ το 2% των οικονομικών συναλλαγών της Ανατολικής Γερμανίας με την Ελλάδα. Αγνωστο παραμένει κατά πόσο εφαρμόστηκε αυτή η πρόταση.
Ο πρόεδρος της πρώην Εξεταστικής Επιτροπής για την Αναζήτηση των απολεσθέντων περιουσιακών στοιχείων της Ανατολικής Γερμανίας, σοσιαλδημοκράτης βουλευτής Φόλκερ Νόιμαν, μιλώντας με την Ντόιτσε Βέλε υπέδειξε την εξής δυνατότητα:
«Τα στοιχεία που συγκέντρωσε η επιτροπή μου θα μπορούσαν να τα αξιοποιήσουν και οι ελληνικές αρχές. Πέραν αυτού, μπορούν οι ελληνικές δικαστικές αρχές μέσω της δικαστικής συνδρομής να ανακρίνουν όλους εκείνους τους μάρτυρες που πιθανώς θα μπορούσαν να συμβάλουν στη διαφώτιση της υπόθεσης. Αυτή η δυνατότητα αφορά και τους μάρτυρες της Στάζι, εφ' όσον ζουν ακόμη».
http://archive.enet.gr/online/online_print?id=23699644,59394748
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 22/02/2002
Κάποια στιγμή θα πω κι άλλα, αλλά προς το παρόν επιφυλάσσομαι. Οψώμεθα !
Ο Τσόμσκυ και ο αναρχισμός
Αναρωτιέμαι πολλές φορές που κατατάσσω τον εαυτό μου ιδεολογικά.
Δυστυχώς τόόόόόσα χρόνια δεν έχω καταλήξει κάπου. Ως πολιτικό αλλά όχι πολιτικοποιημένο άτομο, σκεπτόμενο και δρων αναλόγως, θεωρώ ότι η απογοήτευσή μου προς το ανθρώπινο είδος και δη το Ελληνικόσπαρτον, μου στερεί την ελπίδα του αποκαλούμενου "ελευθεριακού σοσιαλισμού". Δεν πιστεύω (πλέον) σε οποιασδήποτε μορφής κοινωνική σύνδεση, που να επιτρέπει την ισότιμη αυτοδιοίκηση σε ατομικό επίπεδο. Ακόμα και να ξεπεραστούν ταξικές διαφορές, ας πούμε με μια οικονομική ισοπέδωση-παγκόσμιο και ολοκληρωτικό κραχ, η φύση επιβάλλει τη διαστρωμάτωση, ώστε να εξασφαλίσει την επιβίωση των ειδών, δηλαδή των ισχυροτέρων από αυτούς.
Με πιο απλά λόγια, δεν μπορώ να φανταστώ αγέλη χωρίς αρχηγό. Πιστεύω στην πειθαρχία, όχι απαραίτητα σε μια κακώς εννοούμενη ψηφοφορική και ολιγαρχική δημοκρατία. Η επιβολή "όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος" μάλλον ταιριάζει εκεί που η Παιδεία δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Σε ανθρώπους και ολόκληρες κοινωνίες ανά τους αιώνες, που συνειδητά δεν τους δόθηκε η Παιδεία και η δια της γνώσης πράξη, δεν είναι εφικτή οποιαδήποτε σκέψη για "κοινή και συμπεφωνημένη" λήψη αποφάσεων.
Διότι πάνω κάτω αυτά πρεσβεύει ο αναρχισμός. Όχι την αναρχία, αλλά την αντικατάσταση των κέντρων εξουσίας από μια πλατειά και ομοϊδεατή βάση που συναποφασίζει καθημερινά και για το οτιδήποτε.
Κατά βάση όμως, φαντάζει πολύ δύσκολο να επιτευχθεί μια ισορροπημένη δομή μεταξύ ανθρώπων με διαφορετικότητες στα πάντα. Αν ήταν εύκολο, θα είχε ήδη γίνει. Τα πειράματα όμως δεν κράτησαν πολύ (βλ. Ισπανία 1936).
Τη ζυγαριά πρέπει να τη δουλέψουμε με μεγάλη ακρίβεια για να παραχθεί όχι μόνο ισορροπία αλλά και κίνηση. Η στατικότητα επομένως μιας κοινωνίας δεν ωφελεί. Μια τεράστια σε όγκο πανανθρώπινη Βουλή, που θα βγάζει δημοψηφίσματα για το παραμικρό της καθημερινότητας, μόνο δυναμική δεν μπορεί να προάγει. Δεν πηγαίνει πουθενά. Θα ανακυκλώνεται και θα αναλώνεται σε διατυπώσεις ισότητας και σε συσκεψιολογικές αναρχοεπιτροπές.
Αυτά βέβαια τα λέω εγώ. Και ποιός είμαι εγώ;;
Από την άλλη υπάρχει ο Τσόμσκυ. Οραματιστής συν των άλλων και μεγάλος ιδεαλιστής. Όπως λεν και κάτι άλλοι: "Τα πάντα ξεκινάν από μια ιδέα". Και αυτή η ιδέα είναι ότι δε χρειαζόμαστε την Εξουσία. Νομίζω κάπου ξαναμίλησα για τον Μπακούνιν, τη διαφωνία του με το Μαρξ στη Διεθνή, αυτά ίσως είναι γνωστά σε κάποιους. Η φύση της εξουσίας, είπε, πρέπει συνεχώς να δικαιολογεί την ύπαρξή της.
Εγώ δε διαφωνώ. Απλά καταλαβαίνω τους λόγους ύπαρξης. Ο Τσόμσκυ πάλι όχι. Θα δείτε (όσοι μπορέσετε να διαβάσετε το βιβλίο---λες να το ανεβάσω;; Μπααα!!!!) ότι εξηγεί με μια σχετική συνέπεια από τα τέλη το '60 μέχρι σήμερα ότι μπορεί τώρα να μη φαινόμαστε ώριμοι, αλλά δε μας άφησαν και να δοκιμάσουμε. Πώς λέμε "ο άνθρωπος πρέπει να τα δοκιμάζει όλα στη ζωή του";;; Έτσι και με τον αναρχισμό.
Σε ένα κεφάλαιο "Η ανάσχεση της απειλής που δημιουργεί η δημοκρατία" λέει "......Η λογική είναι σαφής. Ένα δεσποτικό κράτος μπορεί να ελέγξει τον εσωτερικό εχθρό με τη δύναμη, αλλά όταν χάσει αυτό το όπλο, απαιτούνται άλλα τεχνάσματα για να εμποδίσει τις αδαείς μάζες να παρεμβάλλονται στις πολιτικές υποθέσεις, που δεν είναι δική τους δουλειά. Το κοινό πρέπει να γίνει παθητικό στην πολιτική σφαίρα, αλλά για να μετατραπεί η υποταγή σε σίγουρο γνώρισμα, πρέπει να εμπεδωθεί και στις πεποιθήσεις. Παρατηρητές όχι συμμέτοχοι, καταναλωτές της ιδεολογίας, όπως και των προϊόντων.........Σε ποιό βαθμό βρίσκεται η δύναμη στην πλευρά των κυβερνώμενων; Το κράτος αντιπροσωπεύει μόνο ένα τμήμα του πυρήνα της εξουσίας. Ο έλεγχος των επενδύσεων, της παραγωγής, του εμπορίου, του χρηματοπιστωτικού τομέα, των συνθηκών εργασίας και άλλων κρίσιμων πτυχών της κοινωνικής πολιτικής βρίσκεται στα χέρια ιδιωτών. Το ίδιο ισχύει για τα μέσα έκφρασης γνώμης. τα οποία κυριαρχούνται ως επί το πλείστον από μεγάλες εταιρείες που πωλούν ακροατήρια σε διαφημιστές και φυσικά αντιπροσωπεύουν τα συμφέροντα των ιδιοκτητών και της αγοράς τους.........."
Αυτά και άλλα πολλά, λιγότερα ή περισσότερο δύσκολα, σε ένα ομολογουμένως διδακτικό βιβλίο. Πως θα μπορούσε να είμασταν.........
Αρκετές παραπομπές του σε περιπτώσεις αναρχικών σε κάνουν να πιστεύεις, για λίγα sec, ότι "λες;;;", " Όντως έτσι ήταν;;". Αλλά οι θεωρητικοί μιας ιδέας είναι πάντα θεωρητικοί μιας ιδέας. Η Πράξη;;; Η πρακτική απόδειξη;;; Η πειστική απάντηση στην ερώτηση "Γιατί στη φύση δε βλέπουμε φαινόμενα κατανομής της εξουσίας;" πού είναι;;;; Πότε θα μπορούσε το ανθρώπινο ένστικτο αυτοσυντήρησης να υποβαθμιστεί τόσο που οι αλτρουστικές φλοιϊκές συνειδητές σκέψεις να υπερκεράσουν και να ελέγξουν έναν τρόπο δράσης και οργάνωσης κοινωνιών;;;;; Έλα ντε!!! Γι'αυτό σε λέω....Άσ'τα να πάνε κ. Τσόμσκυ μου!! Μην υπολογίζεις σε μένα.
Δυστυχώς τόόόόόσα χρόνια δεν έχω καταλήξει κάπου. Ως πολιτικό αλλά όχι πολιτικοποιημένο άτομο, σκεπτόμενο και δρων αναλόγως, θεωρώ ότι η απογοήτευσή μου προς το ανθρώπινο είδος και δη το Ελληνικόσπαρτον, μου στερεί την ελπίδα του αποκαλούμενου "ελευθεριακού σοσιαλισμού". Δεν πιστεύω (πλέον) σε οποιασδήποτε μορφής κοινωνική σύνδεση, που να επιτρέπει την ισότιμη αυτοδιοίκηση σε ατομικό επίπεδο. Ακόμα και να ξεπεραστούν ταξικές διαφορές, ας πούμε με μια οικονομική ισοπέδωση-παγκόσμιο και ολοκληρωτικό κραχ, η φύση επιβάλλει τη διαστρωμάτωση, ώστε να εξασφαλίσει την επιβίωση των ειδών, δηλαδή των ισχυροτέρων από αυτούς.
Με πιο απλά λόγια, δεν μπορώ να φανταστώ αγέλη χωρίς αρχηγό. Πιστεύω στην πειθαρχία, όχι απαραίτητα σε μια κακώς εννοούμενη ψηφοφορική και ολιγαρχική δημοκρατία. Η επιβολή "όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος" μάλλον ταιριάζει εκεί που η Παιδεία δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Σε ανθρώπους και ολόκληρες κοινωνίες ανά τους αιώνες, που συνειδητά δεν τους δόθηκε η Παιδεία και η δια της γνώσης πράξη, δεν είναι εφικτή οποιαδήποτε σκέψη για "κοινή και συμπεφωνημένη" λήψη αποφάσεων.
Διότι πάνω κάτω αυτά πρεσβεύει ο αναρχισμός. Όχι την αναρχία, αλλά την αντικατάσταση των κέντρων εξουσίας από μια πλατειά και ομοϊδεατή βάση που συναποφασίζει καθημερινά και για το οτιδήποτε.
Κατά βάση όμως, φαντάζει πολύ δύσκολο να επιτευχθεί μια ισορροπημένη δομή μεταξύ ανθρώπων με διαφορετικότητες στα πάντα. Αν ήταν εύκολο, θα είχε ήδη γίνει. Τα πειράματα όμως δεν κράτησαν πολύ (βλ. Ισπανία 1936).
Τη ζυγαριά πρέπει να τη δουλέψουμε με μεγάλη ακρίβεια για να παραχθεί όχι μόνο ισορροπία αλλά και κίνηση. Η στατικότητα επομένως μιας κοινωνίας δεν ωφελεί. Μια τεράστια σε όγκο πανανθρώπινη Βουλή, που θα βγάζει δημοψηφίσματα για το παραμικρό της καθημερινότητας, μόνο δυναμική δεν μπορεί να προάγει. Δεν πηγαίνει πουθενά. Θα ανακυκλώνεται και θα αναλώνεται σε διατυπώσεις ισότητας και σε συσκεψιολογικές αναρχοεπιτροπές.
Αυτά βέβαια τα λέω εγώ. Και ποιός είμαι εγώ;;
Από την άλλη υπάρχει ο Τσόμσκυ. Οραματιστής συν των άλλων και μεγάλος ιδεαλιστής. Όπως λεν και κάτι άλλοι: "Τα πάντα ξεκινάν από μια ιδέα". Και αυτή η ιδέα είναι ότι δε χρειαζόμαστε την Εξουσία. Νομίζω κάπου ξαναμίλησα για τον Μπακούνιν, τη διαφωνία του με το Μαρξ στη Διεθνή, αυτά ίσως είναι γνωστά σε κάποιους. Η φύση της εξουσίας, είπε, πρέπει συνεχώς να δικαιολογεί την ύπαρξή της.
Εγώ δε διαφωνώ. Απλά καταλαβαίνω τους λόγους ύπαρξης. Ο Τσόμσκυ πάλι όχι. Θα δείτε (όσοι μπορέσετε να διαβάσετε το βιβλίο---λες να το ανεβάσω;; Μπααα!!!!) ότι εξηγεί με μια σχετική συνέπεια από τα τέλη το '60 μέχρι σήμερα ότι μπορεί τώρα να μη φαινόμαστε ώριμοι, αλλά δε μας άφησαν και να δοκιμάσουμε. Πώς λέμε "ο άνθρωπος πρέπει να τα δοκιμάζει όλα στη ζωή του";;; Έτσι και με τον αναρχισμό.
Σε ένα κεφάλαιο "Η ανάσχεση της απειλής που δημιουργεί η δημοκρατία" λέει "......Η λογική είναι σαφής. Ένα δεσποτικό κράτος μπορεί να ελέγξει τον εσωτερικό εχθρό με τη δύναμη, αλλά όταν χάσει αυτό το όπλο, απαιτούνται άλλα τεχνάσματα για να εμποδίσει τις αδαείς μάζες να παρεμβάλλονται στις πολιτικές υποθέσεις, που δεν είναι δική τους δουλειά. Το κοινό πρέπει να γίνει παθητικό στην πολιτική σφαίρα, αλλά για να μετατραπεί η υποταγή σε σίγουρο γνώρισμα, πρέπει να εμπεδωθεί και στις πεποιθήσεις. Παρατηρητές όχι συμμέτοχοι, καταναλωτές της ιδεολογίας, όπως και των προϊόντων.........Σε ποιό βαθμό βρίσκεται η δύναμη στην πλευρά των κυβερνώμενων; Το κράτος αντιπροσωπεύει μόνο ένα τμήμα του πυρήνα της εξουσίας. Ο έλεγχος των επενδύσεων, της παραγωγής, του εμπορίου, του χρηματοπιστωτικού τομέα, των συνθηκών εργασίας και άλλων κρίσιμων πτυχών της κοινωνικής πολιτικής βρίσκεται στα χέρια ιδιωτών. Το ίδιο ισχύει για τα μέσα έκφρασης γνώμης. τα οποία κυριαρχούνται ως επί το πλείστον από μεγάλες εταιρείες που πωλούν ακροατήρια σε διαφημιστές και φυσικά αντιπροσωπεύουν τα συμφέροντα των ιδιοκτητών και της αγοράς τους.........."
Αυτά και άλλα πολλά, λιγότερα ή περισσότερο δύσκολα, σε ένα ομολογουμένως διδακτικό βιβλίο. Πως θα μπορούσε να είμασταν.........
Αρκετές παραπομπές του σε περιπτώσεις αναρχικών σε κάνουν να πιστεύεις, για λίγα sec, ότι "λες;;;", " Όντως έτσι ήταν;;". Αλλά οι θεωρητικοί μιας ιδέας είναι πάντα θεωρητικοί μιας ιδέας. Η Πράξη;;; Η πρακτική απόδειξη;;; Η πειστική απάντηση στην ερώτηση "Γιατί στη φύση δε βλέπουμε φαινόμενα κατανομής της εξουσίας;" πού είναι;;;; Πότε θα μπορούσε το ανθρώπινο ένστικτο αυτοσυντήρησης να υποβαθμιστεί τόσο που οι αλτρουστικές φλοιϊκές συνειδητές σκέψεις να υπερκεράσουν και να ελέγξουν έναν τρόπο δράσης και οργάνωσης κοινωνιών;;;;; Έλα ντε!!! Γι'αυτό σε λέω....Άσ'τα να πάνε κ. Τσόμσκυ μου!! Μην υπολογίζεις σε μένα.
Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2009
Οι διδάκτορες και οι δικτάτορες
Είδα ένα βίντεο στο TVXS (Vimeo νομίζω http://tvxs.gr/node/47223 ), αναφερόμενο σε ένα γεγονός. Ο πρύτανης ενός γερμανικού Πανεπιστημίου επέτρεψε την είσοδο της αστυνομίας σε ένα αμφιθέατρο, ώστε να σταματήσει η κατάληψη που γινόταν. Υπήρχαν συνεντεύξεις των εμπλεκομένων, αλλά και φωτογραφίες απ'τα γεγονότα. Συνταρακτικό γεγονός!! Συγκλονίστηκε η ελληνική κοινή γνώμη!! Τι να σου πω!!! Ούτε που ακούστηκε το θέμα....
Δεν ξέρω αν το εγκρίνω, μάλλον όχι, αλλά εντυπωσιάζομαι πως αυτοί οι πειθαρχημένοι και σχετικά δογματικοί λαοί γίνονται ελαστικοί, όταν οι συνθήκες τροποποιούνται. Θα μου πεις ελαστικότητα είναι για ολοκληρωτισμός;;
Αυτό που ξέρω είναι ότι σιχάθηκα πια τόσα χρόνια να βλέπω να συζητούν για το άσυλο.........
1) παντελώς αδιάφοροι καθηγηταράδες, που έχουν χεσμένους όόόόλους ανεξαιρέτως τους φοιτητές, που δεν πατάνε στα μαθήματα που έχουν υποχρέωση να κάνουν, που γλείφαν τους πάντες για να ανέλθουν και μόλις πάρουν την πολυπόθητη καρέκλα, ριζώνουν εκεί, δέχονται με τη σειρά τους κάθε γλείψιμο, φυτεύουν και κάθε γιό, κόρη, γαμπρό, νύφη και συμπέθερο στο Τμήμα τους, που μιλάνε για ακαδημαϊκές σκέψεις, χωρίς να προάγουν καμμία,
κι από την άλλη 2) παντελώς αδιάφορους φοιτητές, που είτε πάνε για να πλακωθούν με τα ηλίθια μικροκομματικά τους σχέδια, είτε δεν πατάνε στα αμφιθέατρα, αλλά έχουν άποψη για όλα και όλους, που γλείφουν τους ίδιους καθηγητές που βρίζουν στις καταλήψεις, για να περάσουν κανα μάθημα, αφού τα πολλά συνδικαλιστικά και οι φραπέδες δεν αφήνουν χρόνο, που τους ξέρουμε όλους πως λειτουργούν αλλά κανείς δε μιλάει, μη φάμε και ξύλο
και βέβαια 3) τα ΜΜΕ που είτε προβοκάρουν είτε καταλαγιάζουν τα ένστικτα, κατά πως βολεύει το σαμπουάν ή τη σερβιέτα που θα διαφημιστεί στο επόμενο break
Δε πα να τα κάψετε όλα τα ΑΕΙ, ΤΕΙ, ιδιωτικά, ξενόγλωσσα, παραρτήματα, καταστήματα, κτλ, κτλ......Σάμπως Παιδεία παράγεται;;; Ε ας παράγεται τουλάχιστον καυσόξυλο !!!!!!!
Άντε να δουλέψετε και κανα χειρωνακτικό, γιατί πολλή Επιστήμη και Ακαδημία έπεσε και απ'ότι φαίνεται, δεν το αντέχει η χώρα.............
Δεν ξέρω αν το εγκρίνω, μάλλον όχι, αλλά εντυπωσιάζομαι πως αυτοί οι πειθαρχημένοι και σχετικά δογματικοί λαοί γίνονται ελαστικοί, όταν οι συνθήκες τροποποιούνται. Θα μου πεις ελαστικότητα είναι για ολοκληρωτισμός;;
Αυτό που ξέρω είναι ότι σιχάθηκα πια τόσα χρόνια να βλέπω να συζητούν για το άσυλο.........
1) παντελώς αδιάφοροι καθηγηταράδες, που έχουν χεσμένους όόόόλους ανεξαιρέτως τους φοιτητές, που δεν πατάνε στα μαθήματα που έχουν υποχρέωση να κάνουν, που γλείφαν τους πάντες για να ανέλθουν και μόλις πάρουν την πολυπόθητη καρέκλα, ριζώνουν εκεί, δέχονται με τη σειρά τους κάθε γλείψιμο, φυτεύουν και κάθε γιό, κόρη, γαμπρό, νύφη και συμπέθερο στο Τμήμα τους, που μιλάνε για ακαδημαϊκές σκέψεις, χωρίς να προάγουν καμμία,
κι από την άλλη 2) παντελώς αδιάφορους φοιτητές, που είτε πάνε για να πλακωθούν με τα ηλίθια μικροκομματικά τους σχέδια, είτε δεν πατάνε στα αμφιθέατρα, αλλά έχουν άποψη για όλα και όλους, που γλείφουν τους ίδιους καθηγητές που βρίζουν στις καταλήψεις, για να περάσουν κανα μάθημα, αφού τα πολλά συνδικαλιστικά και οι φραπέδες δεν αφήνουν χρόνο, που τους ξέρουμε όλους πως λειτουργούν αλλά κανείς δε μιλάει, μη φάμε και ξύλο
και βέβαια 3) τα ΜΜΕ που είτε προβοκάρουν είτε καταλαγιάζουν τα ένστικτα, κατά πως βολεύει το σαμπουάν ή τη σερβιέτα που θα διαφημιστεί στο επόμενο break
Δε πα να τα κάψετε όλα τα ΑΕΙ, ΤΕΙ, ιδιωτικά, ξενόγλωσσα, παραρτήματα, καταστήματα, κτλ, κτλ......Σάμπως Παιδεία παράγεται;;; Ε ας παράγεται τουλάχιστον καυσόξυλο !!!!!!!
Άντε να δουλέψετε και κανα χειρωνακτικό, γιατί πολλή Επιστήμη και Ακαδημία έπεσε και απ'ότι φαίνεται, δεν το αντέχει η χώρα.............
2ος χρόνος Blogging.
ΚΑΤΙ ΕΧΩ ΝΑ ΠΩ. ΑΛΛΑ ΝΟΜΙΖΑ ΟΤΙ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΕΙΧΑ ΝΑ ΠΡΑΞΩ.........
Στο δεύτερο χρόνο που μπλογκάρω συνειδητοποίησα αρκετά πράγματα. Καταρχήν ότι όντως έχω κάτι να πω. Κυρίως τα λέω για να τα θυμάμαι εγώ και οι διάδοχοι, αφού το Alzheimer είναι ήδη ante portas. Έπειτα, δε με νοιάζει να παρακολουθώ την επικαιρότητα. Μ'ενδιαφέρει να αναφέρω το στίγμα της στο μυαλό μου και στο χρόνο μου.
Ποιά είδηση είναι επίκαιρη όταν χρειάζεται δέκα χρόνια ανάλυσης και επεξεργασίας, για να αποτυπωθεί ιστορικά η επίδρασή της;;
Άρα εγώ γράφω ό,τι με ζορίζει στο τρέχον σύμπαν και άσε τ'αρνιά να βελάζουν. Όταν έρθει η ώρα για το κούρεμα, βλέπουμε.....
Κατά δεύτερον, με ιντριγκάρει το ζήτημα της συνέχειας. Σαν τους κόκκους που άφηνε ο Χάνσελ και η Γκρέτελ, για να ξαναβρούν το δρόμο προς το σπίτι, αφήνω σκόρπια λόγια και σκέψεις. Αν τα ξαναβρώ καλώς. Γυρίζω πίσω. Αν όχι, θα τα βρουν άλλοι, μετά από καιρό και ίσως συνεχίσουν κάποια ιστορία ή κάποια έκφραση. Ελπίζω να είναι δικοί μου άνθρωποι. Και εννοώ δικοί μου στο μυαλό όχι απαραίτητα στο αίμα. To be continued δηλαδή...
Κατά τρίτον, τι σκατά σημαίνει ιστολόγιο αν δεν είναι ημερολόγιο καταστρώματος;; Πορεία, συντεταγμένες, προσανατολισμός. Τι να λέμε; Μικρότητες και ασημαντότητες; Δώσε στίγμα ρε μάγκα... Φουρτούνα έρχεται, δε βλέπεις;; Πώς θα σε βρουν οι άλλοι;; Στείλε και κανα SOS, μην ντρέπεσαι....Οι καιροί για ντροπές πέρασαν. Δεν πήρες χαμπάρι ότι η βάρκα μπάζει νερά;;; Οι ανωνυμίες σε μάραναν. Φοβάσαι μην τυχόν πουν ότι ο Μιχάλης χέστηκε πάνω του απ'το φόβο, ότι θα βάλει τα κλάματα, ότι έβγαλε το γιαπωνέζικο σπαθί των σαμουράι για χαρακίρι λίγο πριν πνιγεί;;; Ποιά κύματα και ποιά λιμάνια θα σε γλυτώσουν;;
Τα ποντίκια το 'σκασαν μαζί με κάτι δομημένα ομόλογα και τις μετοχές των blue chips. Σε έχρισαν καπετάνιο και τώρα αναγκαστικά πρέπει να μείνεις πάνω στο πλοίο. Δε σου πάει να το εγκαταλείψεις.
Γι' αυτό σου λέω.
SOS ...---... SOS ...---... SOS ...---... SOS ...---...SOS ...---...
Στο δεύτερο χρόνο που μπλογκάρω συνειδητοποίησα αρκετά πράγματα. Καταρχήν ότι όντως έχω κάτι να πω. Κυρίως τα λέω για να τα θυμάμαι εγώ και οι διάδοχοι, αφού το Alzheimer είναι ήδη ante portas. Έπειτα, δε με νοιάζει να παρακολουθώ την επικαιρότητα. Μ'ενδιαφέρει να αναφέρω το στίγμα της στο μυαλό μου και στο χρόνο μου.
Ποιά είδηση είναι επίκαιρη όταν χρειάζεται δέκα χρόνια ανάλυσης και επεξεργασίας, για να αποτυπωθεί ιστορικά η επίδρασή της;;
Άρα εγώ γράφω ό,τι με ζορίζει στο τρέχον σύμπαν και άσε τ'αρνιά να βελάζουν. Όταν έρθει η ώρα για το κούρεμα, βλέπουμε.....
Κατά δεύτερον, με ιντριγκάρει το ζήτημα της συνέχειας. Σαν τους κόκκους που άφηνε ο Χάνσελ και η Γκρέτελ, για να ξαναβρούν το δρόμο προς το σπίτι, αφήνω σκόρπια λόγια και σκέψεις. Αν τα ξαναβρώ καλώς. Γυρίζω πίσω. Αν όχι, θα τα βρουν άλλοι, μετά από καιρό και ίσως συνεχίσουν κάποια ιστορία ή κάποια έκφραση. Ελπίζω να είναι δικοί μου άνθρωποι. Και εννοώ δικοί μου στο μυαλό όχι απαραίτητα στο αίμα. To be continued δηλαδή...
Κατά τρίτον, τι σκατά σημαίνει ιστολόγιο αν δεν είναι ημερολόγιο καταστρώματος;; Πορεία, συντεταγμένες, προσανατολισμός. Τι να λέμε; Μικρότητες και ασημαντότητες; Δώσε στίγμα ρε μάγκα... Φουρτούνα έρχεται, δε βλέπεις;; Πώς θα σε βρουν οι άλλοι;; Στείλε και κανα SOS, μην ντρέπεσαι....Οι καιροί για ντροπές πέρασαν. Δεν πήρες χαμπάρι ότι η βάρκα μπάζει νερά;;; Οι ανωνυμίες σε μάραναν. Φοβάσαι μην τυχόν πουν ότι ο Μιχάλης χέστηκε πάνω του απ'το φόβο, ότι θα βάλει τα κλάματα, ότι έβγαλε το γιαπωνέζικο σπαθί των σαμουράι για χαρακίρι λίγο πριν πνιγεί;;; Ποιά κύματα και ποιά λιμάνια θα σε γλυτώσουν;;
Τα ποντίκια το 'σκασαν μαζί με κάτι δομημένα ομόλογα και τις μετοχές των blue chips. Σε έχρισαν καπετάνιο και τώρα αναγκαστικά πρέπει να μείνεις πάνω στο πλοίο. Δε σου πάει να το εγκαταλείψεις.
Γι' αυτό σου λέω.
SOS ...---... SOS ...---... SOS ...---... SOS ...---...SOS ...---...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)