ΗΘΙΚΟΝ ΔΙΔΑΓΜΑ

Ο ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΚΑΛΑ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΟΣ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ







Πέμπτη, 1 Μαΐου 2014

Ο Απρίλης του 14 με έστειλε αδιάβαστο

Μετά από μια ψυχική και σωματική κούραση&ξεκούραση μαζί, στα μέσα και τέλη Μάρτη, που περιλάμβανε άδεια, ταξίδι με τα παιδιά, αλάφρωμα από παλιά βάρη, με βρήκε ο Απρίλης και με βάρεσε......παντού!
Νέα δουλειά, νέος έρωτας, καινούριες ελπίδες, ζόρικες προκλήσεις, γνωριμίες, ανανέωση.
Φτύνω και ξαναφτύνω τον εαυτό μου, είμαι και προληπτικός παναθεμά με, (φτύστε κι εσείς, η βασκανία λειτουργεί άμα την πιστεύεις :) δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι κάπως ισορροπώ, ότι κάπως βρίσκω στιγμές ευτυχίας, δεν το χωνεύω, δεν έχω καταλάβει ότι συμβαίνει σε μένα, όνειρο ζω, κι όταν θα ξυπνήσω θα είμαι πάλι στο Βιετνάμ (ακολουθεί ανάρτηση, χαλαρά).
Βλέπω μπροστά, έχω δρόμο, όλα είναι δρόμος, τον ακολουθώ, σε κάθε γωνιά, σε κάθε κρυφή στροφή έχει κάτι να με γοητεύσει, να με παρασύρει, να με κάνει να σκοντάψω, να πέσω.
Με πιάνουν κλάματα χαράς, έκρηξη κι εκτόνωση, δε ζω για το χρήμα, χαίρομαι τα πάθη μου, κι αυτά μου δίνουν πίσω τα όνειρά μου. Ήταν ο Απρίλης αυτός σφαλιάρα και πέταγμα στον αέρα, ανατριχίλα και τσίτα μαζί. Δίνω τον εαυτό μου, κρατάω λίγα για αργότερα, έχω να προσφέρω και να μου δώσουν πολλά ακόμα. Είμαι σε θέση, μπορώ. Μπορώ και θέλω, πιστεύω και τα καταφέρνω.
Στη δουλειά, με σεβασμό και πάντα προσοχή, συγκρατημένα, σεμνά και ταπεινά. Μέση γραμμή, κοντρόλ, πάσες δεξιά-αριστερά, έχει χρόνο ακόμα, δε βιαζόμαστε, το λάθος μας περιμένει το μπακ, το βλέπω στα μάτια του, δε θα του κάνω τη χάρη, κι αν μας κλωτσήσει από πίσω, ούτε θέατρο, ούτε ψευτοκλάμα, όρθιος και ντούρος, χαλυβδώνεσαι και ξαναβγαίνεις με φόρα, σε περιμένουν, αν όχι εσύ, τότε ποιος;
Στα κοινωνικά, οι γυναίκες, μικρές μεγάλες, είναι πάντα εκεί, πάντα ήταν και θα εξακολουθούν να είναι, όσο εσύ θα απλώνεις την πραμάτεια σου, χωρίς να το φωνάζεις, χωριό που φαίνεται, θέλει κολαούζο; Μια ύπαρξη που μου χαρίστηκε, ίσως προσωρινά, ίσως για μια στιγμή, ίσως παραπάνω, μου ζητάει κι εγώ απλόχερα, όπως νομίζω πάντα έτσι έκανα, δίνω, δίνομαι,καίγομαι, νωρίς ή αργά, ποια η σημασία; ξέρω πότε θα έρθουν οι στιγμές μου; να περιμένω ποιον και τι;
Είναι η αναμονή, είναι η προετοιμασία, η τέλεση, ιεροτελεστία καλύτερα, κόντρα σε μοντέρνα μοτίβα, ανάποδα τα παίρνω τα πράγματα, αρχοντιά, ποτέ μιζέρια, ποτέ ξανά.....
Φίλους, φίλο καλό, βρήκα και τον κρατάω, σπάνιο είδος, λιγοστεύουν όσο πάει, δοκιμασμένα πράγματα, δε ξαναθυσιάζω φίλους αδερφικούς σε γυναίκες που στην τελική δεν πολυάξιζαν, αν και μου έδωσαν στα καλύτερα μου χρόνια αυτά τα παραδείσια πουλιά, που τα φωνάζω "παιδιά μου" και με το κεφάλι ψηλά, τους κοιτάω, τους μιλάω, και τους σκέφτομαι κάθε ώρα και στιγμή.
Αυτά τα λίγα για τον Απρίλη που πέρασε, ζόρικος και γεμάτος ήλιους, έξω και μέσα. Μας περιμένουν τα δύσκολα, μετά από το μήνα με τα μέλια, έρχονται οι μπόρες και οι καταιγίδες, τα μπουρίνια και οι τρικυμίες, γεγονός.  Άστατος ο καιρός το Μάη, έχω το κεφάλι μου στη θέση του όμως, τα πόδια μου γερά και σταθερά στο έδαφος και την ψυχή μου γεμάτη αισθήματα, έτοιμα να φουσκώσουν τα πανιά και να ξεφύγουν από κάθε παγίδα.
Καλό μήνα αδέρφια

Δεν υπάρχουν σχόλια:

This Day in History