Ο Έλληνας όλα τα μπορεί....

Γειτονιά στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης.

Τα χαλιά-χαλιά, τα παραθυρόφυλλα για απανεμιά και το πιάτο-πιάτο. Από κάπου πρέπει να πιαστεί κι αυτός. Μαυρίλα, μαυρίλα, δε γίνεται συνέχεια. Ας είναι το παράθυρο του τηλεοπτικό, κι όχι με θέα μόνο στο σκουπιδαριό απέναντι.

Ο Έλληνας όλα τα μπορεί.
....κι ακόμα λιγότερα.

Ξάνθος Χύτας-Το καμάρι της Σαλονίκης!!!!

Τι να πει κανείς γι' αυτό το παιδί; Διευθυντής ραδιοφωνίας του Ρ.Σ.Μ της ΕΡΤ3 και πρωϊνός ανταποκριτής στην "Πρωϊνή Γραμμή" της ΝΕΤ. Για τα πρώτα καθήκοντα δεν έχω να πω τίποτα, δεν έχω άποψη. Μπορεί να είναι και ο καλύτερος στο πόστο του, ο κορυφαίος όλων. Όσον αφορά όμως το δεύτερο, να'ναι καλά ο άνθρωπος, ρίχνουμε το γέλιο της ζωής μας. Είναι η ευχάριστη νότα του πρωϊνού, ξεκινάμε να βλέπουμε και λέμε: "Για να δούμε τι έξυπνο θα πει πάλι". Μες στο χιούμορ και την εξυπνάδα! Το ατού του όμως αναμφισβήτητα είναι η ανάγνωση εφημερίδων. Εκτός βέβαια αν έχει οφθαλμικό πρόβλημα ο άνθρωπος, οπότε κάνω μόκο. Και τι δεν έχει πει: "τη βίασε με ασελγείς πράξεις" "σεκίριτι" "ένας υπάλληλος...εεε ένας επιχειρηματίας έψαχνε υπαλλήλους θύματα βιασμού" και άλλα που δε θα φτάναν 20 blogs για να τα γράψω. Μπράβο και πάλι μπράβο για την επιλογή σας, κύριοι της Κρατικής. Τέτοιους θέλουμε, μόνο ο Λαζόπουλος δηλαδή;

Η αντίληψη του 4χρονου

Ρωτάει ένα παιδί: "Μπαμπά, αυτός ο κύλιος θα πεθάνει;"
Απάντηση του μπαμπά: "Όχι, παιδί μου, δε θα πεθάνει"
Ξαναρωτάει το παιδί: "Αν δεν πεθάνει, θα ζήσει;"

Περί αντίληψης της ανθρώπινης φύσης (συνέχεια).
Για να μην αρχίσω "από μικρό και από τρελό.....".

Απορεί κανείς πως αυτό που εύκολα αντιλαμβάνεται ένα μυαλό στην αρχή του δεν μπορεί να το συγκρατήσει και μετά, όταν μεγαλώσει-τρομάρα του. Κατά πάσα πιθανότητα, αυτό που ορίζουμε ως δυϊσμό, δυαδισμό, δυϊκό σύστημα, duality (όπως θες το λες, δεν έχει σημασία) δεν βρίσκεται στη φύση, απλά ήταν ωραίο εργαλείο για το πεπερασμένο μας νου.
Θεός-Διάβολος, Καλό-Κακό, Ναι-Όχι, 0-1, Νίκη-Ήττα, Άνδρας-Γυναίκα, Ζωή-Θάνατος, Μέσα-Έξω, Φως-Σκοτάδι, Μαύρο-Άσπρο.
Πάντα υπάρχει κάτι ενδιάμεσα, που δε γίνεται αντιληπτό, γι' αυτό και βολεύει όλους να μιλάμε με όρους απόλυτους. Πως είναι δυνατόν να βρούμε φυσικές λύσεις μέσα από την τεχνολογία, όταν η ίδια είναι στηριγμένη στο ένα και στο μηδέν; Χωρίς να είμαι ούτε ειδικός αλλά και χωρίς να τα καταλαβαίνω, αντιλαμβάνομαι ότι υπήρξαν κάπου κάποτε άνθρωποι που μίλησαν, είπαν αυτά που είδαν-θεωρίες σχετικότητας, χάους, fractals, ενοποιήσεις δυνάμεων, νανοφυσική, κβαντική πληροφορική. Η ερώτηση είναι απλή. Πόσα χρόνια πρέπει να περάσουν για να μπουν όλα αυτά στο DNA-όχι μόνο το δικό μου-αλλά και του βοσκού με το Ούζι στο Ατζερμπαϊτζάν; Τι πρέπει να γίνει για να γίνουν όλα αυτά κτήμα μου, γνώση της καθημερινότητας, της καθημερινής αντίληψης των βιωμάτων μας, στο κάτω-κάτω γνώση όλων;
Αυτό το "ενδιάμεσο", δε θα ήταν το πιο "φυσικό" να το βλέπουν όλοι οι άνθρωποι; Ίσως η πραγματική έννοια της Βαβέλ είναι αυτή κι όχι απλώς το γλωσσικό επίπεδο. Το αποδέχεσαι και προχωρείς.

Ο ενΟίδα (ενδιάμεσα χαράς και λύπης)

Η ανθρώπινη φύση

Λίγοι άνθρωποι στον κόσμο πρέπει να είναι ξυπνητοί κι αυτοί θα είναι σε μια κατάσταση συνεχούς κατάπληξης. Οι υπόλοιποι εμείς ζούμε και πεθαίνουμε, κάτω από την πίεση να αναλύουμε - και να δικαιολογούμε-καθημερινά την απίστευτη ανθρώπινη φύση. Δύο έννοιες πλήρως ασύμβατες: Άνθρωπος και φύση.

Ό,τι είχαμε να πούμε, τα 'παμε, αλλά απάντηση δε δόθηκε. Προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός; Φιλόσοφοι, Διανοητές, Μελετητές και θεωρητικοί, Κοινωνιολόγοι και Ψυχολόγοι, άνθρωποι με μέγιστες δυνατότητες σκέψης ή με τεράστια αποθέματα γνώσεων, από τις απαρχές του είδους μας, δεν έχουν καταλάβει πιθανόν ούτε στο παραμικρό το τι γίνεται. Ή τουλάχιστον δεν το είπαν και σε μας, τους ταπεινούς του Τρίτου κόσμου, με τρόπο κατανοητό.

Τι σόϊ ζώο είναι ο άνθρωπος;

Καταρχάς είναι ζώο; Τι ένστικτα το κυβερνούν και πως καταφέρνει να κουμαντάρει έναν πλανήτη με άλλα ζώα, άλλα είδη, χωρίς φόβο και πάθος; Έναν πλανήτη που προϋπήρχε αλλά δε φαίνεται να τα καταφέρνει για πολυ ακόμα. Ποια φύση εξολοθρεύει το ίδιο είδος του και μάλιστα με όπλο το ίδιο εργαλείο που το ξεχωρίζει από όλα τα υπόλοιπα;

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος δε φαίνεται να έχει όρια, ομοιάζει προφανώς με το μακροσκοπικό ή μικροσκοπικό σύμπαν. Αυτο-ορίζεται, αυτο-αναιρείται, έχει ήδη αυτονομηθεί από την ανθρώπινη ύπαρξη και σάρκα. Εδώ φτάσαμε να μιλάμε για matrix και εικονικές πραγματικότητες-διαδικτυακές, ανοίγοντας την ψαλίδα σκέψης ανάμεσα στους αντιπροσώπους του είδους σε τέτοιο βαθμό, που ήδη ορισμένοι υποβιβάζονται απ' το είδος αυτό καθαυτό. Ο δυτικός άνθρωπος-τι μαλακισμένη ταμπέλα-έχει αυτοανακηρυχθεί σε προστάτη του τρόπου σκέψης, των ιδεών και του χώρου δραστηριότητάς του, ενώ οι υπόλοιποι του είδους-που βιολογικώς πληρούν κι αυτοί τα κριτήρια-μάλλον κατατάσσονται σε κατηγορίες μεταξύ ανώτερων θηλαστικών και υπανθρώπων. Η εξέλιξη επομένως δεν ήταν ίδια για όλους. Δεν πειράζει να παραδεχθούμε ότι η δημιουργία πάσης φύσης ιδεολογίας-θρησκευτικής, πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής, φυλετικής-έγινε απλώς για να διαχωριστούν οι σκέψεις και τα μυαλά των ανθρώπων. Διαχωρισμός-Segregation.

Φτιάξαμε τα όρια και τους φράκτες μεταξύ μας, για να είμαστε άνετα, εμείς εδώ κι εσείς εκεί. Ξεχάσαμε όμως ότι ισχύει το "αυξάνεστε και πληθύνεσθε". Και γίναμε πολλοί, μέσα κι έξω μας. Και αυτοί οι φράκτες, τα πλέγματα που μας προστάτευαν, τώρα μας πνίγουν. Στριμωχτήκαμε, όχι μόνο στις πόλεις και χωριά, αλλά και στις ερήμους, τους πάγους και τους ωκεανούς. Η πίεση απαιτεί εκτόνωση, δεν είναι κάποιο ένστικτο ή κοινωνική επιταγή, απλός νόμος της φυσικής, εάν ισχύουν κι αυτοί οι κακόμοιροι. Κι εκτονωνόμαστε. Ο ένας στον άλλον, ο άνθρωπος στον άνθρωπο, στον υπάνθρωπο, στο Θεό του, στα ζώα, στα δέντρα, σ' ότι του προσδιορίζει το στριμωγμένο μυαλό του ως εχθρικό.

"Φτάνει κάποιος σε συμπέρασμα όταν έχει κουραστεί να ψάχνει". Επομένως, δε θα μάθουμε ποτέ πως φτάσαμε από τον αυτοπροσδιορισμό στην αυτοκαταστροφή της φύσης μας. Το σίγουρο είναι ότι αυτό έγινε πολύ γρήγορα. Ούτε 5000 χρόνια δεν αντέξαμε. Εκτός και εάν προσβλέπουμε σε μια μετεξέλιξη της ανθρώπινης φύσης. Και η ελπίδα είναι μέρος αυτής της σχιζοφρενούς φύσης.

Εν οίδα (με λίγη καθυστέρηση)

ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ ΕΝΟΣ ΦΙΛΟΥ (ΚΑΫΜΟΣ)

ΘΕΜΑ: «Εξοπλισμός εντοπισμού συσκευών μέτρησης ταχύτητας»
Θα ήθελα ενημερώσω για ένα θέμα το οποίο εδώ και αρκετούς μήνες απασχολεί εκατοντάδες Έλληνες οδηγούς.
Πρόκειται για την επιβολή αυστηρών προστίμων και κυρώσεων (2000 ευρώ πρόστιμο και αφαίρεση άδειας και πινακίδων για 60 μέρες) σε περίπτωση ΚΑΤΟΧΗΣ ή χρήσης συσκευών εντοπισμού συσκευών μέτρησης ταχύτητας. Πρόκειται για συσκευές παθητικής ανίχνευσης ραντάρ, τα οποία εντοπίζουν σε απόσταση έως 700 μέτρα, χωρίς όμως να αντιπαραβάλλονται με αυτά. Επομένως δεν έχουν σκοπό να εμποδίσουν την λήψη ενδείξεως ταχύτητας εκείνη τη στιγμή, δηλαδή δεν εξυπηρετούν ως αντι-ραντάρ.
Οι εν λόγω συσκευές πωλούνται νόμιμα σε πολλά καταστήματα της Θεσσαλονίκης και όχι μόνο. Τον τελευταίο καιρό, στην πόλη της Θεσσαλονίκης, η Υποδιεύθυνση Τροχαίας έχει προβεί σε πολλές κατασχέσεις τέτοιων συσκευών και επιβολή προστίμων σύμφωνα με τον Κ.Ο.Κ. άρθρο 20 παρ. 14. Το αξιοσημείωτο είναι πως στις περισσότερες των περιπτώσεων οι συσκευές δε βρισκόντουσαν σε λειτουργία.
Σύμφωνα με τον νέο Κ.Ο.Κ. άρθρο 20 παρ.14 και τον νέο νόμο 3431/3-2-2006 άρθρο 24 παρ.19β, επιτρέπεται ακόμα και η χρήση των συσκευών, αρκεί ο χρήστης να διαθέτει «…την κατά νόμο άδεια…».
Σύμφωνα με τον νέο νόμο 3431/3-2-2006 άρθρο 24 παρ.19, «Με κοινή απόφαση των Υπουργών Μεταφορών και Επικοινωνιών, Δημοσίας Τάξης και Δικαιοσύνης καθορίζονται οι προϋποθέσεις και η διαδικασία χορήγησης της άδειας». Έπειτα από επικοινωνία μου με το αρμόδιο τμήμα ( βλ. Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών, Γενική Γραμματεία Επικοινωνιών, Γενική Διεύθυνση Επικοινωνιών, Διεύθυνση Διαχείρισης και Ελέγχου Φάσματος Ραδιοσυχνοτήτων και Τμήμα χορήγησης Αδειών) έλαβα την εξής απάντηση: «Η υπηρεσία μας σε συνεργασία και με άλλες συναρμόδιες υπηρεσίες μελετά λεπτομέρειες που αφορούν δυνατότητες αδειοδοτήσεων, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 24 παρ.19 του ν. 3431/2006 και μετά την έκδοση της προβλεπόμενης Κοινής Υπουργικής Απόφασης θα σας ενημερώσουμε σχετικά». Μέχρι και σήμερα δεν έχει εκδοθεί σχετική Υπουργική Απόφαση.
Ως εκ τούτου, η μη κατοχή της άδειας δεν είναι υπαιτιότητα του κατόχου μιας τέτοιας συσκευής. Από τη στιγμή που δεν έχουν καθοριστεί οι προϋποθέσεις, η διαδικασία αδειοδοτήσεως εξοπλισμών με δυνατότητα λήψης εκπομπών, που γίνονται από εξοπλισμούς κρατικών υπηρεσιών για την εφαρμογή των κανόνων οδικής κυκλοφορίας βρίσκεται πρακτικά στον αέρα. Συνεπώς αδυνατώ να αντιληφθώ πως είναι δυνατόν να τιμωρείται ο κάτοχος μιας τέτοιας συσκευής (απλά για την κατοχή της), σύμφωνα με τον Ν.3431/3-2-2006 αρθρο24 παρ19β.
Επίσης, θα ήθελα να αναφέρω πως η πολιτεία για λόγους Προσωπικών Δεδομένων όχι απλά πρέπει να συνιστά αλλά υποχρεούται να υποδεικνύει μέσω προειδοποιητικών πινακίδων (π.χ. “η ταχύτητα ελέγχεται με ραντάρ ή άλλα τεχνικά μέσα”) τα σημεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι ηλεκτρονικές συσκευές ελέγχου ταχύτητας, σύμφωνα με το άρθρο 104, παρ1 του Ν. 2696/1999. Ειδικά μάλιστα στα ραντάρ του Μαλιακού κόλπου, υπάρχει και ακριβής εντοπισμός των σημείων αυτών με προειδοποιητικές πινακίδες (πχ στα 1000 και στα 400 μέτρα πριν από το ραντάρ που βρίσκεται στο 210ο χλμ. Της Ε.Ο. Αθηνών – Λαμίας). Άρα η ύπαρξη των συσκευών αυτών δεν είναι κάτι το κρυφό και συνεπώς δεν μπορεί να ενοχλεί η ανίχνευση τους.
Σας ενημερώνω ότι ήδη υπάρχουν αποφάσεις δικαστηρίων αθωωτικές για τη χρήση των συσκευών και όσοι έχουν προβεί σε δικαστικό αγώνα, μη δεχόμενοι την επιβολή των προστίμων, δικαιώθηκαν και παρέλαβαν και τις συσκευές πίσω.
Παρακαλώ όσοι ενδιαφέρονται, να δραστηριοποιηθούν δεόντως, ώστε να μην πιαστούν απροετοίμαστοι.
Με εκτίμηση για τη φιλοξενία.
ΙΚ.

Προτεινόμενα DVD και TV εκπομπές

Συστήνω ανεπιφύλακτα την ταινία του Γαβρά "Το τσεκούρι". Μεταφορά από ένα βιβλίο κάποιου Westlake, αρκετά προβοκατόρικο, αλλά και τόσο πραγματικό.

Χρόνος σημερινός, τόπος οπουδήποτε υπάρχουν εργαζόμενοι (υψηλόβαθμοι υπάλληλοι). Το μαύρο χιούμορ του συγγραφέα ή και των σεναριογράφων είναι τόσο αληθινό, που δικαιολογείς κάθε εξωφρενική σκέψη και πράξη του πρωταγωνιστή. Ο οποίος πρωταγωνιστής (Ισπανός) δίνει ρέστα σε ένα γαλλικό μεγαλοαστικό περιβάλλον, που καταβαραθρώνεται σταδιακά, αλλά παλεύει να κρατήσει τις φιλοδοξίες του. Υπάρχει κάτι στη σκηνοθετική ματιά, που εμείς οι άσχετοι δεν το αντιλαμβανόμαστε άμεσα, αλλά σε κάνει να συμπάσχεις, ίσως και να το ζεις εσύ ο ίδιος. Θυμίζει τα role-playing games, που δεν αντιλάμβάνεσαι πότε ο χαρακτήρας γίνεται εσύ ή εσύ γίνεσαι ο χαρακτήρας που παίζει.

Η ταινία πάντως αξίζει και χρειάζεται κουβέντα μετά.

Από εκπομπές τηλεοπτικές, για τα διαφορετικά, μόνο Κούλογλου. Τα θέματα για τα Δεκεμβριανά, τα άμεσα μετεμφυλιακά, γενικά την πτώση των σοσιαλιστικών καθεστώτων ήταν εξαιρετικά έως ανεπανάληπτα. Δεν πρέπει να χάνονται τέτοιες δουλειές. Βέβαια ο άνθρωπος τα προωθεί και σε DVD (RSF) αλλά που να κάθεσαι να βάζεις ντοκυμαντέρ. Το χτυπάς στο ζάπινγκ και τελείωσε. Αυτά και για σήμερα.

ΜΗ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ.....

Η κατάσταση καθημερινά ζορίζει. Βλέπεις συμπεριφορές απίστευτες, εικόνες απερίγραπτες, χωρίς λεζάντα. Ακούς ατελείωτες ...κίες, στη δουλειά σου, στις αγορές, στα ΜΜΕ, κουφαίνεσαι. Λες δεν μπορεί, κάθε μέρα, να ανακυκλώνεται όλη η κουτοπονηριά και η ηλιθιότητα του κόσμου. Διότι ηλίθιοι αυτοί, πιο ηλίθιοι όμως εμείς, που καθόμαστε κι ακούμε τα ανεξήγητα. Σου' ρχεται να ουρλιάζεις, να γκαρίζεις, να βρυχηθείς. Σε ποιους όμως? Εκεί που πρέπει βέβαια! Όχι να μου πηγαίνεις στο σπίτι, στο αμάξι, στους δρόμους, στις ουρές των υπηρεσιών και να αδειάζεις όλη σου την αγανάκτηση, την καφρίλα και την υστερία σου. Με μένα τα 'χεις? Εγώ σου φταίω? Πήγαινε πες τα, χως τα σ'αυτόν που σε δυναστεύει όλα σου τα χρόνια. Στον εαυτό σου.

Δεν μπορείς όμως! Γι' αυτό σκάσε, βούλωστο, μη μιλάς. Και φυσικά μη βλέπεις, στρουθοκαμήλισε. Ό,τι δε βλέπεις, μπορεί και να μην υπάρχει. Αν σου περισσεύουν και χέρια, κλείσε και τ' αυτιά. Σιωπή, γαλήνη, Ησυχία. Σαν να έφυγαν όλοι, σα να είσαι ο τελευταίος στη Γη, You are Legend. Ούτε Ζαχόπουλοι, ούτε ΘέμοΜάκηδες, ούτε κακομοίρηδες Συνέλληνες.

Έλα όμως που σου μένει η σκέψη. Αυτή η αναθεματισμένη φωνή στο κεφάλι σου. Συνείδηση, υποσυνείδητο, ότι διάολο θες πεστο. Και σου λέει, και σου λέει...Σου σκαλίζει τα παλιά, σου δείχνει τα μελλούμενα, σε παγώνει, σε τσουρουφλίζει, σε αδειάζει, σε πατώνει. Σε βάζει αντιμέτωπο με την πραγματικότητά σου, ακόμα κι αν δεν έχεις κανένα αισθητικό ερέθισμα από αυτήν. Το matrix είναι μέσα σου, κάπου γυρνάει στο κρανίο σου και σου τη λέει κανονικά. Ό,τι ...κία έκανες, ό,τι ....κίες θα κάνεις ακόμα.

Δεν έχεις άλλη λύση. ΜΗ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ. Κάνε μόνος σου λοβοτομή, χωρίς νυστέρια. Μάθε να λειτουργείς χωρίς εγκέφαλο, όπως πρέπει. Μη φοβάσαι. Δεν είναι δύσκολο. Το έχουν δοκιμάσει ήδη εκατομμύρια ανάμεσά μας. Πιάνει, αυτό είναι σίγουρο. Από κει και πέρα, όλα είναι ρολόϊ, κυλά αλλιώς ο χρόνος. Δε παν να λεν οι τηλεοράσεις, εσύ βλέπεις STAR, βλέπεις διασκέδαση.
Άιντε και καλή επιτυχία
Εν οίδα όλο κέφια ....και πάλι.