Κυβέρνηση και Ακυβερνησία

 Το παράλογο της φύσης μας και της πολιτικής μας. Είναι η Δημοκρατία το πρόβλημα, είναι η διαφθορά της, οι "παραλλαγές της" ή απλώς δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας, πεπερασμένης λογικής και ηθικής;
Ο εξωγήινος στο βίντεο μάλλον αντιπροσωπεύει τη φωνή του υποσυνείδητου, αυτή που όλοι την ακούμε, αλλά επιλέγουμε να την παρακούσουμε. Υπάρχει κόσμος, μιλιούνια, εκατομμύρια, που έβριζαν (και ίσως ακόμα βρίζουν) τον Παπανδρέου, το Βενιζέλο, το Σαμαρά, το Σαρκοζί, τον Μπλερ, τον Μπους, και όταν έρχεται η στιγμή, να δείξουν αυτό που αισθάνονται, απλά τους ξαναψηφίζουν. Κανείς ποτέ δε θα καταλάβει τι είδους φόβος είναι αυτό, τι είδους διαστροφή, αν είναι ανοησία, παραλογισμός ή απλή τυχοδιωκτική τακτική.
Τι είναι οι Κυβερνήσεις;; Τι είναι αυτά τα περιβόητα θεσμικά όργανα, οι Υπηρεσίες, το Κράτος, οι Οργανισμοί, εγχώριοι και διεθνείς;;; Πώς μπορούν οι άνθρωποι ενώ φαινομενικά τα ελέγχουν όλα αυτά, να αισθάνονται τόσο αδύνατοι και φοβισμένοι;; Πού στράβωσε η Δημοκρατία και φοβήθηκε την έννοια της Αριστοκρατίας (η δύναμη των Άριστων); Γιατί δεν εκλέγονται οι Καλύτεροι;; Γιατί οι Καλοί (πνευματικά, κοινωνικά, ηθικά) μπορούν τόσο εύκολα κι απλά να διαφθείρονται και μέσα από καλές προθέσεις;;;
Άλυτα ζητήματα (ειδικά προεκλογικά). Πάντως να θυμόμαστε ένα. Όσο πιστεύεις στον εαυτό σου, άλλο τόσο ενδυναμώνεται μια κοινωνία. Όσο φοβάσαι για την αξία σου ως άτομο, ως οργανισμός, όσο αυταπατάσαι για την αδυναμία σου, άλλο τόσο δίνεις δικαίωμα να διαλύεται η ενότητα και η αλληλεγγύη μεταξύ συνανθρώπων.
Αυτό που επιφανειακά περιφέρεται ως κοινωνικός ιστός βασίζεται στον κάθε κόμπο κλωστής. Δεν υπάρχουν αδύναμοι κρίκοι, υπάρχουν κρίκοι που "βολεύονται" η "συνήθισαν" στο να είναι αδύναμοι. Δε σώζει κανείς κανέναν. Απλώς κρατιόμαστε ο ένας με τον άλλον. Έτσι γινόταν, ας ξαναρχίσει το ίδιο πράγμα..............

Γενέθλια

Ο μικρός μου γιος έχει σήμερα γενέθλια. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο υπερήφανο με έχει κάνει, μέχρι τώρα. Είναι περίπου το πρότυπο που έχω για την μυστήρια αυτή γενιά, εμπεριέχει αυτά τα δυναμικά στοιχεία που με κάνουν και παθαίνω πλάκα, που με εντυπωσιάζουν και μου δίνουν ελπίδα κι αισιοδοξία. Μπορώ να μιλάω ώρες, μέρες, μήνες για αυτόν και τον αδερφό του, αλλά επειδή θέλω να περάσω τη μέρα την υπόλοιπη μαζί τους, δε θέλω να σπαταλάω ώρες στον υπολογιστή, θα πω μόνο αυτό:

Ευχές δε δίνω, λόγια περιττά. Αυτά που ο καθένας μας μπορεί να νοιώσει, για το κλαδί του, για τη φύτρα, το βλαστό, όσα μπορεί να δει κάποιος στα μάτια τους, δεν χωράνε σε χίλια σύμπαντα και άπειρα ποτάμια από δάκρυα. Με την ορμή και τη λάμψη τους, διαλύουν τον αρνητισμό και την κακία που υπάρχει γύρω τους. Να φοβούνται οι άθλιοι αυτής της μίζερης γης, να τους τρέμουν, μην τυχόν και τους ανταμώσουν, γιατί δε γλυτώνουν!!!!! Όποιος τολμήσει, ας υπογράψει πρώτα μια καλή διαθήκη.
Το μέλλον σας ανήκει. 
Σαρώστε τους όλους λεβέντες μου, είστε τεράστιοι άνθρωποι, τεράστιες ψυχές, μη φοβάστε τους λίγους, τους τιποτένιους. 
Μπροστά, μόνο μπροστά, ποτέ πίσω............

Μητροπάνος

Πήρε σαν ένα χωρατό, κυρά ζωή, το ψέμα σου.
Γιατί αλλιώς μιας και φτωχός, ούτε που θα'στεκε ορθός. (1974, Παπαβασιλείου, Οικονόμου)


Κι αν θα τον κόψουν στη μέση, διπλά θα μας αγαπάει (1977, Μουσαφίρης)


Μπορεί να κάνει παγωνιά να νιώθει κρύο
να 'ναι για αυτόν στο λιμάνι αυτό το πλοίο
όμως δεν έχει πει ακόμα το αντίο
άκου , ακόμα ζει
 
Είναι φωτιά κεραυνός και αστραπή
η καταιγίδα που φέρνει βροχή
είναι ένας ήχος που ζει στη σιωπή
άκου , έχει φωνή
(1986, Μουσαφίρης)

Κάποιοι είχαν ξεχάσει πόσα χρόνια ήταν στο περιθώριο ο Μητροπάνος, πόσα χρόνια στο "θάψιμο", πόσο καιρό τον αγνοούσαν εταιρείες, ραδιόφωνα, σταθμοί, μεγαλοπαραγωγοί, τότε που δεν του 'διναν καμμία σημασία, κανέναν συνθέτη. Αυτός είχε τον Παπαβασιλείου, το Μουσαφίρη, τον Οικονόμου. Δε λέω και το Μούτση και τον Κατσαρό, λίγο Κουγιουμτζή, κτλ.
Αυτό που έμεινε σε όλους είναι η δεύτερη "ένδοξη", "λαμπρή", "πολιτισμικά ανώτερη" μετα-καριέρα του. Μετά τα σουξέ του Τόκα και την πίπα του Μικρούτσικου, οι κουλτουριάρηδες ανακάλυψαν τον Μητροπάνο. Που τον είχαν χεσμένο 10+ χρόνια. Θυμήθηκαν οι κριτικοί, οι παρουσιαστές εκπομπών ιδιωτικών-κρατικών σταθμών, τηλεοπτικών καναλιών, τη μεγάλη "βυζαντινή του χροιά", που "τώρα είχε βρει άξια τραγούδια". Μπούρδες και υποκρισίες. Όπως και όταν τα 'λεγε ο Στράτος, σκυλά τον ανέβαζαν, μαστούρα τον κατέβαζαν, αλλά όταν πέθανε, μεταμορφώθηκε σε "μεγάλο λαϊκό βάρδο", έτσι περίπου και με το Μητροπάνο, προσπάθησαν αρκετοί να μη θυμούνται τα λαϊκά ερείσματά του, τις πρώτες του δουλειές, διότι "χαλούσαν το ίματζ" των μικρούτσικων και των πεθαμενο-ιδεολόγων.
Η φωνή του που δε λύγισε, οι άνθρωποι που τον στήριξαν στα δύσκολα χρόνια της κατάχρησης, της μερικής αφάνειας, των μικρών μεροκάματων, της απώθησης από τις μεγάλες δουλειές, είναι πράγματα που θα τον συντροφεύουν εκεί που πήγε ο άνθρωπος. Δε νομίζω όμως να κρατάει σε κανέναν κακία, ήταν ευγνώμων προς όλους που τον βοήθησαν, όποτε και όταν γινόταν αυτό.
Οι υπόλοιποι υποκριτές, ας θυμούνται ότι θέλουν από αυτόν. Ο τραγουδιστής είπε αυτά που είχε κι έπρεπε να πει. Τα 'δωσε στους ανέμους, τα σκόρπισε στη βουή. Ελαφρύ το χώμα και  η καρδιά του πλέον

Όχι γέροι στις εκλογές........

Με όλο το σεβασμό, αλλά άμα τους αντιληφθείτε, καλύτερα "καταλάθος" να κλειδωθούν μέσα

καλύτερα τσάϊ και συμπάθεια, παρά να θυμηθούν "τι λεβέντης ήταν ο Άκης και ο Βενιζέλος" 

και "καλά τα έλεγε τότε ο Αντωνάκης". 

Παππού, γιαγιά, συγνώμη, αλλά άσ'το καλύτερα.......

Gypsy Balkan Swing Ensemble

Τάχα παίζουμε κι εμείς μουσική.....Να το σπάσω τώρα ή το χειμώνα που θα χρειαστώ καυσόξυλα;
Ο Βουγιούκας είναι εκπληκτικός, έτυχε και τον άκουσα μια βραδυά πέρσι στην Πριγκηπέσσα και μου ήρθε να τον πλακώσω στο ξύλο, τόση ζήλεια ένοιωσα!!!Είναι και δέκα χρόνια μικρότερος!
Είναι τρομερός παίχτης, πέρα από την πλάκα, με φοβερό μέλλον, αλλά μαθητής του Βαβάτσικα, τι περιμένεις, Βολιώτης, παίζει και στην Εστουδιαντίνα, συνεργάστηκε και με το Βούλγαρο το Ralchev. Μπράβο στο παλικάρι, να είναι γερό, να μας θυμίζει τα ταλέντα και τις μουσικές διάνοιες που κρύβονται σε μέρη, που δεν τα βλέπει ο ήλιος της δημοσιότητας.
Για περισότερες πληροφορίες www.dimosvougioukas.com
Υπ'όψη ότι οι μουσικοί Serban, (Zotu, Romica, Bebe) που συμμετέχουν στο ανσάμπλ είναι από οικογένεια με τεράστια μουσική παράδοση στη Ρουμανία, νομίζω ο καλύτερος ήταν ο ακορντεονίστας Bebe Serban. Πάντως το σχήμα είναι φοβερό, αν τους πετύχετε, ακούστε τους!
Και πάλι άξιοι!

Στους δρόμους θα γυρνάω τους ίδιους

Η Πόλις

Είπες· "Θα πάγω σ' άλλη γη, θα πάγω σ' άλλη θάλασσα.
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλύτερη απ' αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή·
κ ειν' η καρδιά μου σα νεκρός θαμμένη.
Ο νους μου ως πότε μεσ' στο μαρασμόν αυτό θα μένει.
Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα".

Καινούριους τόπους δε θα βρεις, δεν θα βρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς
τους ίδιους και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς
και μεσ' στα ίδια σπίτια αυτά θ' ασπρίζεις.
Πάντα στη πόλη αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού μην ελπίζεις
δεν έχει πλοίο για 'σε, δεν έχει οδό.
Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
στην κώχη τούτη τη μικρή, σ' όλη τη γη τη χάλασες

Είπα να το ξαναγράψω, να το ξαναδώ, να το ξαναεμπεδώσω, να δω όλη την παρακμή της σκέψης μου.

Μα είναι παρακμή; Επειδή το'πε ο ποιητής, που ανήκει στους "απωλεσθέντων ελπίδων και πατρίδος"....

Εγώ δεν ξέρω κάποιον που δεν κοιτάει πάντα μπροστά, πάντα αλλού, ελπίζοντας ότι φεύγοντας από δω, ελπίζοντας ότι πηγαίνοντας αλλού, ότι, ότι....κάτι, έστω κάτι..... Κάτι άλλο, δηλαδή. Όχι αυτήν την ίδια, την απαράλλακτη, ανοησία που ζούμε. Ζητούμε μια άλλη ψευδαίσθηση, να μας κάνει να ξεχάσουμε την ψευδαίσθηση την τωρινή, που μαράθηκε, που έγινε σαν σταφιδιασμένη παμπόγρια, που οι δικομματικοί νταβατζήδες ακόμα μας την πουλάνε "σε καλή τιμή", "πού να τρέχεις τώρα να ψάχνεις να βρεις τίποτα καλύτερο; κάτσε εδώ, μας ξέρεις και σε ξέρουμε!". Και γιατί παρακαλώ; Για έναν φόβο, μια φοβία καλύτερα. Φόβος του αγνώστου, φόβος για το ότι θα πρέπει να δω τον εαυτό μου στο καθρέφτη και να το φτύσω, προφανώς. Και υπάρχει τόσος άπειρος κόσμος, που φοβάται να ενδοσκοπηθεί, πόσο μάλον να αυτοτιμωρηθεί, που προτιμάει να βρίζει τον "άλλον", να παραμένει εδώ, στα ίδια, τα γνωστά, "εδώ που γεννήθηκε και μεγάλωσε" τιμή και καμάρι, βάζει και λίγη εθνικιστική σάλτσα "εμείς αγαπάμε την πατρίδα μας, δεν την παρατάμε!!" και ...κάθάρισε! Ούτε αυτοκριτική, ούτε διάθεση για αλλαγή, ταμπούρωμα στα συντηρητικά ένστικτα, στη φοβερή πατέντα των "Κεκτημένων", στα πράγματα που αρπάξαμε και δεν τα δίνουμε ο κόσμος να χαλάσει, στην αυταρέσκειά μας, στην αλλαζονεία μας, ως κέντρο του κόσμου που είμαστε (εννοείται!). 

Πού να πάει;; Εκεί θα πρέπει να κάνει αυτό που εδώ δεν του επιτρέπεται, να εφαρμόσει ή να ασκήσει τον Ορθό Λόγο. Αν θες το λες, Νόμο, αν δε σε αρέσει το κάνεις Κοινωνική Προσαρμογή. Ο Λόγος για μένα συνείρει τη Λογική.

Πώς τη λένε οι "βάρβαροι" τη Λογική;; Gesund Menschenverständnis. Υγιής Λογική.

Πώς τη λέμε εμείς οι πολιτισμένοι, οι αιώνιοι δημοκράτες;; Κοινή Λογική. Αν δηλαδή βρεθούν στους 10, οι 6 ή 7 να είναι ηλίθιοι, ανόητοι, κάτω του 50 IQ, ή φανερά κλέφτες, απατεώνες, παράνομοι, τότε αυτοί που είναι και η πλειοψηφία, καθορίζουν με βάση τους "αδιαμφισβήτητους" δημοκρατικούς κανόνες και την Κοινή Λογική, την Κοινή Γνώμη, που λένε. Άμα το λένε οι περισσότεροι, θα είναι και σωστό. Αφού Άκη ήθελαν, Βενιζέλο ψήφιζαν, αυτοί είναι και η Λύση της Κοινής Λογικής. Παπανδρέου-Καραμανλής και τα τσιράκια τους, οι Μιντιάρχες-Καναλάρχες-Εφημεριδάρχες-Τσομπαναραίοι της Κοινής Γνώμης, καθόριζαν και τη Κοινή Λογική, που θα ζήσουμε, που θα πορευτούμε στην καλή μας Πόλη αυτή. Και επειδή αυτοί, μαζί με όλο τον ηλίθιο συρφετό, που αποκαλούμε Δημοκρατικό Λαό, ο οποίος πάντα μιλάει στις Εκλογές κι εκφράζεται τα τελευταία 40 χρόνια τουλάχιστον κάπως δημοκρατικά, τα έκαναν σκατά, τα διάλυσαν όλα, Αρχές, Δίκαια, Νόμους, Ιδανικά και Ιδεολογίες, τα έκαναν δάνεια κι επιχορηγήσεις, προμήθειες και φακελάκια, έτρωγαν αρχικά με τα χρυσά κουτάλια, αργότερα με τα εκσυγχρονιστικά Cayenne, έφαγαν, όλοι μαζί όμως, όχι μόνο ο Άκης, λαός και Κολωνάκι, έφαγαν έφαγαν έφαγαν, τώρα πρέπει εγώ, τα παιδιά μου, τα εγγόνια μου (εάν προλάβω) πρέπει να πληρώσουμε το λογαριασμό!!!!!!!! Τι λε ρε μεγάλε!!!!!

Μάλλον δεν τη ρήμαξα εγώ τη ζωή μου εδώ, ούτε προφανώς όλη η Γη δουλεύει όμορφα κι ωραία. Δεν αναζητούμε πλέον το αδιανόητο, το ουτοπικό, πάνε αυτά, δεν ψάχνουμε Ιδανικές Πολιτείες, δεν υπάρχουν!

Μόνο την Υγιή Λογική. Τίποτα παραπάνω! Αλλά και τίποτα λιγότερο πλέον. Δουλεύεις; θα αμοιφθείς. Πάνω-κάτω, ίσως να έχει μικρή σημασία. Δε δουλεύεις; δε θα αμοιφθείς. Ποια είναι η θέση του καθενός σε ένα Σύστημα; Πώς ορίζεις της δικαιοσύνη και τις παραβιάσεις αυτής;; Πώς θα καθοριστεί το Έγκλημα και πώς η Τιμωρία;; Με ποιες Αρχές;; Της Υγιούς Λογικής ή της Συμφεροντολογίας της Κοινής επικρατούσας "όλοι τα φάγαμε" Νοοτροπίας, Γνώμης, Πλειοψηφίας, Ποσοστιαίας Ηλιθιότητας Ανθρώπων;;;

Βάζεις έναν Συνταγματαλόγο να "βιάζει" καθημερινά το Σύνταγμα, που έπρεπε να προασπίζει;;; και δεν το στέλνεις σπίτι του, με οποιοδήποτε τρόπο, με οποιοδήποτε τίμημα και κόστος;;;;; Καλά να πάθεις, βγάλ'τον και Πρωθυπουργό, βλήμα ΠΑΣΟΚε!

Αφήνεις έναν καθηγητή Νομικής να διασπαθίζει ξεκάθαρα και φανερά Δημόσιο Χρήμα και να έχει και το θράσος να καταφέρεται εναντίον των Νόμων, των οποίων την τήρηση διδάσκει στους φοιτητές αλλά και στην Κοινωνία;;;

Η υγιής Φυσική σκέψη λέει ότι "κόβεις το σάπιο για να αφήσεις χώρο στο υγιές". Δε λέει, ας ψηφίσουν τα κλαδιά του δέντρου, και με ένα πόρισμα της επιτροπής που θα επιδοθεί στον κηπουρό, ας διαλέξει η πλειοψηφία, πώς να απαντήσουν στις απόψεις του σάπιου κλαδιού κτλ κτλ. Κόψε σαπίλα, κόψε τις μαλακίες, κόψε-κόψε, εμείς δηλαδή να κόψουμε, να τους κόψουμε τον κώλο, να κόψουν τις παπαριές, να σταματήσουν να δουλεύουν τους ηλίθιους ψηφοφόρους τους, οι οποίοι στο κάτω-κάτω πρέπει να προστατευτούν, σαν όλους εκείνους τους ανόητους (με την έννοια του imbecile) που πήγαιναν στις εκπομπές της Πάνια και γελοιοποιούνταν και εξευτελιζόντουσαν για να γελάς εσύ κι εγώ. Τότε το Συμβούλιο δεν μπορούσε, λέει, να επιβάλλει πρόστιμο, γιατί οι "άνθρωποι" ή και "υπάνθρωποι" δεν είμαι σίγουρος, "πήγαιναν από μόνοι τους, αυτόκλητοι". Επομένως, δε σου βάζει κανείς το μαχαίρι στο λαιμό να ψηφίσεις Βενιζελο ή Σαμαρά, μόνος σου, με την ηλίθια σκέψη σου, ή με το γνωστό προαναφερθέντα φόβο ή με την αποδοχή "τελικά κι εσύ τα 'φαγες", θα πας και θα ψηφίσεις "για να μείνεις στο Ευρώ ή στην Ευρώπη", "γιατί δεν βρίσκεις άλλη εναλλακτική" για ότι είδους ηλίθια δικαιολογία θα βρεις και θα τους ξαναδώσεις το δικαίωμα να σου λένε ό,τι θέλουν, ό,τι κρίνουν αυτοί ως δίκαιο, ως νόμιμο, ως ηθικό, αλλά πάνω απ'όλα ως ΥΓΙΕΣ.

Και δεν είναι αυτοί όλοι οι ηλίθιοι που θα ξαναβγούν με τα σημαιάκια, που θα περιμένουν σαν τα σκυλάκια για κανα ρουσφετάκι, για καμμιά δουλίτσα των 3μηνών με 480 ευρώ, που πήγε η Ελλάδα εκεί που έχει πάει κι ακόμα παραπέρα, αλλά θα φταίω εγώ, εγώ που θα φύγω, ή εγώ που θα τους μαυρίσω και θα ψηφίσω ότι κρίνω ως αντίδραση ή δράση ή θέση αντίθεση, θα φταίω εγώ για την ακυβερνησία, θαρρείς τώρα μας κυβερνούσαν!! Πάρτυ έκαναν, πάρτυ δεκαετιών, όλοι μαζί, αριστεροδέξιοι, κεντρωοπεριφερειακοί, κουλτουριαροχώριατοι, νομάρχες της καρδιάς σας, ομαδάρχες με πούρα, που τους θεοποιήσατε, πολιτικάντηδες με ψεύτικα επίθετα, ψεύτικα λόγια, παπαδόλογα, Βατοπεδόλογα, πάρτυ μέσα, και γύρω-γύρω η σαπίλα, η απόλυτη ξεφτίλα του Νεοέλληνα, της Κοινής Λογικής το κάγκελο!!

Οι ίδιοι δρόμοι που κάποτε θα μας έβγαζαν κάπου, τώρα μοιάζουν να μας πνίγουν, μη δίνοντας μας ούτε καν μια διαφυγή. Αδιέξοδα βέβαια δεν υπάρχουν στις Δημοκρατίες, είπε ο εξυπνάκιας ξεφτιλοαναλυτής. Αδιέξοδο φυσικά και δεν υπάρχει, όταν ο καθένας μας πρέπει  να αποφασίσει ότι δεν του αξίζει να βουλιάζει μαζί με τη Μάζα, με τον Όχλο, όταν ψάξει και βρει την Εσωτερική του Δύναμη, να πετάξει από πάνω και μέσα του, Συνήθειες και Αδράνειες, Βαρίδια και Καβάντζες, Χλιδές και ψευτολούσα, Νοοτροπίες και Υποκουλτούρες. Τότε θα είναι που η αυτοσυνειδησία του μπορεί  να τον πάει κάπου, όχι στο έξω, όχι στο αλλού, σωτηρία μπορεί να έχει αλλά και να μην έχει εκεί, αλλά σίγουρα όχι στο εδώ, που σα μαύρη τρύπα τον τραβάει, γιατί δεν τόλμησε να υπερβεί την αθλιότητα, των Κοινών Λογικών και της Μη-Σκέψης, της Μη-Πράξης, της Μη-Ηθικής.

Μια άλλη φορά μπορώ να αναπτύξω μια γνώμη και για τα Κινήματα των Κοινωνιών, τα Μη-Κυβερνητικά Σχήματα, τα ΜΗ-Κερδοσκοπικά Ιδρύματα, τα Κοινωφελή, τις Οργανώσεις Άμεσης Δημοκρατίας, από τον Πολίτη στον Πολίτη. Τόσο μαγαρίστηκαν κι αυτά τα κακόμοιρα τα ανιδιοτελή πράγματα, τέλος πάντων.......

Κι αν φάνηκα σε κάποιους ολίγον αντιδημοκρατικός, ολίγον φασίστας, ολίγον μισάνθρωπος, είναι που βαρέθηκα να παίζω με τις λέξεις. βαρέθηκα να ακούω φράσεις κενές νοήματος, ανούσια λόγια, χωρίς στήριγμα ηθικό και υγιές.

Οπότε εν κατακλείδει, καλύτερα να βγεις από την Πόλη και να πας στον πηγαιμό για την Ιθάκη, αποχαιρετώντας την Αλεξάνδρεια που ούτως ει άλλως δεν είχες ποτέ

Καλή Ανάσταση (αλλού!)

Υγεία και Αγάπη, Ήθος και Δράση, σε όσους το αξίζουν, φτάνουν τα συγχωροχάρτια

Δε γυρνάμε πλέον και το άλλο μάγουλο για σφαλιάρες!

 (Γαμώ την) Παράγκα
 Ο λαός,ο λαός στα πεζοδρόμια
κουλούρια ζητάει και λαχεία
κοπάδια, κοπάδια, κοπάδια στα υπουργεία
αιτήσεις για τη Γερμανία

αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν χορδαῖς καὶ ὀργάνῳ

Ψαλμοί 105.4
Βγαίνεις μεγάλη Παρασκευή, είτε είσαι θρήσκος είτε όχι. Κοινωνική επιταγή γαρ. Η γνωστή υποκρισία του Έλληνα περί τα θρησκευτικά. Βωμολοχεί όλη μέρα, φτύνει, ρεύεται, κλάνει, φέρεται σα ζώο, αγενής και αμόρφωτος, αγροίκος και χωριάτης, είτε φοράει γραβάτα και σακάκι είτε φόρμα είτε ρούχα της δουλειάς. Αλλά ...η θεία κοινωνία, κοινωνία! Αααα όλα κι όλα, μπορεί να πίνουμε τσίπουρα, πιάνοντας κώλους και λέγοντας μαλακίες επί μαλακιών, όταν όμως έρθει  εκείνη η ώρα, πάμε μεταλαβαίνουμε και όλα καλά! Keine Hektik! Μετά την ανάσταση και τη λαμπάδα, με το καινούριο ταγέρ και τη καινούρια βαφή, με τις χαιρετούρες και τα χτυπήματα στον ώμο των υποψηφίων, οι άντρες να χαζεύουν γκομενάκια, τα πιτσιρίκια πιτσιρίκες και αντίστροφα (θα πεις κακό είναι αυτό; ΟΚ αυτό το δέχομαι!), μετά λοιπόν την Ανάσταση, θα την πέσουμε και στα μπουζούκια για γαρύφαλλα και πιάτα (παλιά αυτά, αλλά μήπως ξεχάστηκαν κιόλας; δε τα θυμόμαστε;). Έτσι θα τον αινείσουμε κανονικότατα με χορδές και τέλια, με όργανα και τουμπελέκια. Και την επόμενη μέρα, να μακαρίζεις εαυτόν που δεν είσαι γιατρός στα επείγοντα, να μαζεύεις τα τροχαία των μεθυσμένων, και τους πεθαμένους από την πολλή σούρα, να έρχονται οι σαπιοκοιλιάδες που έφαγαν τον άμπακο και την Άρτα, Γιάννενα, πρέβεζα, και λίγο από Μεσολόγγι, με τα εμφράγματά τους και την αχορταγία τους τη θρησκευτική, την εορταστική, την ψεύτικη.
Γιορτή σου λέει, αναστήθηκε ολόκληρος Υιός, ο αίρων τας αμαρτίας του κόσμου. Τέτοιον κόσμο πήγε και αθώωσε;; Πήρε τις αμαρτίες του και τις έκανε φέιγ-βολάν σε γήπεδο της Τούμπας, τις σκόρπισε πανηγυρικά και τώρα βαράει το κεφάλι του στον τοίχο!
Στο προ-προηγούμενο φύλλο της Die Zeit είχε άρθρο για αυτήν την πολυδιαστατικότητα του σημερινού Χριστιανού. Βέβαια κυρίως αναφερόταν στις νέες τεχνολογίες, π.χ. προσευχές μέσω ίντερνετ,κτλ, αλλά μπορούμε να το αναγάγουμε στο δικό μας χάλι, που άμα βλέπουμε παπά τρελαινόμαστε από χαρά και τον αθωώνουμε για ότι κι αν έχει κάνει. Θα πεις και οι Καθολικοί λιγότεροι υποκριτές είναι, που πηδούσαν αβέρτα αγοράκια και κοριτσάκια και τώρα ούτε μια συγνώμη;; Όχι βέβαια, δε μιλάω μόνο για τους κληρικούς τους ορθόδοξους με τις κοιλάρες ίσα με την Αγία Τράπεζα, που μιλάνε για νηστεία και εγκράτεια και χλαπακιάζουν αμάσητες σπαλομπριζόλες, σαφώς έχω την ίδια και χειρότερη εντύπωση για τον Καθολικό Παποκεντρικο συρφετό των Ευρωπαίων.
Κυρίως όμως αναφερόμουν στον Πιστό, τον υποκριτή, τον αδαή, ανήθικο μέσο ανθρωπάκο, που ψήφιζε χρόνια Άνθιμο και Παπαγεωργόπουλο, Χριστόδουλο και Ψωμιάδη, κάνοντας μεγαλόσταυρους . Από μπρος παρθένα και από πίσω έμπαιναν τρένα. Έκανε κομπίνες και βρωμοδουλειές, έκλεβε δημόσιο χρήμα, λεφτά επιδομάτων κάνοντας τον ανάπηρο, μερσεντάρες με κόκκινες πινακίδες, ξέπλενε και καμιά φορά μέσω ερανικών συνδρομών, ώστε να ακουστεί και το όνομά του ως μεγαλοευεργέτη. Ο λαουτζίκος, ο μεροκαματιάρης που περίμενε να του πετάξει το ρουσφετάκι, σαν αντίδωρο, σαν γεναιοδωρία για την Υπέρτατη πράξη ενός πιστού, να ψηφίσει με τον τρόπο του, π.χ. την παρουσία στα εκκλησιαστικά δρώμενα, κι ας μην τα πιστεύει, κι ας τα έχει χεσμένα και τα Χερουβειμ και τα Σεραφείμ, η στομάχα να είν'γεμάτη, η πορτοφόλα και το γκαράζ γεμάτο μπύρες και αμάξια. Ο πιστός εύχεται και προσεύχεται ο θεός να φροντίζει μόνον αυτόν, τους άλλους να τους γράψει στα παλιά των υποδημάτων του.Να δίνει σ'αυτόν φοροαπαλλαγές, αθωωτικές διατάξεις, παραθυράκια και για τους άλλους "χώσ'τους μνημόνια, τι με νοιάζει;". "Εγώ πρόλαβα έβγαλα τα μαύρα μου λεφτάκια στην Ελβετία και στο Λίχτενστάιν, με βοήθησε ο καλός Θεούλης και ο εβραίος λογιστής μου να τη γλυτώσουμε, τι με νοιάζει μένα κατώτατος μισθός και αηδίες, εγώ πάω Εκκλησία κάθε κυριακή, μετά βόλτα στη Βουλιαγμένη, από βδομάδα θα ψηφίσουμε και Βενιζέλο, τον έχουμε ανάγκη, το 'πε και η Γεννηματά".
Αγαπάει ο θεός, όλους τους μασκαράδες Έλληνες γι'αυτό και δεν τους χρεωκοπεί. Τα μπουζούκια μας έμειναν, να αινούμε τον Κύριο που δε αφήσει τον Ψωμιάδη να σαπίζει στη φυλακή, θα προστατεύσει όλους αυτούς τους καλούς ανθρώπους που μας σώζουν με προσευχές από τις Ι.Χ. δυσκολίες μας.
Ορφανοί είμαστε εμείς. χωρίς θεό, χωρίς αγίους να μας σώζουν, χωρίς φωνή, χωρίς κύμβαλα, χωρίς αλαλαγμούς, μας έκοψαν τη λαλιά, μας έκαναν άπιστους, γκιαούρηδες, οι ίδιοι άνθρωποι, οι παππούδες και οι γιαγιάδες με το φάκελο του βουλευτή στο χέρι, το είχε βάλει ο γαμπρός, που μετράει κεφάλια για το ρουσφέτι, μας βυθίζουν οι περιπτεράδες-χαφιέδες, μας σπρώχνουν στο γκρεμό οι νεκροί της παράγκας, οι χαμένοι του ελληνικού ονείρου. Δεν μπορώ να προσευχηθώ στην εκκλησία, με πιάνουν κλάματα για την κατάντια, φιλούν εικόνες και χέρια σαν τους Ιούδες των παιδιών τους (το βράδυ θα τα σπάσουν στο ξύλο), όλη η Ελλάδα μια λαμπάδα, που θα καεί για να λυτρωθεί από μόνη της, δε βλέπει άλλη λύση, σαν πυροτέχνημα να σκάσει, να βλέπουν οι άλλοι, να τρομάζουν, να τη δείχνουν στα παιδιά τα ξένα και να λένε: "είδες, είδες τι παθαίνεις, άμα γλεντάς συνέχεια και διασκεδάζεις με τα λεφτά των άλλων, είδες πώς τρως και τρως και μετά σκας, είδες πώς τιμωρεί ο Θεούλης αυτούς που τον αινούν με μπουζούκια και κλαρίνα, αλλά από πίσω του του ρίχνουν κάτι γαμώσταυρα, νομίζοντας ότι είναι κι αυτός Μπαοκτζής, να, να βλέπεις ότι δεν πρέπει να τρώμε συκωταριές στα κρυφά και μετά σαν καλοί χριστιανοί να ανάβουμε λαμπάδες να μας δουν οι άλλοι"......Ο Πατέρας μου (καθόλου θρήσκος) πάντα έλεγε: "Τα εισερχόμενα δεν πειράζουν, τα εξερχόμενα φέρνουν αμαρτία". Αυτό βέβαια δεν τον εμπόδιζε να λέει τις Χριστοπαναγίες του κι αυτός, όπως όλοι μας, για τους άλλους τα λέμε. Εμείς.......εξαιρούμαστε, εμείς.....είμαστε άλλο.
Δεν κολλάω ούτε με το βρίσιμο, ούτε με τη νηστεία, ούτε με τη Μεγάλη βδομάδα. Φάε όσο θέλεις, φάε και τις κάλτσες σου, βρίσε και τον πατέρα και τη μάνα και τη προγιαγιά του Ιωσήφ, μη σώσεις και νηστέψεις, μη σώσεις και κοινωνήσεις. Αλλά μη γυρνάς στις εκκλησίες να ζητήσεις και να παρακαλέσεις. Όπως τα σκάτωσες ω αδερφέ, έτσι βρες τη λύση μόνος, ούτε Θεό ούτε Αλλάχ. Ούτε παπάς ούτε ζευγάς, πάρ'τα τα κεριά σου και σε άλλη παραλία. Ούτε εφέ με τα κουστούμια στα προαύλια, ούτε σταυρούς και προσκυνήματα, σας σιχάθηκα όλους και εσάς και το Άγιον Όρος σας, που πάτε και μπεκρουλιάζετε για να πάρετε συγχωροχάρτια από γέροντες για κάθε βρωμοδουλειά που κάνετε στον "έξω" κόσμο.
Μεγάλη Εβδομάδα, μικρός κόσμος, κοσμάκης που λένε, άπιστος, άθρησκος, άμυαλος, αλλά κι αχόρταγος κι άμαθος, ανύπαρκτος κατ'ουσίαν, άσ'τα να πάνε, Χριστέ και Βούδα και Μωάμεθ, όλοι μαζί κι ο καθένας χώρια, άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι και να ήξεραν δηλαδή, πολύ που τους νοιάζει, έχουν το δικηγόρο έτοιμο και το βουλευτή stand-by να γλυτώσουν, από κάθε μπαγαμποντιά που ούτε μπορώ να φανταστώ. Το δικό μου το φτωχό μυαλό μέχρι τις off-shore φτάνει, πού να ξέρω εγώ πόσες ακόμα εταιρείες θρησκευτικού ή μη περιεχόμενου μπορούν να υπάρξουν......

Αλληλούϊα.

 ΑΙΝΕΙΤΕ τὸν Θεὸν ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ, αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν στερεώματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ· 2 αἰνεῖτε αὐτὸν ἐπὶ ταῖς δυναστείαις αὐτοῦ, αἰνεῖτε αὐτὸν κατὰ τὸ πλῆθος τῆς μεγαλωσύνης αὐτοῦ. 3 αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν ἤχῳ σάλπιγγος, αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν ψαλτηρίῳ καὶ κιθάρᾳ· 4 αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν τυμπάνῳ καὶ χορῷ, αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν χορδαῖς καὶ ὀργάνῳ· 5 αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν κυμβάλοις εὐήχοις, αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν κυμβάλοις ἀλαλαγμοῦ. 6 πᾶσα πνοὴ αἰνεσάτω τὸν Κύριον. ἀλληλούϊα.

Ειρήνη υμίν,  ΦΥΛΑΞΟΝ με, Κύριε, ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα.