Ευρωπαϊκά ...30' χωρίς αυτοκίνητο! (να'το το έμφραγμα!!)

Πέρασε και η μέρα χωρίς αυτοκίνητο. Μέρα;; Ώρες.. Μάλλον λίγα λεπτά.

Όλο κι όλο που κατάφερε ο Δήμος Θεσσαλονίκης ήταν να εξασφαλίσει για 30 ψωρολεπτά της ώρας ανοικτές τις οδούς Λ.Νίκης και Τσιμισκή. Αυτό ήταν! Όλες οι φανφάρες περί ευρωπαϊκής μέρας χωρίς αυτοκίνητο και προσπαθειών για αναβάθμιση της πόλης αναλώθηκαν σε ένα μισάωρο αγχωτικό, σε μια καρικατούρα γιορτής, που κανέναν δεν έπεισε, περισσότερους εξόργισε (λόγω μποτιλιαρίσματος) και όλους τους υπόλοιπους τους άφησε παγερά αδιάφορους. Και μάλιστα βαυκαλίζονται ότι γιορτάζουν αυτήν τη μέρα πάνω από 10 χρόνια. Δούλεμα κανονικό δηλαδή!

Τώρα εγώ γιατί συμμετείχα; Πες με ρομαντικό, πες με οικολόγο, πες ότι ήθελα να ποδηλατήσουν τα παιδιά στην άδεια Τσιμισκή, να δουν πως θα ήταν αν, αν.....

Τι το΄θελα; Είδαμε το Χριστό φαντάρο!!!!!

Η εκδήλωση ξεκινούσε στις 18:00 στην Πλατεία Αριστοτέλους, θα έκλειναν τη Νίκης απ'τις 17:30, όπως κάθε χρόνο, θα βγαίναμε μια τσάρκα για καμμιά ώρα, θα κάναμε έναν κύκλο και θα ξαναγυρίζαμε στην Αριστοτέλους. Απλά πράγματα! 'Ελα μου ντε!!!

Καταρχήν καθυστέρησαν μέχρι να αδειάσουν τους δρόμους απ'τα αυτοκίνητα.

Αργήσαμε να ξεκινήσουμε, υπομένοντας έναν "αστείο" από κάποιο τοπικό κανάλι, που μας απασχολούσε. Όταν ξεκινήσαμε είμασταν καλά. Μικρή διαδρομή, εν τάξει. Κάποια στιγμή όμως, είχαμε μείνει προς το τέλος και πλησιάζαμε στην Αγίας Σοφίας. Οι τροχονόμοι στα φανάρια, που συγκρατούσαν τις ορδές των αυτοκινήτων ήταν χαλαροί, άνετοι, μας χαιρετούσαν. "Γειά σου μεγάλε" είπε ένας στο αγορόπομ' κι εκείνος με ρώτησε "Αφού δε με ξέρει γιατί με χαιρετάει;;". Αρχικά δηλαδή αισθανθήκαμε σχετικά ασφαλείς. Οπότε ξαφνικά, βλέπω να έρχονται καταπάνω μας αυτοκίνητα, μηχανάκια, φορτηγά!!!!!!! Είχαν αφήσει την κυκλοφορία οι ΜΜΜΜΜΜΜΜΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΚΚΚΚΚΚΚΚΚΕΕΕΕΕΕΕΣΣΣΣΣΣ, τελείως απροειδοποίητα, ενώ εμείς ακόμα ποδηλατούσαμε ανέμελοι. ΤΑ ΕΙΔΑ ΟΛΑΑΑΑΑ!!!!!!

Μου ΄ρθε ντουβρουτζάς. Σε μιλάω, μ'έφυγε η γη απ'τα πόδια. Μπαίνω μπρος απ'τα παιδιά, τους φωνάζω να πάνε δεξιά και να ακινητοποιηθούν στο πεζοδρόμιο, αρχίζω να ουρλιάζω στους μπάτσους, στα αμάξια, σε κάτι ανθρώπους του Δήμου, πως δεν έπαθα εγκεφαλικό. Τέλος πάντων, σχετικά γρήγορα αντέδρασαν ένας τροχονόμος κι ένας άλλος της διοργάνωσης (καλή τους ώρα) και είμαστε ακόμα στον απάνω κόσμο.

Και η πλάκα είναι πως κανείς δεν κατάλαβε τίποτα. Σου λέει no harm done. Σε ποιόν να κάνεις παράπονα, ποιόν να μηνύσεις; Αν γινόταν όμως κάτι (κούφια η ώρα), .........Άντε μη συνεχίσω.

ΑΝΑΘΕΜΑ ΣΑΣ ΓΟΥΡΖΟΥΛΟΣΠΑΧΤΑ, ΑΦΟΡΕΣΜΕΝΟΙ ΝΑ 'ΣΤΕ, ΚΑΚΟ ΨΟΦΟ ΝΑ ΄ΧΕΤΕ, ΝΑ ΓΕΜΙΣΕΤΕ ΓΡΙΠΠΗ ΑΠΟ ΤΑ ΝΥΧΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΦΡΥΔΙΑ........

Αφού δεν έχεις τις υποδομές (να κλείσεις βασικές οδικές αρτηρίες, να κάνεις τέτοιες εκδηλώσεις), αφού δεν υπάρχει η Παιδεία στον κόσμο, ΤΙ ΤΑ ΘΕΣ ΡΕ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟ ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ;;;;;;;;Γιατί μας βάζεις σε τέτοια δοκιμασία;; Τι τη θέλεις την οικολογία και τα περιβάλλοντα και τα τραμ και τα μετρό;;; Ποιά ποδήλατα και ποιούς ποδηλατόδρομους;;;

Σ'όλη την Ευρώπη, νέοι, γέροι και παιδιά κυκλοφορούν άφοβα, με κανόνες, με κώδικες, με φανάρια, με ΣΕΒΑΣΜΟ, με τάξη και ασφάλεια.

Στη Θεσσαλονίκη του 2009 όμως το να κάνεις ποδήλατο είναι extreme sport.

(Γι'αυτό σας λέω ρε. Ψηφίστε Γιωργάκη να γίνουμε Κίνα, να πήξουμε στα ποδήλατα, να θάψουμε τα Cayenne και τα Mercedes.)

Ψώνιο Έλληνα, ψώνιο Σαλονικιέ, ψώνιο Παπαγεωργόπουλε, ψώνιο Γιωργάκη, ψώνιο Μήτσο, ψώνιο Τάκη, ψώνια όλοι μας. ".....Άιντε θύμα, άιντε ψώνιο, άιντε σύμβολο αιώνιο, αν ξυπνήσεις μονομιάς, θα'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς....."

Αυτά για την Ευρώπη και τον πολιτισμό, που ουδεμία σχέση έχουν με τους "παρεπιδημούντες την Ελλάδα Βαρβάρους". Βρε ΟΥΣΤ!!! ΜΑΥΡΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ!!!!!!!!!!!!

Αγρύπνια...

Γαλλική ποίηση του 19ου αιώνα, διασκευασμένη απ'το Θανάση. Ο Tristan Corbiere, πρόδρομος του σουρεαλισμού, θυμίζει το θλιμμένο, ίσως θλιβερό πρόσωπο των ανήμπορων ανθρώπων (ο ίδιος έπασχε από χρόνια νόσο, που τον είχε καθηλώσει), που διαθέτουν ατελείωτο εσωτερικό πόνο και που απλώς μένουν να ξαγρυπνούν και να προβληματίζονται τσατιζόμενοι.

Σε όλους όσους γουστάρουν να ξαγρυπνούν και να τσατίζονται προβληματιζόμενοι......

Αγρύπνια, αψηλάφητο ζώο!
Δίχως μια στάλα στοργή,
σ' όσους διψάν για χίμαιρες, γέρνεις
την κούπα σου που 'ναι πάντα αδειανή.

Κι ενώ περνά η νύχτα κατάλευκη,
βροχερή σαν Κυριακή,
ξέρω γιατί, στ' αυτί που σπαράζει,
χιμάς και γλύφεις σαν σκυλί.

Δεν αγαπάς! Αφήνεις τους ψύλλους σου,
τους ήχους που φτάνουν από μακριά;
αγρύπνια, κακόφωνο όργανο,
που αλέθεις των εκλεκτών το «ωσαννά».

Αγρύπνια, της κόλασης κήτος,
είναι το φιλί σου φωτιά.
Αφήνει μια γεύση από σίδερο,
πού 'χουν ξηλώσει από καράβια παλιά.

Το original βρίσκεται εύκολα....

Insomnie
Insomnie, impalpable Bête !
N'as-tu d'amour que dans la tête ?
Pour venir te pâmer à voir,
Sous ton mauvais oeil, l'homme mordre
Ses draps, et dans l'ennui se tordre !...
Sous ton oeil de diamant noir.

κτλ, κτλ, κτλ.

Υ.Σ. Τι πιάνει ορισμένους κι ασχολούνται με ποίηση και ποιητές, δημιουργία δηλαδή και δημιουργούς, τέτοιες μέρες, τέτοιες εποχές νεκρές. Ίσα ίσα, τώρα είναι που επιβάλλεται, γιατί αυτοί δίνουν τον παλμό των αλλαγών και της ελπίδας. Που να αρχίσω να μιλάω για τον Μπωντλαίρ ή το Βαλιέχο.........

Το κακό της Δημοκρατίας

Το κράτος του Δήμου. Κραταιός Δήμος.

Ένας θυμόσοφος συνάδελφος ονόματι Μπάμπης μια μέρα στη δουλειά, βλέποντας μια γηραιά κυρία 84 Δεκεμβρίων-που παραλίγο να μας μείνει στα χέρια και που μας έβγαλε την πίστη- λέει (με μπόλικο στρες και μπόλικο ιδρώτα στα άσπρα μαλλιά του): "Ξέρεις ρε φίλε ποιο είναι το κακό με τη δημοκρατία;; Ότι αυτή κι εγώ, απέναντι στη Δημοκρατία, είμαστε ίδιοι. Αντιμετωπιζόμαστε ως ίσοι. Η ψήφος μου δεν έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από τη δική μου"

Προφανώς ή υπερεκτιμά την ατομικότητά του ή υποτιμά τη ...δυναμική της γηραιάς κυρίας, που παραλίγο αυτή να μας θάψει με έμφραγμα.
Το αν πρέπει να υπάρχουν περιορισμοί για το Σώμα των ψηφοφόρων ας πούμε ένα IQ test είναι μια μεγάλη συζήτηση, που μάλλον έχει λυθεί εδώ και αιώνες. Η Εκκλησία του Δήμου περιλάμβανε μόνο τους άνδρες Αθηναίους πολίτες, ό,τι κι αν σήμαινε αυτό. Κάποια πράγματα ξεπεράστηκαν και σωστά. Κάποια άλλα όμως απλώς ισοπεδώθηκαν.
Εδώ στο Ελλαδιστάν μπορεί να ήρθες προχθές απ'τα Τίρανα ή το Σοχούμι, να πέρασες απ'τα κατάλληλα κανάλια και γραφεία, και μεθαύριο να ψηφίσεις ΛΑ.Ο.Σ (πλάκα κάνω!)...και μεθαύριο να ψηφίσεις για την πράσινη ανάπτυξη που υπόσχεται το ΠΑΣΟΚ, χωρίς να έχεις ούτε μία ιδέα στο τρισεκατομύριο τι πάει να πει αυτό, γιατί απλά δεν καταλαβαίνεις γρι από Ελληνικά.
Φυσικά υπάρχει πολύ σημαντική πιθανότητα να μιλάς ελληνικά και πάλι να μην καταλαβαίνεις γρι τι διάολο είναι αυτή η περιβόητη "πράσινη ανάπτυξη" και ποια διάολο είναι αυτά τα αρχικά και τι πλέον αντιπροσωπεύει αυτό το έρμο ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Το δικαίωμα της ψήφου δεν πρέπει να είναι σαν το δίπλωμα οδήγησης;;; (Θυμηθείτε και το όριο ηλικίας, έτσι;;)

Να περάσεις κάποια τεστ-δε λέω άλλο για IQ (αν και θα 'πρεπε)-κάποια ύλη, π.χ. να πεις 10 ποτάμια της Ελλάδας, 10 βουνά, 10 λίμνες, να αναφέρεις 20 σημαντικά γεγονότα της Ιστορίας, να πεις 10 σπουδαίες κουβέντες που έχουν 10 αρχαίοι, να αναπτύξεις 10 σύγχρονους αγωνιστές της Δημοκρατίας του 20ού αιώνα, και διάφορα τέτοια.

Και μετά να σε βάζουν να "οδηγήσεις" τρόπον τινά.

Τη διαδρομή που κάνεις κάθε μέρα απ'το σπίτι στη δουλειά, ή στο σχολείο των παιδιών σου, ή στο σπίτι της δεύτερης γκόμενάς σου, ή στα πεθερικά σου,

μια διαδρομή που γουστάρεις στη γειτονιά σου και γι'αυτό το λόγο δεν την εγκαταλείπεις αυτή τη κωλοσυνοικία,

μια διαδρομή απ'το γήπεδο που παίζεις μπάσκετ με την παρέα μέχρι το καφέ που θα βριστείτε για το βρωμοπρωτάθλημα,

τη διαδρομή που σε γεμίζει καυσαέριο αλλά είναι η μόνη που "τρέχουν" τα φανάρια,

εκείνη τη διαδρομή που σε βγάζει απ'το δρόμο σου, αλλά σε πάει στο φούρνο με τα τρομερά κουλούρια,

τη διαδρομή με τη φανταστική θέα, πάνω απ'την περιφερειακή,

που σε κάνει για 2'' να σταματάς να λες

"τι δουλειά έχω σ'αυτήν την κωλόπολη, σ'αυτήν την κωλοχώρα",

όλες γενικά τις διαδρομές, που σε κάνουν να λες.....

Ναι ρε γαμώτο πρέπει να ψηφίσω για αυτή την Ελλάδα που αγαπώ και θέλω,

αν δεν ψηφίσω εγώ, ποιος το αξίζει παραπάνω τελικά;;;;;;;

Η ψήφος είναι ιερή, λέγαν παλιά.
Όπως και οι Εκκλησίες (πριν τις μαγαρίσουν οι ίδιοι οι παπάδες).
Η χώρα ανήκει σε όλους, λέγαν παλιά.
Όλοι ανήκουν στη Χώρα όμως;;;;

(ο τελευταίος που θα φύγει, ας κλείσει την πόρτα)

Αμέτε σεις ΠαλιόΤουρκοι.....18/9/2009

Κι ο Σπανούλης δεν επέρασε, ουδέ για φάουλ πηγαίνει,

Μόν’πήρε δίπλα τη baseline, δίπλα τo high-post.

Πέντε Τούρκοι τoν κυνηγούν, πέντε τσοχανταραίοι.

- Τούρκοι, για μη ζυγώνετε, μην έρχεστε σιμά μου,

σέρνω βολές μες στην ποδιά, τρίποντα στις παλάσκες.

- Μπίλλυ, για ρίξε τ’άρματα, γλίτωσε τη ζωή σου.

- Τι λέτε μωρ’παλιότουρκοι, κι εσείς παλιοζαγάρια.

Εγώ είμ’ο Kill Bill o Έλληνας, του Καζλάουσκας το καμάρ' ,

π’έκαμεν όλη την Τουρκιά και φόρεσε τα μαύρα».

«Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τρίποντα πέφτουν,

μήνα σε Euroλίγκα ρίχνονται, μήνα σε Mundobasket;

Ουδέ σε Euroλίγκα ρίχνονται ουδέ σε Mundobasket,

Καζλάουσκας κάνει πόλεμο με Μπρίντεζη και Μπουρούση

Ο Tunceri τον πλάκωσε έξω απ'το Κατοβίτσε

- Σπανούλη, άσε τα τρίποντα, δεν είναι εδώ ΟΑΚΑ,

Εδώ είσαι σκλάβος του Arslan, του Turkoglou χανούμι.

- Η Ισπανία κι αν προσκύνησε κι αν τούρκεψε η Σερβία,

Ο Φώτσης, αφέντη Τάνιεβιτς δεν έκανε, δεν κάνει

Την μπάλλα στο χέρι άρπαξε, κόρες και νύφες κράζει:

- Σκλάβοι Τουρκών μη ζήσουμε, στους 4 μαζί μ’ελάτε.

Και τα καλάθια ανάψανε κι όλα φωτιά γινήκαν».

Ένα μικρό μόνο αφιέρωμα στους ανθρώπους που μας δίνουν κουράγιο να συνεχίσουμε να παίζουμε και να παλεύουμε με τα θηρία.........

Επιχειρηματικός Κίνδυνος (ο Τζόγος στα πολιτισμένα)

Στα Πανεπιστήμια των Πολιτισμένων Χωρών, στις Οικονομικές Σχολές και όχι μόνο, διδάσκεται η Διαχείριση Επιχειρηματικού Κινδύνου (Risk Management).
Κάθε άνθρωπος, κάθε οικογένεια, κάθε κοινωνία, κάθε Κράτος, κάθε Παγκόσμιος Οργανισμός είναι μια Επιχείρηση. Κάθε μέρα, κάθε ώρα επιχειρούν. Επιχειρούν να κερδίσουν, να κερδοφορήσουν, να αποφύγουν απώλειες, να προοδεύσουν, να αναπτυχθούν, να αποθηκεύσουν κεφάλαια. Αυτό δε γίνεται ακίνδυνα, χωρίς ρίσκο. Ρισκάρεις, ελληνιστί τζογάρεις, για την κάθε σου κίνηση. Και αυτό το ρίσκο είναι δεδομένο και πρέπει να το διαχειριστείς, να το αναγνωρίσεις και να προστατευτείς.
Θα πει κάποιος ότι ο επιχειρηματικός κίνδυνος διαφέρει από το τζογάρισμα των παιγνίων. Για όσους έχουν διαβάσει ποτέ στη ζωή τους Μαθηματικά και δη το κεφάλαιο "Παίγνια" ίσως καταλαβαίνουν καλύτερα τη συσχέτιση των αριθμών με τις καταστάσεις και τη στατιστική επεξεργασία των συνθηκών που μπορούν να "τύχουν". Μπορώ να προτείνω μερικά βιβλία, αλλά δεν είναι επί του παρόντος (ίσως μπορείτε να δανειστείτε το φοβερό Theory of Games and Economic Behaviour ή να σας το δανείσω εγώ, του απίστευτου Τζον Φον Νόιμαν. Η τελευταία έκδοση στο εξώφυλλο έχει πιόνια από σκάκι).
Έλεγα λοιπόν ότι το ρίσκο είναι μέσα στη ζωή όσο είναι και οι επιλογές, μικρές η μεγάλες. Το να αφεθείς απλά στην έννοια "Τύχη", δίχως να λάβεις παραμέτρους και μεγέθη, δε σε κάνει τζογαδόρο, απλώς αδιάφορο παίχτη. Πολλοί "τυχεροί" έχουν πλουτίσει έτσι, κάνοντας τίποτα και χτυπώντας στα τυφλά. Λίγοι από αυτούς τα έχουν κρατήσει αυτά τα πλούτη.
Ο Μέγας Νικ δε Γκρικ του προηγούμενου αιώνα (βλέπε και wikipedia) διάβαζε Πλάτωνα. Ίσως αν υπήρχε τότε το σημερινό bookmaking να τον είχαμε κάνει και πρωθυπουργό, αλλά σήμερα οι άνθρωποι όχι απλώς δεν υπακούν στους στοιχειώδεις κανόνες του ρίσκου και του παιχνιδιού, αλλά τζογάρουν πάνω στα λάθος στοιχήματα.
Π.χ. Παίζεις Πάμε Στοίχημα του γνωστού μεγαλοαπατεώνα, παίρνεις Μετοχές της Εθνικής του άλλου γνωστού μεγαλοαπατεώνα, ονόματα να μη λέμε, παιδιά δεν είμαστε, κι αν είμασταν, πλέον βάλαμε μυαλό (ή Όχι;;). Νομίζεις ότι είσαι επιχειρηματίας, νομίζεις ότι επειδή κερδίζεις τα προσωρινά φύλλα, είσαι και ο νικητής, ο Παίκτης (άνοιξε και κανα Ντοστογιέφσκι, Παοκτσή ε Παοκτσή).
Ποντάρεις στην αυριανή Κυβέρνηση, (μη νομίζεις κι αυτό τζόγος είναι), χωρίς να υπολογίζεις ότι το άνοιγμα είναι μεγάλο, ενώ η μπάνκα δεν έχει να δώσει.
Οι πιθανότητες είναι εναντίον, ζούμε και επιχειρούμε με την μπλόφα, οι προκαταλήψεις καθορίζουν τις κινήσεις μας και δεν αποδίδουν μακροπρόθεσμα.
Τα φύλλα, τα δελτία, οι τίτλοι ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΤΙΚΡΥΣΜΑ.
Τα νούμερα που περιγράφουν δείκτες ανάπτυξης και μακροοικονομικών μεγεθών λαμβάνουν τους αστάθμητους παράγοντες (να ανατρέψει π.χ. η Άρσεναλ το εις βάρος της 2-0 και να το κάνει με μούφα γκολ σε 2-3) και τους προσμετρούν στο κόστος αγορά ή εξαγοράς ή δανεισμού ή αποπληρωμής. Οι "τυχαίες" συνθήκες, που τελικά δεν είναι καθόλου τυχαίες, ορίζουν το ύψος του στοιχήματος και συμπληρώνουν τις κατευθυντήριες οδηγίες για την αντιμετώπιση των κινδύνων σε περίπτωση απώλειας. Όπως όταν ασφαλίζεις μία αποθήκη για φωτιά με ένα "α" ποσό και "τυχαία" αυτή γίνεται παρανάλωμα, η Εταιρεία είχε υπολογίσει το bonus-malus και με βάση το πλάνο της στον κίνδυνο αποδίδει-αναλόγως της πραγματογνωμοσύνης, που και σ'αυτή συνυπολογίζει ένα βαθμό ρίσκου-τα οφειλόμενα. Θα μπορούσε στη θέση της αποθήκες να είναι ένα δάσος...Λέω εγώ!!

Δε θέλω να πω κι άλλα. Είχα ακόμα μια ιστορία για το Τζον Νας (αυτόν της ταινίας "ένας υπέροχος άνθρωπος") και τη θεωρία του περί μη μηδενικού αθροίσματος, αλλά προτιμώ να σας αφήσω να τα ψάξετε μονάχοι σας. Όλα εγώ θα σας τα εξηγώ;;;

Κλείνω απλώς με την έννοια τύχη και Μοίρα. Το προκαθορισμένο των επιλογών μας.
Ο Αϊνστάιν είχε πει το γνωστό "Ο Θεός δεν παίζει ζάρια με τον Κόσμο". Να τα παίγνια και οι πιθανότητες...
Και απαντά 70 χρόνια μετά ο περίφημος Hawking, επιβεβαιώνοντας τον αλλά διαφωνώντας κιόλας: " Όχι απλώς παίζει ζάρια, αλλά ξέρει και που να τα ρίξει.......!!!!!!!!!"

Ο νοών νοοείτο!!!

Υ.Σ Το γνώρισμα του μεγάλου Παίχτη: Να κάνεις το στημένο και το προετοιμασμένο να φαίνεται σαν τυχαίο κι απρόσμενο. Μπορείς;; Εδώ σε θέλω!!!!!!

Η ηλιθιότητα των Ελλήνων δε γνωρίζει σύνορα

Κυκλοφορεί στο Δίκτυο.
Πόσα κρύβονται σε ακριβά κουστούμια, λιμουζίνες και πόζα!!
Πόση ΒΛΑΚΕΙΑ υπάρχει σε κυβερνητικούς, μπλε-πράσινους, πόσο ακόμα η ατιμωρησία θα αθωώνει τους ηλίθιους και αλλαζόνες;; Μέχρι πότε θα πληρώνουμε τις μ...ίες των βολεμένων αλλά παντελώς άχρηστων στελεχών;;;
ΜΕΧΡΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΜΑΣ ΚΑΘΟΔΗΓΟΥΝ ΤΑ ΧΑΪΒΑΝΙΑ;;;



Ανοιχτή επιστολή (δημοσιεύτηκε 1/6/09)
Κύριε Μιχαήλ Καμπάνη, Πληρεξούσιε Υπουργέ Α' Τάξεως ΣΤ' Γενικέ Διευθυντή Διοικητικού του Υπουργείου Εξωτερικών,
Παρακαλώ ενημερώσατε τον ελληνικό λαό για την εξέλιξη της απαίτησης του Δήμαρχου Νέας Υόρκης για καταβολή 550.000 δολαρίων ΗΠΑ για πρόστιμα λόγω παράνομων παρκαρισμάτων αυτοκινήτων Ελλήνων διπλωματικών υπαλλήλων πάνω σε πεζοδρόμια της Νέας Υόρκης ή σε άλλους χώρους, όπου ενώ απαγορευόταν η στάθμευση, οι παραπάνω διπλωμάτες μας συνέχιζαν επί χρόνια με τον τσαμπουκά να σταθμεύουν και να μην πληρώνουν τα πρόστιμα επειδή «ήσαν διπλωμάτες».
Κύριε Μιχαήλ Καμπάνη, είναι αλήθεια ότι ο Δήμαρχος της Νέας Υόρκης συγκέντρωσε το εκπληκτικό ποσό των 550.000 δολαρίων και το έστειλε στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία μας στον ΟΗΕ, ζητώντας την άμεση εξόφλησή του;
Κύριε Μιχαήλ Καμπάνη, είναι αλήθεια ότι η αρχική αντίδραση των υπηρεσιακών παραγόντων και της ηγεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών ήταν «άσε το δήμαρχο να κουρεύεται- έχουμε διπλωματική ασυλία»;
Κύριε Μιχαήλ Καμπάνη, είναι αλήθεια ότι ο Δήμαρχος διαβίβασε τελικά την αξίωσή του κατά της Ελλάδας, στο Αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών, στο Στέητ Ντιμπάρτμεντ;
Κύριε Μιχαήλ Καμπάνη, είναι αλήθεια ότι κατόπιν των ανωτέρω, το Αμερικανικό Υπουργείο Άμυνας αποφάσισε να περικόψει από τις υποτροφίες που έδινε σε Έλληνες Αξιωματικούς του Στρατού για μετεκπαίδευση στις ΗΠΑ, όσες αντιστοιχούσαν στο ποσό των 500.000 που οι διπλωμάτες μας ηρνούντο να πληρώσουν;
Κύριε Μιχαήλ Καμπάνη, είναι αλήθεια ότι αφού έτσι μας έπιασαν τον κώλο, αρχίσαμε να συζητάμε το θέμα;
Κύριε Μιχαήλ Καμπάνη, είναι αλήθεια ότι επιφορτίσατε τον Έλληνα διαπραγματευτή που συζητούσε με τους Σκοπιανούς το θέμα του ονόματος «Μακεδονία», να ασχοληθεί κατά προτεραιότητα με το θέμα της διαπραγμάτευσης της πληρωμής του οφειλόμενου στο Δήμαρχο ποσού των 550.000 δολαρίων;
Κύριε Μιχαήλ Καμπάνη, είναι αλήθεια ότι η ελληνική διαπραγματευτική τακτική με το Δήμαρχο της Νέας Υόρκης ήταν;- Να σας δώσουμε κύριε Δήμαρχε τα μισά και να συνεχίσουμε να διαπραγματευόμαστε για τα υπόλοιπα;- Να μας κάνετε έκπτωση 10%;- Να σας δώσουμε τα μισά μετρητά και τα υπόλοιπα σε μετοχές του ΟΤΕ;- Να σας κάνουμε δωρεάν ξενάγηση στην Ακρόπολη και να αφήνουμε τους Αμερικανούς διπλωμάτες στην Αθήνα να παρκάρουν και εκείνοι όπου θέλουν χωρίς απειλή προστίμου;
Κύριε Μιχαήλ Καμπάνη, είναι αλήθεια ότι η ελληνική κυβέρνηση τελικά υποχώρησε μπροστά στην ακλόνητη στάση του Δήμαρχου της Νέας Υόρκης και του πλήρωσε ακριβώς 550.000 δολάρια για παράνομα παρκαρισμένα ιδιωτικά αυτοκίνητα Ελλήνων διπλωματών μιας ολόκληρης πενταετίας και τόκους υπερημερίας (λόγω του τσαμπουκά μας);
Κύριε Μιχαήλ Καμπάνη, είναι αλήθεια ότι σε σύσκεψη που επακολούθησε μεταξύ διπλωματών στο Υπουργείο Εξωτερικών, αποφασίστηκε να μην καταλογιστούν τα χρήματα του παραπάνω υψηλότατου προστίμου στους παραβάτες διπλωμάτες μας, επειδή ήταν διπλωμάτες από τζάκια με καλές συστάσεις και πλάτες και, αντί αυτού, θεωρήθηκε προτιμότερο να επιβαρυνθούν όλοι οι μαλάκες Έλληνες φορολογούμενοι πολίτες, οι οποίοι θα πλήρωναν τελικά - με τη φορολογία - τα λεφτά του προστίμου και οι οποίοι δεν θα μάθαιναν ποτέ τι συνέβη;
Κύριε Μιχαήλ Καμπάνη, παρόλο που στην εξέλιξη αυτή δεν είχατε ο ίδιος προσωπική ανάμειξη, όμως με την ιδιότητά σας ως ΣΤ' Γενικός Διευθυντής Διοικητικού και αρμόδιος για τα οικονομικά και τις πληρωμές του Υπουργείου Εξωτερικών, θεωρείτε σωστό να βγουν αυτά τα λεφτά από το υστέρημα του Ελληνικού λαού;
Την ώρα μάλιστα που ο Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής υποσχέθηκε το «σεμνά και ταπεινά» και διακήρυξε στο ντιμπέϊτ των πολιτικών αρχηγών, ότι «καμιά φορά το Δημόσιο δεν έχει χρήματα να πληρώνει» (εννοεί «να πληρώνει το νοσηλευτικό προσωπικό, τους συνταξιούχους, τις καθαρίστριες, τα νοσοκομεία, τους απλήρωτους συμβασιούχους κλπ»);
Και είναι σωστό να αφήνει το Υπουργείο Εξωτερικών να παραγραφεί και η αξίωση του δημοσίου να πάρει από τους παραβάτες τα χρήματα που υποχρεώθηκε να πληρώσει στο Δήμαρχο της Νέας Υόρκης;

Σχόλιο:Πληρώνουμε και τέτοια κερατιάτικα;
Αθηναίος

Έτοιμοι για το μεγάλο βήμα....

Ζούμε μέρες επερχόμενων θριάμβων. Αναμένουμε πανηγυρικές εξελίξεις.
Εν μέσω προεκλογικών ασκοπολογιών και Βρυξελλικών λοξοματιών,
εμείς είμαστε έτοιμοι πραγματικά για το μεγάλο βήμα.
Είναι η σειρά μας,
είναι τώρα η ώρα ...............................
να εκλεξουμε το δικό μας, τον κατάδικό μας, τον Έναν,
τον Ανυπέρβλητο, τον Ιδιοφυή, τον Ανεπανάληπτο,
το ........ΓΙΩΡΓΑΚΗΗΗΗΗΗΗΗ!!!!!!!!! Yeahhhhhhhhhh!!!!!!!!!
Το δικό μας Έλληνα (;;) Μπους!!!
Τον Εξυπνότερο Έλληνα (;;;) που πέρασε ποτέ απ'το πρωθυπουργικό γραφείο, εκλεγμένος βεβαίως-βεβαίως.
Τον κύριο "Πού είναι τα λεφτά;;;", "Ποιος πήρε τα λεφτά;;;;", "Πού πήγαν τα λεφτά;;"

Ψάξτε βιβλία, ψάξτε εγκυκλοπαίδειες, ανατρέξτε σε Ιστορίες, κομματικές, στρατευμένες, οτιδήποτε θέλετε. Εάν βρείτε χειρότερο υποψήφιο πρωθυπουργό από αυτόν, να πω εν τάξει. Είχαμε πιάσει πάτο και παλιά.
Εδώ έχουμε να κάνουμε με τον πιο ανεγκέφαλο άνθρωπο, που μπόρεσε να αναρριχηθεί τόσο ψηλά. Είναι η πλήρης απόδειξη της παντοδυναμίας της ηλιθιότητας. "ο βλάκας είναι ανίκητος".
Άνθρωπος, που μπλέχτηκε στις αλυσίδες του ποδηλάτου του και σαβουρντίστηκε, πλήρως γελιοποιούμενος,
που όταν ρωτήθηκε "γιατί δέχτηκες το δακτυλίδι της διαδοχής στην κομματική ηγεσία" απάντησε "γιατί δεν ήξερα",
πολιτικό πρόσωπο με τις αφελέστερες ατάκες και τα γελειωδέστερα σαρδάμ,
περίπτωση οικογενειοκρατίας, σαν και αυτές των εγκεφαλικά ανάπηρων βασιλικών γόνων, που με IQ <35 ανέβαιναν στους θρόνους, για να τους διαχειρίζονται οι "πονηροί" Πάπες, Παπάδες, Καρδινάλιοι, Συμβουλάτορες και κάθε φύσης αυλοκόλακες.

Μου 'λεγε κάποιος: "Πάρε 100 Γερμανούς και πες τους : Διαλέξτε τον πιο έξυπνο ανάμεσά σας, ώστε να σας εκπροσωπήσει και να έχω να μιλώ μαζί του. Σε 10-15' θα το έχουν καταφέρει. Πάρε 50 Έλληνες, κάνε το ίδιο. Θα περιμένεις καμμιά 20αριά μέρες, να σταματήσουν οι καυγάδες και οι διαφωνίες, θα επιμένουν όλοι ότι αυτοί είναι οι πιο έξυπνοι, αλλά στο τέλος θα βγάλουν τον πιο ηλίθιο, για να μπορούν να το χειριστούν οι "έξυπνοι" από τα παρασκήνια."
Μέχρι τώρα, αυτό κρυβόταν πολύ καλά, τουλάχιστον σε πρωθυπουργικό ή αρχηγικό επίπεδο. Πιθανότατα η σοβαροφάνεια, η προστασία από τους γύρω μηχανισμούς, η μειωμένη επαφή με τη φθορά του κόσμου άφηνε σχετικά στο απυρόβλητο τις αδυναμίες αυτών των αντρών.
Τα τωρινά χρόνια, με αυτήν την υπερέκθεση, την υπερπληροφόρηση και την υπερβολή, ίσως είναι πιο εύκολο να αποκαλύπτεται ο Βασιλιάς ότι είναι όχι απλώς γυμνός, αλλά και βλάκας.

Όταν οι Αμερικανοί έβγαζαν για δεύτερη φορά Πρόεδρο τον Μπους, κυκλοφορούσαν στο Διαδίκτυο άνθρωποι με πινακίδες "I am Sorry". Ότι έφταιγαν και αυτοί για το κατάντημα της Δημοκρατίας. Βέβαια, εκ των υστέρων, αντιληφθήκαμε όλοι τι ωραία επιλογή για τους παρασκηνιακούς......όλων των φυλών, ήταν αυτή η γραφική φιγούρα, που πνιγόταν με το κουλουράκι του.

Εμείς δηλαδή άμα βγάλουμε το Γιωργάκη, τι θα πρέπει να κάνουμε;;;
Δεν το χωράει ο νους μου, ότι μπορούμε να πέσουμε τόσο χαμηλά....
Να δεχτώ ότι την πατήσαμε ωσάν μ...ες και βγάλαμε τον Κωστάκη δις, γιατί μας ξεγέλασε ότι ήταν σοβαρός. Σου λέει λαϊκός είναι, χοντρός είναι, σουβλάκια τρώει, μας μοιάζει. Δε λέει και πολλές αρλούμπες, είναι και Καραμανλής, ε ας πάει το παλιοψηφάμπελο. Μετά καταλάβαμε τι σκερβελοπαρέα κρυβόταν από πίσω. Είναι μια διαφήμιση σε Δανέζικο κανάλι (δεν τη βρήκα στο YouTube), που κάνει ωτοστόπ ένας κουστουμάτος, σταματάει ένας ψιλοαφελής με το αμάξι του και σκαν από πίσω του κουστουμάτου κάτι ψωμολύσσες, κάτι σαβουρόφατσες, που ο άνθρωπος πάτησε γκάζι κι εξαφανίστηκε. "Σκέψου τι υπάρχει από πίσω πριν αποφασίσεις" έλεγε η διαφήμιση. Εμείς (όπως και η τωρινή καμπάνια της ΝΔ) στηριχθήκαμε στον κουστουμάτο, αγνοώντας την ξεφτίλα την παρέα του και την πατήσαμε (δις). Δεν μας πονήρεψε ούτε εκείνη η φοβερή τούμπα που έφαγε στο γηπεδάκι 5Χ5.

Εδώ όσο και να υποννοείς ότι πίσω από το Γιωργάκη υπάρχουν οι διάνοιες της Ελλάδας, τα μεγάλα μυαλά που θα μας βγάλουν από το αδιέξοδο, οι τεράστιες φυσιογνωμίες που θα πείσουν 10 εκατομμύρια να αλλάξουν νοοτροπία και να πάμε τη χώρα ένα βήμα παραπέρα, τα ΞΕΧΝΑΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ με το που θα ανοίξει το στόμα του. Γιατί όλοι αυτοί οι εγκέφαλοι να δεχτούν να είναι οι υπάλληλοι, οι βοηθοί του μέγιστου ΠΑΝΙΒΛΑΚΑ;; Γιατί να ανεβάσουν στο απόλυτο αξίωμα τον απόλυτο τίποτα;; Απ'τα λίγα που γνωρίζω και ο ένας αδερφός, ο καθηγητής, και ο άλλος, ο συγγραφέας, είναι έξυπνοι και προσγειωμένοι άνθρωποι, μες στην καλοπερασάρα τους. Είναι τυχαίο που επιλέχθηκε ο βλακωδέστερος για πρωθυπουργός;; Επειδή είναι μεγαλύτερος;; Σιγά! Μπας και τράβηξαν κλήρο;; Τόσο άτυχοι πια!!!

Πιστεύω ότι ο πάτος που θα πιάσουμε εκλέγοντας το Γιωργάκη (Προσοχή μιλώ για το Γιωργάκη και όχι για το ΠΑΣΟΚ, εκτός κι αν κάποιος ακόμα πιο ηλίθιος πιστεύει ότι ο Γιωργάκης ΕΙΝΑΙ το ΠΑΣΟΚ), ο πάτος λέω αυτός είναι τεχνητός. Μας τον τοποθέτησαν, μας τον επέβαλλαν.
Εμείς απλώς ξεχαστήκαμε στο καφενείο, κι όταν γυρίσαμε σπίτι, βρήκαμε έναν να σκουπίζει την εξώπορτα. Όταν αναρωτηθήκαμε γιατί σκουπίζει με τσάπα, μας είπαν ότι είναι λίγο λωλός, ότι χρειάζεται επανένταξη στο κοινωνικό σύνολο και ότι τέλος πάντων ήρθε με διορισμό.
Κι όταν ρωτήσαμε ποιος το διόρισε αυτόν τον μπούφο, δε μας μίλησαν.
Μας έδειξαν μόνο την Αστερόεσσα..........

Για να τελειώνω, εννοείται ότι το πρόβλημα φυσικά δεν είναι ο Γιωργάκης. Το ανθρωπάκι δε φταίει. Του είπαν "κάτσε εδώ και περίμενε" κι έκατσε. Τι να κάνει; Να φύγει; Πήρε μια καρέκλα και περιμένει τη σειρά του.

ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ που του είπαν "κάτσε", ποια είναι;; Ποιος κρύβεται πίσω απ΄τη μαριονέτα Γιώργος Παπανδρέου, ποιος κουνάει τα σκοινιά, ποιοι γράφουν τα λόγια, το σενάριο, ποιοι τον ντύνουν (μόνος του αποκλείεται), ποιοι του υπογράφουν τις ιδέες;;;;;

Θα φανεί σε λίγο καιρό. Καθείστε κι εσείς, να καθήσω κι εγώ, να δούμε τι θα παίξει.
"Ο κουτοΘόδωρος" και "οι άνθρωποι του Προέδρου"
ή όπως λέει και η παροιμία "ο ηλίθιος έμεινε πολύ πίσω κι ο τρελός τρέχει πολύ μπροστά"


Υ.Σ. Τι θέλω κι ασχολούμαι με πολιτικά; Αφού δε με πάνε! Ξέρω τι φταίει. Αυτός ο "πανέξυπνος" συνάδελφός μου που ενώ το "φύτεψε" στο Δημόσιο η ΝΔ, αυτός κατεβαίνει με το ΛΑ.Ο.Σ, ένα μήνα μετά το διορισμό του, βρίζοντας τους πάντες απ'το (πρώην) κόμμα του.
Είπαμε πρέπει να τιμωρούνται δια ροπάλου όλες οι πολιτικές (και οι απολιτικές!) συζητήσεις στο χώρο εργασίας.
Μόνο στα ανώνυμα blogs...................
Κρύψου, οπλίσου και βρίσε
Αυτή είναι υπεύθυνη πολιτική στάση.

Από "ανεύθυνο και θρασύδειλο" Εν οίδα
Τέλος
(17 μέρες πριν τις-πρώτες-Εκλογές)